In Opdracht
Marlene Dumas, The benefit of the Doubt, (foto: Thea van den Heuvel/DAPh)
No lie can live forever en The benefit of the Doubt, het zijn twee kunstwerken in rechtbanken die gemaakt zijn in opdracht van de rijksoverheid. No lie can live forever (2006) van kunstenaar Sam Durant zie je als je Arnhem binnen- of uitrijdt prominent tegen een wat saaie gevel van het gerechtsgebouw. Achter die gevel rust een zware taak op de schouders van de rechterlijke macht. Een stripachtige zwarte protestletter in neongele baklicht knalt tussen de bomenrij door. Ik ontdekte het kunstwerk vanuit een stadbus en had ruim de tijd om het werk tot me door te laten dringen want het verkeer stond vast. Maar ik ben er nog niet over uitgedacht.
Lees meer »
Marijke van Warmerdam
Tientallen keren heb ik gelezen hoe het hoedje langs de afgrond zweeft. Maar nu heb ik het gezien! Adembenemend hoe het hoedje vriendelijk wegglijdt, buitelt (dus niet aan een touwtje) en (nee, niet in een loop) terug komt naar de klif waar de kijker hem zo uit de lucht kan pakken. Suppoosten staan aan de vloer genageld.
Lees meer »
What's up!
Doek van Gijs Frieling waarop de werken van de 30 exposanten en hun inspiratiebronnen zijn vereeuwigd
Het is echt een feestje in in Dordrecht's Museum. Voor wie van Hollandse schildermeesters houdt is dit museum sowieso een 'must', maar nu is er ook het werk te zien van dertig jonge schilders. De geëxposeerde schilderijen van Ina van Zijl, William Weismann, Koen Delaere, Aukje Koks en Aaron van Erp, om een paar exposanten te noemen, geven een breed beeld van de stand van zaken in de Nederlandse schilderkunst op dit moment.
Lees meer »
Floor van Keulen. Hetzelfde, anders
De publicatie Verdwenen schilderingen en de expositie Hetzelfde, anders geven een beeld van de muurschilderingen die Floor van Keulen tussen 1965 en 2011 maakte op verschillende locaties in binnen- en buitenland. Het zijn steeds monumentale schilderingen, zonder een vooropgezet plan. Intuïtieve bewegingen met de kwast, die voortbouwen op een beeldarchief in het hoofd van de kunstenaar.
Lees meer »
ArtOlive Jong Talent 2011
Bas van Wieringen (Gerrit Rietveld Academie Amsterdam)
Een expositie van 27 jonge talenten net afgestudeerd aan verschillende kunstacademies in Nederland, in schilderkunst, fotografie, sculpturen, installaties en audiovisueel. Tien kunstcritici, waaronder Irene de Craen van mister Motley, kozen 5 kunstenaars per academie, drie juryleden maakten hieruit hun keuze. De aanmoedigingsprijs, de Artolive Award, is 1000 euro en wordt vrijdag 11 november uitgereikt.
Lees meer »
Painted Miracles
Akram leeft in Iran. Ze is op haar negende uitgehuwelijkt aan een twintig jaar oudere man, en ze heeft drie volwassen kinderen. Haar passie voor schilderen heeft ze lange tijd weten te verbergen, ze verstopte haar schilderijen onder het vloerkleed, maar sinds dit ontdekt werd schildert ze openlijk, zittend op de vloer in haar huis.
Lees meer »
C’est tout ma vie
OPROEP AAN KUNSTENAARS: wil je een autobiografisch werk laten zien op de Motley site, stuur tekst en beeld naar web@mistermotley.nl
'C’est tout ma vie.’ Met deze woorden overhandigde Charlotte Salomon in 1942 haar levenswerk Leben oder Theater? aan een bevriend arts. Het werk bestaat uit meer dan 1300 gouaches waaraan de joodse Charlotte in 1940 was begonnen, op een moment dat ze voor een belangrijke beslissing stond: opgeven of doorzetten. Het werd het laatste, ze ging schilderen.
Lees meer »
Wereldwijven
Breien, haken, punniken, knoop- net- of vlechttechnieken, macramé, kantklossen, twijnen of torsen, naaien, stikken, borduren, plooien of rimpelen en smock. Waar kun je dit nog leren? En hoe leer je de producten te verkopen?
