Ik ken musea toch vooral als plekken waar ze kunst laten zien, waar curatoren eindeloos wikken en wegen om te bepalen wat dan precies kunst is en wat er dan wel of juist absoluut niet getoond mag worden als kunst. Er is ook een ander soort museum waar ik een grote voorliefde voor heb: de verzamelmusea. Hier staan andere mensen aan het roer dan curatoren met strakke zwarte design brillen. Meestal zonderlinge types met wilde baarden, wonend in een afgelegen gehucht, die hun leven spenderen aan het verzamelen van spullen vallend in een specifiek thema. Hier geldt het principe: als de verzameling maar groot genoeg is, dan is het sowieso een museum waard.  Zo zijn er opeens musea ontstaan met collecties bestaande uit enkel Coca Colaflesjes, Barbiepoppen, reuzenkomkommers en opgevoerde tractors. Voor mij is de absolute koning van dit genre het Hamburgermuseum. Het museum is vooral online te bewonderen, maar is ook één dag per jaar te bezoeken in Amerika. Het leuke van dit museum is dat sommige stukken zo kunst zouden kunnen zijn. Met name het meer dan epische hamburgerbed dat zo een werk van Jeff Koons zou kunnen zijn. En dat het dan mogelijk is om ook daadwerkelijk in dit bed te slapen, maakt het zelfs nog leuker dan kunst. Ik vind het een geruststellend idee dat als zometeen alle ‘echte’ musea hun deuren moeten sluiten omdat de subsidies zijn stopgezet, dit soort musea voor altijd zullen blijven bestaan.

www.burgerweb.com/museum.htm