Afterlife
Nathalie Bruys
Wat gebeurt er na het leven? Is er iets of is er niets? Het merendeel van de mensheid denkt dat er ‘iets’ is na het leven. Je gaat op in het universum of je reïncarneert; het is de menselijke drang om ergens in te geloven. Anderen menen dat er helemaal ‘niets’ is. Voor hen is het leven eenvoudigweg voorbij. In Afterlife - kunst over de eindbestemming laten 14 internationaal bekende kunstenaars ons hierover nadenken.
Lees meer »
Short Big Drama - Angela Bulloch
Niets is wat het lijkt in Angela Bullochs werk. Haar solotentoonstelling SHORT BIG DRAMA in Witte de With, Center for Contemporary Art speelt met de bedrieglijke eenvoud van haar werk en benadrukt Bullochs theatraliteit. Met de nadruk op drie soorten kunstwerken – monumentale muurschilderingen, kleurrijke pixel-installaties en interactieve tekenmachines – toont SHORT BIG DRAMA een combinatie van bestaande en speciaal in opdracht gemaakte werken.
Lees meer »
Lizzie Fitch/Ryan Trecartin with Rhett LaRue
In galerie MAMA in Rotterdam is sinds 21 januari de expositie van Lizzie Fitch, Ryan Trecartin en Rhett LaRue geopend. Deze drie Amerikaanse kunstenaars halen hun inspiratie uit de grote shoppingmalls in the USA. Niet de winkels zelf, maar de producten die er te koop zijn wekken hun interesse. Hoe worden artikelen in een winkel gepresenteerd? Hoe kennen mensen waarde aan objecten toe? Lizzie Fitch, Ryan Trecartin en Rhett LaRue kopen zich lens aan dergelijke spullen, variërend van kleding, hebbedingen of meubels en creëren er hun kunstwerken mee. (sculpturen en films).
Lees meer »
Weaving as Metaphor- Het mooiste boek van de wereld
‘Sheila Hicks: Weaving as Metaphor; het boek dat Irma Boom maakte over het werk van Sheila Hicks won de gouden medaille voor het Most Beautiful Book in the World. Het is een dik blokachtig boek met een mat witte omslag en pagina;s met iets onregelmatige randen, het papier en de omslag voelen als textiel. Tegen een witte achtergrond en vrijstaand krijgen de kleine textielwerken alle aandacht.
Lees meer »
Christian Boltanski in het fotomuseum van Rotterdam
Art-making is not about telling the truth but making the truth felt
- Christian Boltanski
Lees meer »
Zwart en wit als de kleur van het hart voor fotografie
In 1953 schreef fotograaf Edward Weston ‘that it would be foolish to imagine that colour would kill black and white.’ Heeft hij gelijk gekregen? Het grote publiek had een overweldigende voorkeur voor kleurenfoto’s maar dat maakte kleur in de ogen van de kenners juist ordinair, alledaags, meer iets voor amateurs. De verkoop van zwart-wit films liep terug van 80 miljoen in 1970 tot 30 miljoen in 1880. Inmiddels is het doek gevallen voor de diakleurenfilm Kodachrome, die is niet meer leverbaar en zo zullen er meer films gaan verdwijnen. Digitaal heeft de fotografie overgenomen en kleur heeft ruim gewonnen in kranten, tijdschriften en de fotografie.
Lees meer »
De niet-verliefde fotograaf
Paul Kooiker, foto uit het boek Sunday, 2011
Volgens fotograaf Paul Kooiker kan je als je verliefd bent geen goede foto maken, althans niet van je geliefde. Afstand is noodzakelijk. Een ultieme liefdesfoto bestaat volgens Kooiker niet (of wel?) en smaakvolle kunst is voor hem het ergste wat er is. Zijn werk roept irritatie en fascinatie op. Hij maakt je onvermijdelijk tot een gluurder. Je hebt geen keuze.
Lees meer »
Ik ben jouw indiaan
Michel Szulc-Krzyzanowski
Haar ogen als de nevel in Lombardije
In het verhaal Bedroefde moeder van Carlos Fuentes schrijft een moeder een brief aan de moordenaar van haar dochter. Ze beschrijft de plaats delict en voor onze ogen doemen de bergen op waar verliefde mensen naar de zonsondergang kijken en de tijd onherroepelijk vergeten. ‘Vertel me eens, waarom was u daar?’ vraagt de moeder. Jose Nicasio, voor wie haar woorden bestemd zijn, reageert gretig: ‘Ik dank u voor uw brief. Ik had helemaal niet verwacht dat u zo’n mooi gebaar zou maken. Zo oprecht edelmoedig, mevrouw.’
Lees meer »
De Biënnale van Kobe
Kobe is een stad, 589 km van Tokio, die meer door Japanners wordt bezocht en gewaardeerd dan door buitenlanders. Reden hiervoor is de glanzende moderniteit van de stad die na de verwoestende aardbeving in 1995 nieuw is opgebouwd. Veel japanners die in Osaka werken, wonen in Kobe. De stad ligt aan zee en tegen de bergen aan maar de Dallas-achtige allures trekken toeristen niet aan, zij zoeken toch eerder het pittoreske, de geheimen van het verleden en de mystiek van de oude tempels.
Lees meer »
De Biënnale van Lyon
'Imagination is the primary medium of knowledge. We share each of Oscar Wilde’s famous epigrams: “The function of the artist is to invent, not to chronicle”; “The supreme pleasure in literature is to realise the non-existent”, and “what I am pleading for is Lying in art.”. This is to say, art requires a distance from the real in order to exist as such – as artificial construction – in order to address eloquently the complexity of the real.'
Lees meer »
De geest van het huis
Kunstenaar Lisa Couwenberg maakte een expositie als een hommage aan de vroegere bewoners van haar huis, de bijna vergeten kunstenaars Armand Bouten en Hanny Korevaar. Het huis zelf is leeg gemaakt en de muren hangen vol met tekeningen schilderijen, een film op een Ipad en sculpturen voor het raam en aan het plafond. Het is magisch vol en alle werken bij elkaar vormen naar mijn idee ook een ode aan de verbeelding, een expositie waar je blij van wordt en getuigt van geloof in de kunst.
Lees meer »
De jacht naar liefde
Marina Abramovic en Ulay, Breathing in/breathing out, 1977
De winter is net begonnen maar bij mister Motley denken we nu al aan de zomer. Want dan vindt voor de tweede keer de ZomerExpo plaats. Een tentoonstelling in het Haagse Gemeentemuseum waar iedereen, professional en amateur, werk voor mag indienen. Het thema van deze ZomerExpo is LIEFDE. De jacht naar liefde was tevens het onderwerp van mister Motley #8. In deze blog zullen we artikelen uit de oude Motley opnieuw publiceren en nieuwe artikelen schrijven. En jij kunt ook een bijdrage leveren: heb je zelf een werk gemaakt dat betrekking heeft op het thema liefde? Stuur een (aantal) afbeelding(en) en een verhaal/uitleg over het werk naar web@mistermotley.nl . De beste bijdragen worden op deze blog gepubliceerd.
