Mister Motley — Het magazine dat kunst en leven aan elkaar knoopt

Drijfwoud

Op zaterdag 14 februari opent The sound of night falling in the other room, de solotentoonstelling van Bart Lunenburg in Galerie Caroline O’Breen in Amsterdam. Voor zijn beeldende projecten doet Bart regelmatig onderzoek. ‘Als kunstenaar wonend in deze stad, en met hout als belangrijkste materiaal in mijn praktijk en met een grote liefde voor architectuurhistorie, ben ik nieuwsgierig naar de verdwenen houten huizen van Amsterdam. Naar de verborgen houtconstructies die schuilgaan achter gestucte plafonds en witte muren, verborgen achter monumentale gevels en de klinkers van de straten. In mijn onderzoek ben ik verschillende verborgen bouwlagen tegengekomen die ons dagelijks dragen en omhullen, zonder dat we het doorhebben. Dit onderzoek naar historische verhalen en stedenbouwkundige processen, bekeken vanuit het perspectief van houtbouwtradities, vormt de basis voor nieuwe installaties, sculpturen en foto’s.’ Vandaag publiceren we Barts essay dat voortgekomen is uit dit onderzoek.

KUNST IS LANG: Samboleap Tol

Deze week is Samboleap Tol te gast bij Kunst is Lang. Haar installaties ontstaan vanuit haar beleving als tweede generatie Cambodjaanse in Nederland. Ze zoekt actief naar meer kennis over haar culturele achtergrond, en naar wijsheden van haar voorouders. Het levert werken op die elementen uit de Cambodjaanse cultuur vermengen met haar eigen ervaringen, en de aandacht vestigen op het belang van rituelen.

Een wereld zonder pijn en zorgen – over K-Pop: A Snapshot

‘In de jaren 90 probeerde ik op krakkemikkige Engelstalige websites bands en artiesten van de ‘eerste generatie’ K-popartiesten te volgen, zoals g.o.d. en Seo Taiji and Boys. […] In een tijd zonder YouTube was het extreem moeilijk om naar hun muziek te luisteren. Toch was ik geïnteresseerd, juist omdat ik in de Free Record Shop artiesten miste die op mij leken. Popsterren met een Aziatische achtergrond. Ik had geen cd’s van Aziatisch-Nederlandse of Aziatisch-Amerikaanse artiesten omdat ze er in mijn beleving niet waren. Toen ik K-pop ontdekte, was dat dus een kleine openbaring. Al kon ik mij niet voorstellen dat het genre ooit een globaal fenomeen zou worden.’ Joost bezoekt de tentoonstelling K-Pop: A Snapshot in het Wereldmuseum in Leiden. In deze column verkent hij hoe het zorgeloze universum dat K-Pop schept, ook een subversieve kant heeft.

Het was fijn om eindelijk een keer niet als zielig en hulpbehoevend gezien te worden – in gesprek met Karin Spaink

Schrijfster Karin Spaink vergezelde Mira Thomspons in haar tienerjaren tijdens ‘een onhandige queeste naar hoe ik me tot de wereld moest verhouden, wonend in een lichaam dat dusdanig afwijkt van de norm dat er nooit aan te ontsnappen valt.’ Voor Mira’s serie interviews Land zonder grenzen gaan de twee met elkaar in gesprek. Over rollators die matchen bij outfits, over Spainks baanbrekende boeken en over de samenwerking tussen het Nationale Ballet en Canta-gebruikers. Een grootse voorstelling in de Westergasfabriek, waarbij balletdansers van Het Nationale Ballet en Canta-rijders een zwierend geheel vormden.

Een digitale plek om te rouwen, een game met helende krachten – over Plum Road Tea Dream van Samuel Baidoo

In Plum Road Tea Dream komen gaming en trauma op wonderlijke wijze samen. Samuel Baidoo creëerde een game én voorstelling. Een zogenaamde walking simulator, waarbij gaat het niet om schieten en vechten maar om ontginnen en ontdekken. Wie gaming associeert met escapisme en afzondering, stuit dankzij deze voorstelling op onverwachte lagen, waarin discriminatie en queerness een onvergetelijke vorm van troost vinden. Plum Road Tea Dream is te zien tijdens het Beyond the Black Box-festival in de Brakke Grond.