Lees meer »
Handwerk uit de kast
In een klamme parkeergarage in aanbouw, twee verdiepingen onder straatniveau in Amsterdam West, ontdek ik het werk van JONGHLABEL een ontwerpersduo, bestaande uit de twee zussen Meis en Anne de Jongh.
Lees meer »
MärklinWorld
‘Women and modeltrains don’t mix,’ verzucht Lloyd in de film Track 29. ‘Same every morning, stupid old trains,’ brengt zijn geïrriteerde echtgenote ertegen in. Lloyd is een modeltreinfanaat van het ergste soort – hup naar de zolder en ‘regisseren maar’, die wereld van rijdende treintjes en wissels – terwijl hij blind is voor zijn vrouw die wegkwijnt en vlucht in dromen.
Lees meer »
Oksels en anussen
Berend Strik
‘Voorzichtig met het glaswerk’, kirren vier aangeschoten dames terwijl ze hun lege wijnglazen terugbrengen van het terras naar het restaurant. Gelukkig zijn het ‘slechts’ bezoeksters en behoren ze niet tot het personeel, want die kunnen zich zulke grapjes niet permitteren: we zijn in het Nationaal Glasmuseum in Leerdam.
Lees meer »
Scarlett Hooft Graafland
Polar Bear
De uitnodigingskaart maakt me nieuwsgierig: een ijsbeer zit op een houten keukentrapje in een sneeuwlandschap. Bij beter kijken is het geen levende beer maar een berenhuid met een naakt meisje erin, met wat verbeelding kun je haar lichaamsvormen er in herkennen. Haar blote voeten, een blote kuit en een hand zijn de enige echt zichtbare lichaamsdelen. Hup, naar Huis Marseille, naar de expositie Soft Horizon van Scarlett Hooft Graafland.
Lees meer »
Annemieke Alberts: Ik doe wat ik doe
Annemieke Alberts won onlangs de tweede juryprijs van de ZomerExpo: Anoniem Gekozen met een werk uit de serie Bespiegelingen. Ze maakt monumentale schilderijen met transparant geschilderde vlakken van reflecties in ruiten en puien van gebouwen. Mister Motley bezoekt Annemieke in haar atelier op een bedrijventerrein in Amersfoort.
Lees meer »
Berni Searle in Arnhem
Te zien in het Museum voor Moderne Kunst Arnhem: de expositie INTERLACED, fotoseries en videowerken van de Zuid-Afrikaanse kunstenares Berni Searle (1964, Kaapstad).
Lees meer »
Competitie om een duinmeer
Een penseel wordt schoon getikt tegen de rand van een glazen potje met water, een briesje wind, kabbelende golfjes van het duinmeer en het fluiten van de tureluur. Dat zijn de geluiden. We zien een aquarellist met corduroy jasje en alpinopet vredig werkend achter zijn veldezeltje. Als je een amateurschilder zou moeten omschrijven, dan klopt dit beeld perfect.
Lees meer »
Dood paard - Freetown
‘Mag ik dan niet even vergeten welke kennis en inzichten ik met me meedraag’, verzucht een dame in haar strandstoel omdat het verboden is te roken in het voor Europese toeristen gebouwde resort in een West-Afrikaans land. Een resort especially suited for singles.
Lees meer »
Terreinwinst. Let op! Er is kunst ingezaaid
Je kunt er prima een saté van de Makro, een zelfgemaakt broodje bal of een HEMA-worst eten, maar dat is niet de reden waarom we er waren. We bezochten een voetbaltraining van Arsenal ASV 6 omdat op het sportterrein aanstaande zaterdag een voetbal- en kunstproject wordt geopend. Aan het project doen elf kunstenaars mee.
Lees meer »
Maria, idool van alle tijden
Karin Bos, Feel Good 5, 2001
‘Maria. All the most beautiful sounds of the world in a single word’ zingt Tony, de gangsterbaas van de New Yorkse ‘Jets’ in West Side Story. Liefde op gevaar www.mistermotley.nl eigen leven, en het hare, want Maria (ook verliefd op Tony) hoort bij de tegenpartij de ‘Sharks’. Deze Maria is een wereldse vrouw, net als die andere miljoenen vrouwen die Maria heten, of wiens naam een afgeleide ervan is.