Lees meer »
James, Jennifer and Georgina
De moeder neemt de vader mee op reis. Hun dochtertje Georgina blijft thuis achter met nannies die voor haar zorgen. En de moeder stuurt iedere dag een kaart. Bewijs van liefde en afwezigheid tegelijk.
‘And every day we were apart I wrote to her.’ (De moeder.)
‘I have come back to the family.’ (De vader.)
‘The drinking stopped and so did the postcards.’ (De dochter.)
Lees meer »
Friends! Collaborate, Interact, Share: vrienden en de leugen, deel 3
Anne Verhoijsen
Tegenover de uitspraak van Bruce Nauman ‘The true artist helps the world by revealing mystic truths,’ stelt Nedko Solakov: ‘Only he or she who can overcome his fear can be a true artist.’
Eind jaren zeventig, als student van de academie en daarna, werkte hij voor de geheime dienst (hij geloofde immers in zijn vaderland) door informatie te geven over een collega student. ‘Ik vertelde dit trots aan mijn beste vriend en mijn toenmalige vriendinnetje. Ik voelde me een beetje James Bond, de Bulgaarse James Bond.’
Lees meer »
Friends! Collaborate, Interact, Share: vrienden en de leugen, deel 2
Soulmates is het ideaal, in liefde en in vriendschap. Elkaar woordeloos begrijpen en aanvoelen. Hierover gaat dit verhaal, over de vriendschap tussen Hannah Arendt en Mary McCarthy. Arendts grote behoefte aan privacy. Mary logeerde vaak bij haar en kwam zo van alles te weten, haar favoriete ontbijt, een gekookt ei, toost met anjovispasta, grapefruitsap, ham en koffie.
Lees meer »
Friends! Collaborate, Interact, Share: vrienden en de leugen, deel 1
Afgelopen maandag hield ik een lezing voor de Herfstsalon van ArtEZ studium generale (Friends! Collaborate, Interact, Share) een week waarin studenten in interdisciplinaire groepen aan de slag gaan en werk zullen maken. De Herfstsalon wil inzoomen op het thema ‘liegen’ vanuit Vriendschap.
In mijn archiefkast staan de mappen leugen en vriendschap op alfabet keurig tussen alle ander mappen in. Nu liggen beide mappen op mijn tafel, er in zitten allerlei interessante artikelen maar niets over kunst. Het zijn twee gescheiden mappen, hebben ze wel iets met elkaar te maken?
Lees meer »
Folklore in Porto Alegre in Brazilie
'Farroupilha Week' in Porto Alegre is het festival in september dat de stad de hele week in haar ban houdt. Dit staat er over in de lokale gids: 'A Guacho Spectacular of music and typical dance of Pampas. Sample traditional foods and a enjoy grand parade. Enjoy lots of traditional local folk dancing and full hearted singing. Like the North American cowboy, gauchos are generally reputed to be strong, silent types, but arrogant, and capable of violence when provoked.
Lees meer »
Biennal do Mercosul 3
Verbeelding! Verbeelding!
De Biënnale van Mercosul is in Brazilië een groot succes, iedereen met wie we erover spraken, ook in kunststad Sao Paulo, was lovend. Prachtige werken, een mooi, uitgebreide catalogus die ook nog op tijd af was, een gebalanceerde inrichting van de werken in mooie industriële ruimten langs de rivier.
Lees meer »
Biennal do Mercosul 2
Barthelemy Toguo
Wat was er te zien op de Biënnale van Mercosul in Porto Alegre in Brazilië? Hierbij een aantal van onze favorieten.
Lees meer »
Derk Thijs bij galerie Onrust te Amsterdam
Derk Thijs exposeert onder de titel Summa tot en met 29 oktober sculpturen en schilderijen bij galerie Onrust in Amsterdam (Planciusstraat 7).
Morgen gaat in Avro's Kunstuur (zaterdag 1 oktober 17.00 uur) Hans den Hartog Jager in gesprek met Derk Thijs, het gesprek vindt plaats in de galerie en op het atelier.
Zaterdag 8 oktober opent een bijzondere expositie in Pakt waar Derk Thijs samen met Chris Brans de hele ruimte heeft getransformeerd met 60 boomstammen. Over het werk is op de site te lezen: 'Universal values - derived from scientific principles as well as the banalities of everyday lif e- as 'a friendly denial of reality'.'Dat maakt nieuwsgierig.
Derk Thijs & Chris Brans - Dah osla Dothem
Where time has lost its relevance I
Opening Saturday October 8th, 20-24 hrs
Until Sunday November 6th, Thu-Su 14-18 hrs
Maurits van de Laar: tekeningen
Het is altijd fijn om te zien dat een kunstenaar zoals Marcel van Eeden die inmiddels internationaal een grote naam is toch trouw blijft aan zijn eerste galerie in Den Haag en ook daar zijn werk laat zien. De tentoonstelling Tekeningen is samengesteld rondom een serie van Marcel van Eeden met dromen.
Lees meer »
Bienal do Mercosul, Porto Alegre deel 1
Het mooiste van een bezoek aan een onbekende biënnale in een ver land, zoals de Biennal do Mercosul in Porto Alegre in Brazilië is de ontmoeting met een stad waar je anders nooit van je leven zou komen. We logeren in het City hotel dat net zijn 60 jarig jubileum achter de rug heeft en iets van de glorie van toen is nog te bedenken, nu is het vooral verlaten en hangt er sigarettenrook van de afgelopen 60 jaar.
Lees meer »
To live in the South one has to be a scar lover
De tentoonstelling What the modern era has gained in civility it has lost in poetic inspiration in 1646 in Den Haag komt voort uit een reis die Joris Lindhout en Maaike Gouwenberg maakten door de zuidelijke staten van Noord Amerika en is gebaseerd op de literaire stroming 'Southern Gothic'. Ik heb er in verband met deze zuidelijke staten van Amerika nog nooit van gehoord en Joris legt het me uit:
Lees meer »
Autobiografie: kunstenaars zijn ons voorbeeld
Louise Bourgeois
Iedere ochtend als ik wakker word, lees ik de rood geborduurde letters Be Calm, op een roze/witte theedoek van Louise Bourgeois die boven mijn bed hangt. Het is alsof de doek me steeds geruststellend toefluistert, dat het echt wel goed zal gaan als ik de dingen een beetje neem zoals ze zijn. Ze is er niet meer, la Grande Dame, de dame die naarmate ze meer rimpels kreeg juist steeds feller werd en zich niets meer liet dicteren. Ze koesterde haar trauma’s en haar kunstwerken gillen en schreeuwen om het leven in het hart van de kunst te plaatsen. Om de angst eruit te jagen, de angst die ooit in het lichaam is gekropen, in je lever, je ogen, je handen, en dus tekent ze vellen vol en hakt ze Femme Couteau uit marmer en maakt ze haar spinnen.