KUNST IS LANG: Jonathan Hielkema

Deze week is Jonathan Hielkema te gast bij Kunst is Lang. Hij maakt films, installaties en boekjes. De thema’s die zich aandienen zijn onderwerpen die hem zorgen baren: de uitdagingen van het kunstenaarsleven, de vraag of hij op een toxische manier mannelijk is, of de polarisatie in Amerika die door de media wordt gevoed en uitvergroot.

Zal ik je morgen weer zien?

‘Wanneer de zon ondergaat, neemt hij het licht met zich mee. Op ons, op dat deel van de aarde waar wij staan, valt minder en minder licht. We zien nog wel kleuren, maar vooral aan de hemel, want voor de tinten om ons heen moeten we meer moeite doen. We moeten dichterbij komen. Doordat het licht zich terugtrekt, hellen wij naar voren, komen we nader. En dat hellen is een lichamelijk, open gebaar. Beschijn me, ik kijk naar je, ik geef me. Je hebt me.’ Barbara Collé bezocht de tentoonstelling Sun don’t rush to be red, Son don’t rush to be read in TENT, raakte ontroerd en zelfs een beetje verliefd.

Hoe iets tot stand komt – over No Longer Not Yet van Katja Mater in FOMU

Laure van den Hout werd geraakt door No Longer Not Yet in het FOMU. Voor deze tentoonstelling heeft kunstenaar Katja Mater een selectie gemaakt uit de collectie van het museum, die gecombineerd met nieuw eigen werk leidt tot meer dan vijftig ‘ingrepen’. ‘De aandacht die de maker besteed heeft aan het vastleggen van een moment, wordt door Mater als het ware verlengd, soms door ‘m te verleggen: met zorg ontwerpt ze een ruimte waarin de beelden overdrachtelijk gemaakt worden.’

Het panseksuele universum: de geheime tekeningen van Arnoud Holleman en Sergei Eisenstein

Het tekenen is dan wel de motor van Arnoud Holleman’s artistieke productie, er kleven ook allerlei taboes aan. Het is een censuur van binnenuit, zijn innerlijke stem die alsmaar twijfelt en zijn onzekerheid voedt. En misschien deinsde hij ervoor terug om de seksualiteit in al die vloeiende vormen naar buiten te brengen. Tot hij de panseksuele tekeningen van cineast Sergei Eisenstein onder ogen kwam. ‘Toen ik de galerie binnenkwam en oog in oog stond met the real stuff was het of ik water zag branden.’

KUNST IS LANG: Thijs Jaeger

Deze week is Thijs Jaeger te gast bij Kunst is Lang. In zijn installaties verkent hij hoe we ons verhouden tot structuren die groter zijn dan wijzelf. Mythologische figuren die ons in een Efteling-achtige setting waarschuwen voor de vervlakking van waarheid en originaliteit in ons huidige informatietijdperk. De door Thijs met de hand gegoten klokken zijn zijn poging om iets te ervaren van de manier waarop geesten worden aangeroepen in tempels in Indonesië, het land van zijn familie aan moeders kant.

Zombies all over the place – over Buurthuis 2 van Josefin Arnell en The One Minutes

Op 31 januari presenteren The One Minutes en De Uitkijk een programma dat is samengesteld door Josefin Arnell. Ook die avond te zien: Buurthuis 2. Laure van den Hout bekeek de horror- en fantasyfilm van Josefin Arnell in november ’23. Op geestige, ingenieuze wijze verbeeldt Buurthuis 2 hoe vastgoedontwikkelaars bestaande plekken ontzielen om er iets neer te zetten waar meer geld mee te verdienen is, maar dat in het belang van weinigen is. Vind hier meer informatie over de avond van The One Minutes: Uncomfortable Encounters. Naar verluidt wordt het een ‘diep verontrustend programma’.

Advertenties

Ook adverteren op mistermotley.nl? Stuur dan een mail naar advertenties@mistermotley.nl

Nieuwe artikelen laden...

Schrijf je in voor de nieuwsbrief

* verplicht