Lees meer »
Alles wit
Al ben je niet getrouwd en zal dat misschien wel nooit gebeuren, er zit altijd wel een lievelingsbruidsjurkje voor je bij in de Nieuwe Kerk in Amsterdam. Eerst dacht ik zelf aan het sportieve/elegante ‘broekpak’ met wit bont aan de biezen, maar toch won het mouwloze jurkje met de witte veertjes.
Lees meer »
Drie solopresentaties in Belvédère
Twee honden vechten om een been, een mannetje gooit zijn hengel over de zon, een hond springt tegen zijn baasje op. Dit zijn de onderwerpen die Tim Brown (1923, Mississippi) interesseren – onderwerpen dicht bij huis, herinneringen uit zijn kindertijd en latere gezinsleven, en hij schildert ze met olieverf op oude planken en afvalhout. Werk van Tim Brown is nu te zien in museum Belvédère in Heerenveen.
Lees meer »
Esref Armagan: blind maar niet zonder visie
Esref Armagan is geboren zonder ogen, hij heeft nooit dag- of lamplicht gezien. Toch tekent en schildert hij sinds zijn kindertijd. Hij verkent de wereld via zijn vingertoppen. Voelen is weten, en dat gaat verder dan wij beseffen. Bijzonder is dat Armagan eenzelfde, zo niet scherper ruimtelijk begrip van de zichtbare wereld heeft dan zienden. Als Armagan de omtrek van een object voelt, en een gebouw, een brug, een weefgetouw of de golven van de zee met zijn handen verkent, kent hij ze als ruimtelijke aanwezigheid. Zijn hersenen draaien op volle toeren om datgene wat hij met zijn handen voelt tot een 3D-object, met ruimte-diepte, te analyseren. Hij kent perspectief en weet hoe de schaduwen eruitzien.
Lees meer »
De kunst van het niet maken
Anya Gallaccio, Because nothing has changed, 2000
Kunstenaar Charles Ray vond in Californië een omgevallen dode boom en wilde deze precies zo laten namaken. Dus moest hij de expertise inroepen van een Japanse meester-snijder die samen met zijn team vier jaar werkte aan het snijden van een exacte kopie uit het hout van een Cypres. Anya Gallaccio wilde appeltjes van porselein aan haar in brons gegoten boom, dus ging op zoek naar een expert-keramist die de blos van de appeltjes precies zo verleidelijk kon kleuren als de appeltjes uit het paradijs.
Lees meer »
Akoestiek van een Japanse zaag
Toen ik haar ontmoette had ze er net de eerste nacht geslapen, in de Vredeskerk in Amsterdam. ‘Het was er stil (een beetje geluid van verkeer), ietsje koud, de kaarsjes in de kerk bleven in de nacht branden, en de ramen filterden het ochtendlicht.’ Haar slaapplek maakt onderdeel uit van een zelfgetimmerde houten stellage: een slaapplek en werktafel beneden, een terras met werktafel boven, met van daaruit een soort van straatje naar de vensters links en rechts, waar het licht als een bundel overheen kan wandelen. Zo moet het worden. Ze is er aan bezig, de zaaggeluiden reiken ver in deze kerk.
Lees meer »
Recente aanwinsten: Hoogtepunten schenking Maurice van Valen
Ik had de suppoost al bijna gewaarschuwd, zij het dat ik het te spannend vond om te zien wat er gebeurde, en dat ik goede grapjes graag aanmoedig. Er lag een bananenschil voor een groot paneel in het Stedelijk Museum Amsterdam. Een grap, dacht ik, want in het paneel zit een gat waar precies een banaan doorheen zou kunnen.
Lees meer »
David Lindberg in Nieuw Dakota
In Nieuw Dakota in Amsterdam is werk te zien van David Lindberg. Transparante bouwsels, spiegelend en kleurrijk. Elegant en quasie onhandig. Opgebouwd uit boterhammen en epoxy, of cornflakes, spiegeltjes, tekeningetjes, touwtjes en cd'-schijfjes. Aan de bezoeker om te dromen wat het allemaal zou kunnen betekenen, een bijou, een ruimteschip, een pop van een gevleugeld dier. Of te constateren dat het helemaal niets hoeft te betekenen maar dat het gewoonweg spannend is om naar te kijken. Nog tot 31 juli.