Lees meer »
ArtRio, de eerste kunstbeurs van Rio de Janeiro
Jesus Bubu Negron
Luiz Zerbini
door Hanne Hagenaars en Ernst van der Hoeven
Brazilië is booming en hun economie is een van de snelst groeiende en meest stabiele van dit moment. Dus is het ook tijd voor een eigen kunstbeurs, de allereerst editie van ArtRio werd gelanceerd in een grote hal aan het water aan de Pier Maua in Rio de Janeiro.
Lees meer »
Arte erotica
door Hanne Hagenaars en Ernst van de Hoeven
Buiten Rio is een speciaal museum waar een particuliere collectie te zien is, naar zeggen de grootste verzameling volkskunst van Brazilië. Een Fransman Jacques van de Beuque reisde de hele wereld over en kocht de volkskunst op markten en fairs en winkeltjes gedurende veertig jaar. Hij kocht een huis om zijn collectie te tonen en dat is nu het museum Casa do Pontal.
Lees meer »
Drift: Wij zijn onwijs ambitieus
Hanne Hagenaars in gesprek met Ralph Nauta en Lonneke Gordijn.
De winnaar van de ZomerExpo is het ontwerpersduo Drift, Ralph Nauta en Lonneke Gordijn. Het raam van hun studio in Slotervaart is helemaal afgedekt met bruine kartonnen doosjes die gestapeld voor de ramen staan. Overal staan kisten en verpakkingen en in een grote houten kist is een soort kroonluchter van koperkleurige rechte draden met paardenbloemen op LED lampjes heel zorgvuldig vastgezet, klaar om te worden opgestuurd naar een Russische verzamelaar, hij zag het werk op de grote designbeurs in Milaan.
Lees meer »
Museu de Folclore Edison Cruz
door Hanne Hagenaars en Ernst van der Hoeven
In Rio schijnt de zon maar blijken de meeste musea dicht. CULTURA EM GREVE, staat met grote rode letters te lezen op witte banieren en we begrijpen dat de cultuur in staking is. Niemand kan ons er het fijne over vertellen maar met google translate kom je een heel eind. Iets in de trant van de minister van planning is hierover in gesprek met de secretario de cultura maar de intendant economica had er ook iets over te zeggen, kortom: het kon nog wel even duren.
Lees meer »
De voodoowinkel
Bazar Oxala, artigos de umbanda
Vanuit de taxi zie ik een bord met Ceramica, we springen uit de taxi om deze winkel niet te missen en dat blijkt een gelukkige ingeving want het blijkt hier om een echte voodoowinkel te gaan.
Lees meer »
Jacobo Castellano
Nadat Jacobo Castellano op straat was aangevallen door een gewapende man maakte hij het werk Ring en manos (ring in de handen). Het voorval deed hem nadenken over geweld, en van stukjes leer uit oude riemen van Spaanse soldaten maakte hij het werk. Het idee van de gebonden handen komt van een kinderspelletje waarbij de handen met een elastiek allerlei vormen maken. Handen kunnen het gereedschap zijn van geweld, maar in dit werk kunnen de handen geen kant op. Ze zijn gebonden door een soort boksring, een plek waarin veel geweld voorkomt.
Lees meer »
Het buitenverblijf van Burl Marx deel 2
door Hanne Hagenaars en Ernst van der Hoeven
De tuin:
Het lukt, uiteindelijk mogen we toch echt de aan het kantoor grenzende tuin in. Alleen een boom van een gids vergezelt ons. Stil zwijgend loopt hij voorop. En dan blijkt dat al onze moeite zeker niet voor niets is geweest: dit is een van de mooiste tuinen die we ooit hebben gezien.
Lees meer »
Het buitenverblijf van Burl Marx
Op zoek naar de tuin van Burl Marx
door Hanne Hagenaars en Ernst van der Hoeven
Op zoek naar de goede bus is een enorme klus. Iedereen is zeer behulpzaam, dat is het punt niet, de aanwijzingen zijn goed bedoeld maar tegenstrijdig en altijd in breedsprakig Portugees. Waarbij de duim omhoog steeds goede moed geeft. We zijn op weg naar de Sito de Burl Marx, het buitenverblijf van Robert Burl Marx, de landschapsarchitect en kunstenaar die verantwoordelijk is voor het bewegelijke straatbeeld van Rio de Janeiro. Hij kocht in 1949 een voormalige bananenplantage die hij in de loop van zijn leven transformeerde in een fantastische tuin.
Lees meer »
Tilleke Schwarz. Borduren en winnen
Tilleke Schwarz, Free recovery, 2010
In de hedendaagse kunst gaat het om het oprekken van grenzen, ongewone paden inslaan en nieuwe gezichtspunten tonen. Toch heb ik af en toe ook het idee dat ‘de kunstwereld’ soms te bang is voor het al te gewone, zo bang dat daardoor het bijzondere in het gewone niet wordt gezien. Het werk van Tilleke Schwarz bijvoorbeeld. Ze borduurt. Op zelfgeverfde lappen stof dwarrelt de voorstelling uit, figuren, gezichten, een stekker, een optelsom, katten en altijd teksten.
Lees meer »
Stoepen in Rio de Janeiro
Mijn koffer is in Parijs achtergebleven maar aan de balie staat een snoepje van een meisje me te woord met een sjaaltje strak om haar smalle nek geknoopt, het zware haar met een krultang bewerkt tot lange pijpenkrullen en haar te roze lippen fluisteren een zachte verontschuldiging. Met een taxi scheuren we naar Ipanema, en als ik de chauffeur vraag of het misschien iets rustiger kan, danst hij even een samba in zijn stoel, grijnst breeduit en gaat met nog meer energie verder. Brazilië!
Lees meer »
Markiezenhof
Links: de beer waar vroeger kermisklanten mee rondtrokken, rechts: de entree van het circusmuseum
Aan de kassa van het Markiezenhof hoor ik dat ze vandaag feest vieren want ze behoren tot de top vijfentwintig van de best bezochte monumenten in Nederland. Onthutsend nieuws want dit is mijn eerste keer en ik ben hier min of meer toevallig terecht gekomen. Op weg naar Goes om mijn vader te bezoeken stapte ik in Bergen op Zoom uit voor een kleine onderbreking. Ze hebben er heerlijk ijs, fascinerende etalages en het is een pittoresk stadje zonder al te toeristisch te zijn.
