Wanneer besefte je dat je kunstenaar bent?
Mijn ouders zijn allebei kunstenaar en ik opgegroeid tussen een overvloed aan beeldtaal in hun ateliers, aan de muren en in boeken. Daardoor misschien zijn beelden voor mij een heel natuurlijk en persoonlijk communicatiemiddel geworden, bijna net zo helder als taal. De beelden om mij heen vertegenwoordigde dingen op dezelfde simpele wijze als woorden. Dit onlosmakelijke verband tussen beeld en taal is iets wat mij onlosmakelijk verbindt aan kunst, dat heb ik altijd intuïtief aangevoeld.  

Wat is het eerste kunstwerk dat er voor jou toe deed?
Descent into Limbo 1992 van Anish Kapoor in Museum de Pont. De simpelheid die een oneindige ruimte oproept vond ik waanzinnig, ik heb als kind wel een uur of zo staan kijken zonder te begrijpen waar ik naar keek maar mateloos gefascineerd door de confrontatie met een duizelingwekkende abstracte ruimte.

Wat hangt er bij jou thuis boven de bank?
Ik heb niets boven de bank maar wel recentelijk de 'say yes/no' (Oscillator) zeefdruk van underware aan muur in mijn studio gehangen, deze hing eerst thuis maar is wegens lichtoverlast (geeft licht in het donker) verhuisd. Ik vind het fijn om iets in mijn werkomgeving te hebben wat zichzelf tegenspreekt in twee uitersten. Dit werkt verfrissend als idee, zit nooit vast en is altijd in beweging tussen 'yes' en 'no'. 's Avonds als het donker is en ik het licht uit doe in mijn studio lichten de letters op, ik vind het een geruststellende gedachte dat als ik slaap er toch iets beweegt in mijn studio.


Welk boek zou iedereen moeten lezen volgens jou?
Twee boeken:
De geschiedenis van de 1002e nacht (Joseph Roth). Extreem geniaal: een pikzwart verhaal verpakt in een mierzoet thema waarin elke zin goud waard is. Lezen en herlezen: dat raad ik aan. Omdat het er toch behoorlijk op in hakt, zo'n schrijver die virtuoos de laatste romantische illusies over het leven voor je neus verslindt, raad ik aan om direct daarna Over de Liefde (Stendahl) te lezen. Dit boek leest niet lekker weg maar ga het lezen. Ook al wordt het mechanisme van liefde niet eens voor de helft uit de doeken gedaan (al doet de titel anders vermoeden) toch is het een boek wat staat als een huis: tijdloos en sterk. Ik heb dit boek 6 jaar geleden voor het laatst open geslagen en in mijn herinnering is het een bevlogen en hoopvol boek maar misschien zitten de beste boeken toch per definitie in je hoofd.

Als je geen kunstenaar was, wat had je dan willen worden?
Schrijver

Wat was de beste beslissing van je leven?
Ik heb ooit besloten dat de dingen die ik doe vol overgave en zonder concessies moeten zijn en dat de uitkomst hiervan niet het belangrijkste is maar gewoon een resultaat van een handeling of gedachte. Deze instelling leidt tot een vitale autonomie die mij bijzonder bevalt, soms maak ik iets wat totaal mislukt en soms doe ik iets wat perfect gaat; vanuit mijn visie is dit allebei even goed.