Het is laat in de avond als twee mannen in het licht van een felle spot met inspanning nog aan een kleisculptuur werken. Met spatels en een stamppotstamper zijn Lorenzo Quintanilla en Kees Bouvé een deel van het gezamelijke kunstwerk aan het restaureren. De hele dag hebben ze lowlandsbezoekers aan het kleien gebracht maar nu moesten ze zelf aan de slag. Kees: ‘We wilden eigenlijk niet ingrijpen maar een deel was ingestort, nu kunnen even onze energie erin kwijt.’
 

Kees Bouvé is het afgelopen jaar veel met klei bezig geweest. Dat begon door een opdracht die hij maakte op de Rietveld Academie. Als zelfportret maakte hij een sculptuur van een grote rode gorilla. Hij merkte toen dat klei goed bij hem paste: ‘Mensen zien de klei en denken dat is stront, maar het is een nobel materiaal. Het werken met klei zit bij iedereen in het onderbewuste, ze hebben er allemaal mee gespeeld toen ze op de basisschool zaten.’


Hij merkt dat de mensen soms huiverig zijn hun handen vuil te maken: ‘Ik ben niet creatief, ik kan niet kleien', zeggen ze. 'Dan druk ik ze al pratende een stuk klei in de handen, en wanneer de handen vuil zijn moeten ze wel. Daarna komen diezelfde mensen terug om hun vrienden hun werk te laten zien.’

Ook andere mooie momenten heeft hij meegemaakt: ‘Op een bepaald moment staan er zo’n tien mensen om je heen in stilte geconcentreerd te kleien.’ Ook de komende twee dagen kun je Kees als klei-goeroe treffen in de Zoolands tent.


(Foto’s: Lorelinde Verhees)