Lees meer »
Ecokathedraal
Beeldend kunstenaar en landschapsarchitect Ernst van der Hoeven nam me deze week mee naar de ecokathedraal in Mildam bij Heerenveen. Het woord ecokathedraal is wat misleidend, het schept verwachtingen van een bouwwerk dat naar de hemel reikt, zoals de kathedraal van Gaudi. Maar deze fantastische tuin gaat niet de hoogte in maar strekt zich in de lengte naar alle kanten uit met steeds weer nieuwe onverwachte wendingen. Het doet denken aan de oude ruïnes van de Maya cultuur.
Lees meer »
Galerie Sanaa
Galerie Sanaa is in de zomermaanden open met een selectie van de exposities van het afgelopen jaar. Deze galerie brengt op een ongedwongen manier Afrikaanse kunst samen met kunst uit Nederland. Een unieke kans om de prachtige tekeningen van onder andere Omar Ba te zien.
Lees meer »
Monsterlijke insecten
De titel Monsterlijke insecten speelt in op onze angst voor deze dieren maar eigenlijk wil de expositie juist hun schoonheid laten zien. De tekeningen in oude boeken doen je helemaal vergeten dat deze diertjes kriebelen als ze over je heen lopen en sommigen kunnen steken. De informatie laat zien dat onderzoekers hun leven wijden aan het bestuderen van een insectensoort, de resultaten staan in een boek over boktorren of wandelende takken. En nu weet ik dat eendagsvliegen gedegenereerde monddelen hebben en niet kunnen eten of drinken, daarom leven ze maar enkele uren die gebruikt worden om te paren. Wat een leven.
Lees meer »
Rineke Dijkstra & Claude Lorrain
Een kleine precieze tentoonstelling waarin de contactafdrukken van Rineke Dijkstra worden vergeleken met de tekeningen van Claude Lorrain, beiden fungeren als schetsen/uitprobeersels voor het definitieve werk. Conservator Terry van Druten geeft een korte toelichting op allerlei aspecten zoals het zoeken naar het juiste kader.
Lees meer »
De winnaars van de Summer Exhibition Londen
The Royal Academy of Arts Charles Wollaston Award, een prijs van £25,000 voor het meest onderscheidende werk van de tentoonstelling: Alison Wilding (RA), Take a Deep Breath...
Lees meer »
Merchandising Tracey Emin
Het 'merchandisen' van hedendaagse kunst is een omstreden manier om je geld te verdienen als kunstenaar. Ik weet nog dat over Corneille schande werd gesproken toen er mokken en pennen verschenen met werken van hem en dat hij door de serieuze kunstliefhebbers in de ban werd gedaan. Maar tijden veranderen en nu Nederlandse kunstenaars in de toekomst nieuwe bronnen van inkomsten moeten verwerven is Tracey Emin met de verkoop van haar merchandise misschien een lichtend voorbeeld.
Lees meer »
Summer Exhibition in Londen
De ZomerExpo in Den Haag maakt de tongen los en is aanleiding om de messen te scherpen over de positie van de hedendaagse (professionele) kunst. Professional of amateur doet er even niet toe, het gaat om de zeggingskracht van het werk, zo is de opvatting van de organisatoren.
Hoe anders gaat het er in de Summer Exhibition in Londen aan toe, want ook al baseert de ZomerExpo zich op het Engelse voorbeeld, de verschillen zijn groot.
Lees meer »
Ovartaci - oppergek
De bekendste outsiderkunstenaar van Denemarken werd geboren als Louis Marcussen, maar noemde zich later 'Ovartaci', wat 'oppergek' betekent. Hij verbleef 56 jaar in de psychiatrische instelling van Aarhuis in Denemarken waar hij uitgroeide tot het 'hoofd der dwazen'.
Lees meer »
Iedereen kan alles!? Genie zonder talent, in gesprek met Ann Demeester, deel 2
Hanne: (we praten verder over de verhouding tussen amateur en de professional). Vanuit het Fonds voor Cultuurparticipatie wordt steeds als uitgangspunt genomen dat professionals van amateurs kunnen leren, dat lees ik ook steeds rondom de ZomerExpo, en ik wil juist graag de andere richting laten zien. Je leert van je helden. Het is prima dat er Photoshop is en een programma als Blurb, dat iedereen kan gebruiken. Dat komt tegemoet aan de behoefte om verslag van je leven te doen, zoals een ouderwets fotoboek. Amateurs zouden kunnen leren, hun leven meer te onderzoeken in plaats van enkel verslag leggen. Of een denkslag te maken zoals Birthe Leemeijer dat doet in de nieuwe mister Motley, met de aquarellen. Hoe zie jij dat? Is er ruimte binnen de amateurs voor iets anders, namelijk verdieping, de gedachte die bij de hedendaagse beeldende kunst hoort?
Lees meer »
Adam Fuss in Huis Marseille
Toen ik nog les gaf aan studenten van de kunstacademie gaf ik vaak de opdracht om een beeldverzameling aan te leggen, gewoon alle afbeeldingen uit kranten, tijdschriften of wat je op straat ziet en waar je oog langer aan blijft haken. Iedere student kwam met een heel andere verzameling en in de klas bespraken we de samenhang van die beelden, leerzaam en leuk.
Lees meer »
Benno Tempel opent de expositie in De Appel: Iedereen kan alles!? Genie zonder talent
Ann Demeester legt uit dat ze deze tentoonstelling op dit moment laat plaatsvinden vanwege het klimaat in Nederland: 'het draait om een aantal onderwerpen die nu punt van discussie zijn: creativiteit en kunst, genie en talent. Wie is kunstenaar, wie is een amateur, wie is eigenaar van creativiteit, wie maakt kunst, wie beoordeelt kunst? Is dat een expertise, kan iedereen dat? Staat een kunstwerk op zich of wordt het bepaald door zijn context. Ik geloof sterk in dat laatste, dat de waarde van een kunstwerk wordt bepaald door de context.'
Lees meer »
Iedereen kan alles!? Genie zonder talent, in gesprek met Ann Demeester
Gesprek met Ann Demeester over de expositie Iedereen kan alles!? Genie zonder talent.
Hanne Hagenaars: Waarom deze tentoonstelling?
Ann Demeester: Het heeft met twee dingen te maken: aan de ene kant met twee kunstwerken waar ik al lange tijd door gefascineerd ben, namelijk een film van Ane Hjort Guttu (how to become a non artist), het andere een project van Robert Filliou het project La Republique Geniale.