Lees meer »
Adiós Holanda, Noordkaap in München
Hans van den Ban
Adiós Holanda, het klinkt als een vaarwel. Een vaarwel dat begrijpelijk is nu er bikkelhard wordt bezuinigd op de kunsten; en begrijpelijk omdat het woord ‘trots’ in toenemende mate wordt gebruikt met het doel om anderen buiten te sluiten. En wanneer je leest: ‘Adiós Holanda onderzoekt de invloed van populistische stromingen op de Europese samenlevingen’ bereid je dan maar voor op enkele kritische noten vanuit outer space.
Lees meer »
Mokum, a guide to Amsterdam
Beeldend kunstenaar Jan Rothuizen heeft een ereplaats in de alternatieve reisgids Mokum, a guide to Amsterdam. Midden in de gids tekende hij een scene over de Dead Corner, de dode hoek, de zone die een vrachtwagenchauffeur niet in zijn autospiegels kan zien en waar fietsers passeren of wachten voor het rode stoplicht.
Lees meer »
Gerrit Rietveld Academie: Alma Mathijsen
‘Hoe meer ik drink, hoe dronkener ik word’. Dit soort uitspraken kun je terughoren als je met alcohol doordrenkte woorden op een recorder worden vastgelegd.
Lees meer »
Galerie with Tsjalling: op Art Amsterdam
With Tsjalling dubbele punt. Het is even wennen die dubbele punt, het hoort bij de naam van de Groningse galerie van Tsjalling Venema. En je hebt: Room, Pop!, Still, Rub, niet de titels van kunstwerken maar de namen van exposities die eerder te zien waren bij deze nieuwe galerie in het noorden. Voor het eerst is Galerie with Tsjalling: aanwezig op Art Amsterdam.
Lees meer »
The joy of painting
‘Iedereen kan schilderen’ is het credo van selfmade landschapsschilder en TV persoonlijkheid Bob Ross.
Met het pontje gaan we naar Amsterdam Noord, op zoek naar het tot atelier verbouwde badhuis om een Bob Ross schilderij te maken. We schudden handen met andere cursisten, we krijgen koffie met zelfgemaakte taart, en een schort met opdruk ‘wie is de bob’. We kiezen een plekje aan een lange, smalle tafel waarop tien schildersdoeken in een ijzeren regelmaat staan opgesteld. Naast ieder doek liggen een schilderspalet, vier penselen van verschillende diktes, en een paletmes. Verf ligt er niet, dat stemt me enigszins ongerust. Ook de beperkte bewegingsruimte zit me niet helemaal lekker.
Lees meer »
Jozef van der Heijden
Al zes jaar gaat hij als Napoleon door het leven. Jozef van der Heijden, film- en videomaker. In India zoekt hij verlichting bij de boom van Boeddha, hij probeert Afrika te ontvluchten in een klein bootje; we zien hem in de sneeuw in Litouwen rillerig bij een kippetje aan het spit, en we treffen hem aan in een veldbed langs de Route Soleil. Steeds in een voor de locatie geschikte Napoleon outfit. Steeds lijkt het niet helemaal volgens plan te gaan.
Lees meer »
Kinke Kooi
Je draagt graag sieraden; wat betekent een sieraad voor jou?
KK: Ik draag antieke sieraden, geen modern design, omdat ik er graag naar kijk en ik mezelf ook echt mooier vind met dan zonder. Ik doe het natuurlijk ook om op te vallen of zelfs de aandacht af te leiden. Door het dragen van schitterende oorbellen denk ik ook stiekem dat mensen minder mijn onderkin zien.
Lees meer »
Beeld Hal Werk: 2 uur voor de opening
Kunstenaar Guido Geelen vertelt dat deze gelusterde keramieken dierenkoppen doorgaans bij hem op de keukenvloer liggen. Het werk is ongoing, hij startte het in 2003. De meeste recente onderdelen zijn twee gelusterde vuilniszakken waarin glazen kokers zitten waar je bloemen in kunt plaatsen (detail rechtsonder).
Lees meer »
