Als een medaille zijn hier de klassieke symbolen voor geloof, hoop en liefde bij elkaar gebracht. De drie-eenheid ‘geloof, hoop en liefde’ is terug te vinden in een tekst in de bijbel: 'Ons resten geloof, hoop en liefde, deze drie, maar de grootste daarvan is de liefde.' Vanuit Bijbels oogpunt worden alle drie de termen gedragen door het rotsvaste vertrouwen dat God redding, steun en een verlichting bij tegenspoed zal bieden. In die zin zijn het positieve symbolen die je bij je draagt om kracht aan te ontlenen. Maar ook zonder geloof is het fijn om deze symbolen bij je te dragen en te vertrouwen op deze drie prachtige begrippen. De broche is gemaakt door Beate Reinheimer en is van porselein met een laagje goud erop. Zij heeft hem cadeau gedaan aan Gijs Assmann. 


Deze manchetknopen waren van zijn vader en worden nu gedragen door Gijs. Een manchet is het soort sieraad voor de man dat zich makkelijk voegt naar de conventies van de westerse wereld waar het dragen van een kostuum door mannen de regel is. De manchetknoop heeft een speciaal hemd nodig waar de mouw aan beide kanten een soort knoopsgat heeft. Kissing cuffs zijn het meest populair, de twee uiteinden van de mouw liggen tegen elkaar aan en worden verbonden door de manchetknoop.
Aan de binnenkant van de jas van Gijs Assmann hangen wat hedendaagse ex voto’s . Een van de drie, namelijk het hoofdje, kreeg hij van een student in een periode van ziekte, de andere twee zijn amuletten van bedevaartplaatsen waar Hij zelf ooit is geweest. Ex voto’s worden gebruikt om dank te zeggen voor een wonder maar ook wel om een genezing of wonder af te smeken. Ook doen de voorwerpen wel denken aan de bedels van een armband.


Dit gouden Maria medaillon heeft Gijs gekregen op zijn geboortedag. In Katholieke kringen was het gebruikelijk om een baby een gouden sieraad te geven dat gewijd was aan zijn naamheilige die dan ook meestal de speciale beschermheilige is van de baby. Gijs bestaat niet als naam van een heilige, het is dan ook zijn roepnaam, de officiële doopnamen van Gijs Johannes Carolus Alphonses. Als oplossing is gekozen voor de tweede naam Maria. Hier draagt Gijs de medaillon aan een gouden kettinkje maar omdat het erg doet denken aan de cliché ’s uit een Italiaanse maffiafilm doet hij dit alleen op zijn verjaardag.


En soms draagt Gijs Assmann ook wel eens een speldje zonder betekenis.


Sommige ouders laten een hangertje maken van de eerste tand die hun kind bij het wisselen kwijtraakt. Het schijnt dat jagers de eerste keer als zij een everzwijn neerschieten zijn hoektanden eruit halen en daar een broche van laten maken als een soort trofee. Hier worden stukjes lichaam direct verwerkt, lichaam op lichaam gedragen. Dit sieraad doet daar aan denken. Het is een pootje van een dier met een ring eromheen en met een steen en dierenkopje verwerkt tot een speld. Het is gekocht op een rommelmarkt. Op de site marieantoinette.nlzijn meer van zulke broches te zien en te koop. Wie weet meer over de betekenis van zulke sieraden?


Dit speldje komt uit Basel en is een herinnering aan de Fasnacht waar Gijs Assmann als liefhebber van de beierse cultuur is geweest. Met de Fasnacht begint in Basel het carnaval, het is een oud en traditioneel volksfeest dat volgens eigen codes verloopt. Als buitenstaander herken je misschien niet alle referenties en grappen maar je wordt wel meegevoerd door de muziek en fantastische kostuums. Vast onderdeel is de Dans der Doden en de Maskerade. Kunstenaar Axel Hoedt heeft prachtige portretten gemaakt van deelnemers aan de Fasnacht, een paar daarvan zijn terug te vinden op www.axelhoedt.com.


Assmann houdt van knopen. Een van zijn meest aandoenlijke werken is Knopenhenk, een pop die helemaal bezet is met knopen en steeds uit logeren gaat bij vrienden die behoefte hebben aan gezelschap, troost of gewoon een tijdje voor hem willen zorgen. Deze manchetknopen kreeg hij van zijn kinderen. De manchetknoop bestaat uit de allersimpelste knoop die wordt gebruikt om een kussensloop dicht te maken, eigenlijk een soort oerknoop.