Lees meer »
Eindexamententoonstelling KABK
Puck Verkade wint drie prijzen,waaronder de prijs die Stroom ieder jaar uitreikt voor de beste student: 'Ze heeft zich in haar films betrokken en kwetsbaar opgesteld zodat je als toehoorde betrokken blijft.’
Lees meer »
Opening van de ZomerExpo 2011 in het Gemeentemuseum Den Haag
Wachten op de opening, toespraken van Benno Tempel, Carlien Oudes en Jan Jaap Knol: 'kunstenaars zijn de aanjagers van onze samenleving.'
Lees meer »
Backyard, tentoonstellingsprogramma in kunstvereniging Diepenheim
Johan Tahon
Over het tentoonstellingsprogramma Backyard van Gijs Assmann en Hanne Hagenaars voor kunstvereniging Diepenheim is nu een klein boekje verschenen. Sinds 2009 vormt volkskunst de rode draad voor het samenstellen van de exposities: hierbij een impressie en daaronder de inleiding.
Lees meer »
Zaaien en wieden, Cobra Museum Amstelveen
Zaaien en wieden is een bewerking van de expositie Säen und Jäten. Volkskultur in der zeitgenössischen Kunst naar een concept van gastconservator Dr. Nicole Fritz. Voor deze versie zijn er werken van Nederlandse kunstenaars aan toegevoegd. En daar wringt het een beetje, de discussie rond volkskunst draait om ‘knopen of splitsen’, zoals het boek van het Fonds voor Cultuurparticipatie heet. Is volkskunst een terug naar de regio beweging die daarbij anderen buitensluit, of kan volkskunst worden ingezet om mensen met elkaar te verbinden?
Lees meer »
Vaandels in de Walburgisbasiliek te Arnhem
De afgelopen jaren heb ik in de kunst veel vaandels gezien, in de processie van Sonsbeek in 2008, in de expositie in museum Arnhem die daarbij hoorde, in een tentoonstelling over textiel in Antwerpen. In de Walburgis Basiliek in Arnhem hangen vaandels uit Arnhemse kerken, van verenigingen, vakbonden en congregaties. Op het vaandel van de vereniging van Eer en Deugd staat te lezen "Van deugd strooit rozen der deugd, de reinheid wekt mannen van kracht, wie de eerekroon wacht, uit 1931.
Lees meer »
Oproep voor samenwerking: onze grootste zorg
'Tientallen jaren waren kunst en cultuur een algemeen belang, net als onderwijs en wetenschap', zegt de voorzitter van de Raad voor Cultuur Els Swaab vandaag in de Volkskrant. Ze stapt op als voorzitter. Ze heeft het over de nieuwe politiek die meer uitgaat van vooroordelen dan van feiten.
Lees meer »
Art Basel: idealen
Groot fototapijt van Goshka Macuga (1967 Polen) met als titel Lost Forty, dat verwijst naar een stuk land van 40 acres dat gered is door een verkeerde landmeting.
Lees meer »
Iris van Herpen in het Centraal Museum te Utrecht, Het nieuwe ambacht
De naaisters in witte jassen in de documentaire Valentino, the last emperor (2009) stalen de show door hun ongekende vakkennis, hun aandacht voor details en grenzeloze betrokkenheid. Alles wat Valentino bedacht, werd door hen uitgevoerd, steek voor steek want er kwam geen naaimachine aan te pas. Deze liefde voor het ambacht spreekt ook uit het werk van modeontwerper Iris van Herpen onder de titel Het nieuwe ambacht.
Lees meer »
Ramsey Nasr op het Malieveld, 27 juni 2011
Geen hoop meer voor de kunst, kopt de Volkskrant, geen hoop meer voor Nederland denk ik er achteraan. De speech van Nasr op het Malieveld vatte alles samen, deze ongekende bezuinigingen in de kunst staan niet alleen, zij vormen onderdeel van een mentaliteitsverandering die zal leiden tot een ander, ongemakkelijk Nederland: lees zijn speech op VK.NL/opinie
Koop de Volkskrant van vandaag met daarin de toespraak van Ramsey Nasr: dit kabinet haalt de mens uit ons weg.
Lees meer »
Pas op de plaats op Art Basel
New Mythologie: the work of Svatopluk Mikyta, Emanuel Walderdorff Galerie
Na afloop van Art Basel kwam ik thuis met meer dan duizend foto’s, een indicatie voor de hoeveelheid werken die ik in een paar dagen heb gezien heb en dan nog fotografeer ik niet ieder werk en ik heb ook niet alle side events bezocht. Het wordt ieder jaar meer. Art Basel is overweldigend. Opgeladen met al die indrukken besprak ik met mijn reisgenoot de stand van zaken.
Lees meer »
Nathan Carter
Handmade Radar Reflector Found and Remounted Maldives Circa Now (Handgemaakte radarreflector gevonden en geremonteerd Maldiven circa nu)
Op Art Basel was het werk van de kunstenaar Nathan Carter op verschillende plekken aanwezig. Mister Motley (Evaline Losse) sprak hem middels e-mail in verband met het nummer EN/EN dat nu in de winkels ligt, over het amateurgehalte van zijn werk.
Lees meer »
Fabiola, Francis Alÿs in Basel
Een bezoeker heeft zijn eigen Fabiola getekend in het gastenboek
Eerlijk gezegd was ik niet van plan om te gaan kijken naar een verzameling schilderijen die allemaal dezelfde figuur afbeelden, wat zou mijn oog/het zien daar nog extra aan kunnen toevoegen? Francis Alÿs presenteert zijn 370 ‘gevonden’ portretten van de heilige Fabiola in Haus zum Kirschgarten in Basel. Sinds 1981 koopt Alÿs op rommelmarkten en brocante winkels deze navolgingen van het verloren origineel de schilder Jean Jacques Henner (1885).
Lees meer »
En/En
In Ethiopië zie je op straat veel handeltjes in 'niets', in gratis en gevonden spulletjes (foto's: Hanne Hagenaars)
Ik ben in vele opzichten een amateur. Zo maak ik al zeven jaar mister Motley zonder dat ik daar ooit een opleiding voor heb gevolgd. Mijn eerste tijdschrift begon ik in de avonduren, naast mijn baan als docent aan de academie en zonder betaling. Aan de keukentafel. Het werd een groot succes hoewel de Fondsen zich maar niet met die keukentafel konden verzoenen.
Lees meer »
Nederlands paviljoen Biënnale van Venetië
De bijdrage van Ernst van der Hoeven (foto: Friso Keuris)
Opera Aperta / Loose Work: pleidooi voor ambiguïteit
Dat de invulling van het Nederlands paviljoen een onderzoek zou worden naar ‘identiteit’ wist curator Guus Beumer vanaf het eerste moment. Zijn aanvankelijke idee om uit te gaan van tulpen werd door de deelnemende kunstenaars weg gefloten. Begin juni opende Opera Aperta / Loose Work. Om de vraag naar de Nederlands identiteit in al z’n complexheid weer te geven is het paviljoen getransformeerd tot een tijdmachine waar het heden wordt opgevuld met referenties uit het verleden, zoals de 19e eeuw en het modernisme uit het begin van de 20e eeuw (het principe van het Rietveldpaviljoen zelf). Als model diende de opera, een concept met zijn oorsprong in Italië (in 1597 schreef Jacopo Peri de eerste opera Dafne) dat verschillende kunsten (als zang, dans, acteren en decor design) combineert tot een totaal.
Lees meer »
Yves Saint Laurent als inspiratie, per ongeluk
Tot 17 juli is de expositie Saint Laurent Rive Gauche te zien in Fondation Pierre Berge-Yves Saint Laurent, 5 avenue Marceau in Parijs (www.fondation-pb-ysl.net) Toevallig kwam ik in mijn archief deze foto tegen van Paulien Oltheten en Laititia Schoofs tijdens een atelierbezoek, ik maakte de foto omdat hun kleding zo goed bij elkaar paste, en nu blijkt ook dat Yves Saint Laurent ook zijn invloed laat gelden op deze creatieve dames, ongemerkt denk ik.
Biënnale van Venetië: Arsenale, meer tips van mister Motley
Het paviljoen van Argentinië in de Arsenale, The Murderer of your Heritage van Adrián Villar Rojas. Deze dertigjarige kunstenaar maakt grote sculpturen die doen denken aan de restanten van een verdwenen beschaving maar ze brengen het verleden en de toekomst samen. Na een smalle ingang moet je als toeschouwer wel omhoog kijken in dit betonnen woud. In de sculpturen zijn hedendaagse gadgets te ontdekken, robotachtige vormen, een uitvergroot wiel en zo ga je eerder denken aan het einde van de beschaving dan aan het verleden.
Lees meer »
Biënnale van Venetië: de tips van mister Motley
Buiten de Arsenale en de Giardini zijn overal in de stad extra paviljoens en tentoonstellingen te vinden, welke moet je beslist gaan zien?
Lees meer »
Biënnale van Venetië: Markus Schinwald
In his Venice project, Markus Schinwald examines the Austrian Pavilion, built 1934 by Josef Hoffmann, an architectural landmark on and around the Giardini grounds. The central point of reference of Schinwald’s engagement with the Pavilion’s structural components and architectural elements is, as in his previous works, the human body. Providing moments of disturbance and irritation in three-dimensional space, the artist exposes visitors to an emotional experience of breaches and deficiencies. Markus Schinwald’s contribution is convincing because of his strength and artistic consistency in realizing his installation for the Austrian Pavilion.
Lees meer »
Merid Tafasse
Op televisie zag ik de druk bezochte opening van de expositie van Merid Tafasse die een dag eerder had plaatsgevonden. Iedereen was er terwijl ik onwetend aan een pappadam knabbelde in een Indiaas restaurant. De volgende dag bezoeken we de galerie, naast het Red Terror Museum. Terwijl het meisje toestemming gaat vragen of ik foto’s mag nemen maak ik er voor de zekerheid alvast een paar. Het mag niet. Het is het beste van wat ik tot nu toe heb gezien, deze vreemde eigenaardige grote stadsportretten in zwart-wit, getekend met houtskool. De onderwerpen zijn modern zoals een soort conferentiezaal van boven afgezien die daardoor grote gelijkenis vertoont met een afvoerputje.
Lees meer »
Geen mooiere horizon dan de plint
Foto uit de Aarsmancollectie
Hans Aarsman is ooit begonnen als fotograaf en bespreekt nu [red: tussen mei 2005 en november 2008] iedere week een foto uit kranten of tijdschriften in zijn rubriek De Aarsmancollectie in de Volkskrant. Het lijkt erop alsof hij de knop van zijn camera heeft vervangen door het kijken naar bestaande foto’s. Als een echte detective onderzoekt hij de beeldcultuur millimeter voor millimeter.
Lees meer »
De Aarsman Collectie
Honderd foto’s van asbakken, allen afkomstig van de site E-bay liet Hans Aarsman zien tijdens de presentatie van zijn nieuwste boek. Fantastische asbakken, en wat een foto’s! Soms van meerdere kanten gefotografeerd, soms, zo liet Aarsman zien, waren wel vijf asbakken op dezelfde locatie gefotografeerd. Gestopt met roken? Goed kijken naar plaatsje levert allerlei informatie op en maakt de wereld een stuk plezieriger om in te vertoeven. Overal is zo wel iets te zien om je over te verwonderen of te verbazen.
Lees meer »
Een winkel vol schatten en rommel
Wat somber wacht Gebrakristos in zijn kleine workshop achter de winkel op klanten. Zijn specialisatie is de eeuwenoude stripachtige manier van werken ofwel wat je de Ethiopische volkskunst zou kunnen noemen. Zijn winkel biedt een mengelmoes van goedkope toeristenspullen, hedendaagse landschappen en portretten en deze volkskunst. Ondanks het vaak gehoorde mantra ‘painting is part of our culture’ komen er vooral toeristen naar zijn shop om goedkoper spul te kopen, Ethiopiërs kopen liever ‘moderne’ kunst in een van de vele galeries. De goedkope souvenirs noemt hij minachtend ‘merkatospullen’, naar de grote slum-achtige markt waar toeristen op zoek zijn naar koopjes.
Lees meer »
Beeldend gesproken
Gisteravond vond de uitreiking van de Beeldend Gesproken Kunstprijs 2011 plaats. Deze prijs is dé nationale stimuleringsprijs voor professionele beeldende kunstenaars met een psychiatrische achtergrond. De prijs wordt eens in de drie jaar uitgereikt, in 2011 voor de derde keer. De prijs is uniek en baanbrekend in Nederland. Mister Motley was bij de jurering en maakte daar deze foto's.
Lees meer »
Het Nationale Museum, Ethiopië, deel 2
‘No educational shit’ staat er waarderend in het gastenboek, en ook ik ben dol op dit soort bijna amateuristische musea, waarin alle spullen gewoon zonder hogere bijgedachten in een vitrine zijn gelegd, en in de loop der jaren nooit meer zijn aangepast. Het blokkige betonnen gebouw uit de jaren zeventig heeft een interieur van donker hout, beton, oranje lampen en een rood versleten tapijt. Een beetje shabby museum is het, en dat is dan ook meteen de charme voor onze westerse ogen. Houten paaltjes met een touw houden de bezoekers op afstand en de enige vernieuwing vormen de kleine bewakingscamera’s die je vanaf de hoeken in de gaten houden. Zouden ze werken?
Lees meer »
De kunstacademie in Addis Abeba
Henock Azene sprak me aan bij de tentoonstelling naast het Nationaal Museum. Hij is tweedejaars student sculptuur aan de Addis Abeba University School of Fine Arts ofwel de Arat (4) Kilo university in de wandelgangen. We bezoeken zijn school op dinsdag en de tweedejaars werken aan het modelleren van een kop in klei naar model. Ze hebben er drie dagen de tijd voor. Het model draait iedere 30 minuten een kwartslag zodat alle kanten goed te zien zijn. Hij is in vaste dienst van de universiteit.
Lees meer »
Line Art Group, Addis Abeba, Ethiopië
Naast het Nationaal Museum van Ethiopië is een tentoonstelling van de Line Art Group. Netjes vraag ik aan een van de suppoosten of ik wat foto’s mag maken. 'Nee, dat mag niet.' Na wat uitleg vraagt hij, hoeveel foto’s ik dan wil maken. 'Tien', zeg ik. Dat is wel wat veel maar vooruit dan. Het fijne van Addis Abeba is dat er altijd wel iemand een praatje begint en graag met je meeloopt. Dit keer een vriendelijke jonge student met een open gezicht en krullen. Hij vertelt me over Wosone Worke Kosrof die de grootste kunstenaar van Ethiopië is en beroemd tot in Amerika. Een woordsculptuur in 7-up groen met een verloop van oranje naar rood is een overblijfsel van zijn solo expo Wordplay. En dat alle kunstenaars van de Line Art Group fine arts hebben gestudeerd aan de universiteit van Addis Abeba. Net als hij nu.
Lees meer »
Het hotel, Addis Abeba, Ethiopië
We logeren in het Itigue Taitu hotel, het oudste hotel van Addis Abeba dat in 1907 door keizerin Taitu werd gebouwd voor haar gasten. Een kamer kost ongeveer 13 euro. Buiten liggen dakloze mannen en moeders met kinderen op straat onder wat lappen, in de avond wachten jonge oogverblindend mooie meisjes op klanten terwijl de muziek vanuit de vele bars oorverdovend de straat op dendert. De buurt waarin het hotel staat is niet meer wat het geweest is. Het hoofdgebouw heeft een grote glimmende trap die met een draai naar de grote hal op de eerste verdieping leidt. Zowel in het hoofdgebouw als op alle kamers hangen schilderijen.
Lees meer »
Jack’s bird of the day
Damien Hirst, The Inescapable Truth
Tijdens mijn lessen aan de Gerrit Rietveld Academie kregen studenten de opdracht om een soort tijdschriftje te maken met familie als onderwerp. Catherine, een studente uit Amerika, toonde me een vel papier waarop ze zwarte vogeltjes in een stuipachtige formatie midden op het papier had getekend. Catherine overdacht de rituelen van haar familie. In deze tekening herhaalde ze de dagelijkse routine van haar vader: vogels kijken en tellen. En toen liep het onderzoek al vast want voor haar moeder kon ze geen ritueel bedenken. Haar moeder houdt van tuinieren, ze schrijft voor sciencetijdschriften en verzamelt paddenstoelen. Het gesprek kwam weer op haar vader. Die houdt van vogels. Vogels kijken, vogels tellen, vogels fotograferen. Catherine laat me op haar laptop een aantal van zijn foto’s zien. Haar vader stuurt haar bijna wekelijks een vogelfoto met een regel tekst erbij. ‘Thought you would enjoy these pictures. Taken this morning off our deck.’ ‘These birds just showed up in the last few weeks. Pictures taken through the window so they are not so good.’ ‘I took these this morning.’ Alsof hij de foto’s speciaal voor haar maakt. Hij mailt haar alleen beelden van trekvogels, de vogels die tijdelijk op bezoek zijn. Haar vader koopt speciaal brood voor de vogels en voert ze. Volgens hem komen de trekvogels nu eerder, gaan ze later weg! Nu zijn dochter tijdelijk in Nederland is lijken de foto’s een bezwering of een verborgen hoop dat ook zij weer terugkomt, dat ze net als de trekvogels even op bezoek is, in Nederland. Zo communiceren ze, zonder woorden, via de beelden van vogels. Vader en dochter. Haar vader Jack Doyle woont ergens in Oregon, aan de kust. Na zijn pensioen is hij vogels gaan fotograferen en nu is hij zelfs voorzitter van de Bird Association. Jack’s bird of the day, stond er onder een vogelplaatje. En dat werd haar zine, haar tijdschrift over familie: simpel de foto’s van haar vader met het regeltje tekst samengebonden met een schroefje. Het portret van haar vader kreeg de titel ‘Jack’s Bird of the Day’. Tijdens de les werkt Catherine hard aan haar zine en eenmaal zie ik haar met een stukje van haar mouw een traan wegvegen. ‘He is such a sweet man, such a giving person.’ ‘He calls me his bird,’ zegt Catherine.
Interview met Lex ter Braak, deel 2
Harmen de Hoop, Sandbox, 1996 (uit het boek Urban Interventions: Personal Projects in Public Spaces)
HH: Tijdens een gesprek met Michiel van Nieuwkerk in het Parooltheater ging noemde je de veranderende opvatting van het auteurschap als een belangrijk punt in de hedendaagse kunstpraktijk. Ik dacht bij deze uitspraak vooral aan de kunstenaar als curator van andermans werk. Zij maken gebruik van andermans producten, foto’s schilderijtjes, handelingen om er dan vervolgens hun auteurschap eraan verbinden.
Lees meer »
Hanne Hagenaars in gesprek met Jan Jaap Knol
Voorronde van de ZomerExpo in Museum Belvédère. De ZomerExpo is mede mogelijk gemaakt door het Fonds voor Cultuurparticipatie
Jan Jaap Knol is directeur van het Fonds voor Cultuurparticipatie, dat als doel heeft om te stimuleren dat zoveel mogelijk mensen actief aan kunst en cultuur doen. Onlangs startte dit fonds het programma Het beste van twee werelden, van waaruit zowel mister Motley als de ZomerExpo 2011 een subsidie ontving. De ZomerExpo opent op 9 juli en is te zien t/m 14 augustus 2011 in het Gemeentemuseum Den Haag met werken van amateurs en professionals. De geëxposeerde werken zijn anoniem gekozen, de jury wist niet wie de maker ervan was.
Lees meer »
Lex ter Braak, de veranderende opvatting over het kunstenaarschap is een verlies
Esther Kokmeijer, foto uit het project At Home Anywhere dat mede werd mogelijk gemaakt door het Fonds BKVB
HH: Op de vraag van Michiel van Nieuwkerk (een gesprek in het Parooltheater) naar de toekomst van de kunst noemde je de veranderende opvatting van de vraag naar het auteurschap. Kun je dat toelichten?
Lees meer »
Luna Maurer in regenkleding
Luna Maurer kwam op donderdag 31 maart een lezing geven op de KABK te Den Haag. De jas die ze draagt is een ideale regenjas, de grijze stof is de gewone buitenkant, als het onverwacht gaat regenen keer je de ponchoachtige jas om en loop je verder in een groene regenjas.
Sayaka Abe: kleding om mee te communiceren
Sayaka Abe opent de deur gekleed in een zwart T-shirt en een grijze wijde broek met een enorme grote rode button. ‘Ganbare Japan’ staat erop. Wat betekent ‘Ganbare’, vraag ik haar. Dat is zoiets als ‘maak Japan lichter’ maar het is niet precies te vertalen. We vroegen ons af wat wij als studenten voor Japan konden doen nu alles is weggevaagd door de aardbeving en de tsunami. Mensen hebben werkelijk niets meer. Maar als student zijn we ook arm, we zijn een actie gestart om positieve energie naar Japan te sturen, om onze betrokkenheid te laten zien.
Lees meer »
Het Vierkante Ei
Dhr. R. Beijer, Polderhorizon
De amateur die dit jaar geen poging heeft gedaan om zijn werk in een echt museum te tonen moet wel een echte outsider zijn. Naast de voorbereidingen voor de ZomerExpo 2011, waarvan we gisteren verslag deden, wordt ook Het Vierkante Ei binnenkort uitgereikt, dat is de Volkskrant Beeldende Kunstprijs voor Amateurkunstenaars. Afgelopen zaterdag mocht ik meejureren in het Stedelijk Museum Schiedam. Het Vierkant Ei nodigt amateurs uit om hun werk te laten beoordelen door een deskundige jury en het geselecteerde werk is een week lang te zien in het Van Abbemuseum. Wie durft?
Lees meer »
ZomerExpo 2011: Anoniem Gekozen
Plattegrond, getekend door de organisatie, Femke Hameetman
Gisteren at ik vissoep bij een vriend, hij is beeldend kunstenaar en geeft les aan een kunstacademie. Het gesprek wervelde van het ene onderwerp naar het andere. En zo vertelde hij me over zijn deelname aan de ZomerExpo 2011, dat hij 75 euro had betaald voor de inschrijving en afgelopen zaterdag was hij met werken in een fietstas naar de Westergasfabriek gefietst om het werk aan een jury voor te leggen.
Lees meer »
Mariken Wessels: Te veel kleren!
Hoedendoos met panties
De ideale kledingkast van beeldend kunstenaar Mariken Wessels is een perfect gepakte koffer die je mee zou nemen als je een grote lange reis gaat maken. Niet te veel en alles combineert met elkaar. Het viel haar op dat ze op vakantie met een beperkt aantal kleren veel meer varieerde en dagelijks tot nieuwe combinaties kwam. En het gaf rust.
Lees meer »
Roosmarijn Schoonewelle: Slijtage als accessoire
Roosmarijn Schoonewelle is beeldend kunstenaar en is onderdeel van het kunstenaarscollectief Het Harde Potlood. Ze viel mij op door de mooie kleurencombinaties van haar kleding, een keuze die op een lijn zit met haar tekeningen waarin kleur ook de hoofdrol speelt.
Lees meer »
Mister Motley #27 over vogels is uit!
‘Wij mogen wel zeggen, dat wij een groot deel van de vreugde van ons bestaan te danken hebben aan de vogels.’ Dr. Jac.P. Thijsse (uit Zien is kennen).
Lees meer »
Met de regen als vriend
Als het regent ben ik blij want dan kan ik mijn fantastische regenlaarzen uit de uitverkoop in Parijs aantrekken. Bruinpaarse regenlaarzen met een hak en veters aan de voorkant. Op het moment dat het rubber van de laarzen een beetje kapot ging van het trappen lopen en door de knieën gaan (en ik ze al drie keer met bandenplaklijm had gerepareerd) kocht ik een nieuw stel, blauw dit keer.
Lees meer »
Marcel Dzama in het GEM
Marcel Dzama, Untitled, 2003
Mister Motley was het eerste tijdschrift dat over het werk van Marcel Dzama publiceerde, eerst in nummer 6, Mister Motley zoekt systeem, naar aanleiding van werk dat we op de kunstbeurs Arco in Madrid van hem hadden gezien, later in nummer 22 (over Volkskunst) vroegen we Alex de Vries om een tekst te schrijven en dat werd De mensheid door de ogen van Dzama. Alex de Vries geeft op zondag 13 maart om 18.00 een lezing over het werk van Marcel Dzama in het GEM. Kosten hiervan zijn € 14,50 p.p.
Een andere vraag ten opzichte van het auteurschap
Jim Shaw, Thrift Store Paintings
Er is niets mis met het woord amateur. De laatste tijd is een voorkeur voor het woord liefhebber merkbaar maar amateur is liefhebber in het Frans. Een amateur is iemand die een bepaalde vaardigheid op niet-professionele basis beoefent. Het gaat dus om een talent en om vrije tijd.
Lees meer »
De voorkeur van Lex ter Braak, in korte notities
Regelmatig vinden in het Parool Theater gesprekken plaats met beeldend kunstenaars over de bronnen van hun werk of met theoretici over hun persoonlijke voorkeuren in de kunst. Michiel van Nieuwkerk is gastheer en stelt open en nieuwsgierige vragen waardoor regelmatig ongewoon inzichtelijke gesprekken ontstaan. Onlangs was Lex ter Braak (directeur van het Fonds voor Beeldende Kunst Vormgeving en Bouwkunst) te gast en ik was erg benieuwd naar zijn voorkeuren in de kunst. Het gesprek, aan de hand van beelden, beloofde, zoals Michiel het aankondigde een wandeling door de kunstgeschiedenis te worden.
Wat was je eerste kunstervaring die er toe deed?
Lees meer »
Amie Dicke, Art Rotterdam
Amie Dicke, foto: Qiu Yang
SCHIJN/HEILIG, het werk van Amie Dicke;
In mister Motley De Verleiding van Glans, nu te koop in de winkels, is een special gewijd aan het werk van Amie Dicke.
De waarheid, net als licht, verblindt. Leugenachtigheid daarentegen is een prachtige schemering die ieder object benadrukt. (Albert Camus)
Lees meer »
Kutlug Ataman, Art Rotterdam
Van donderdag 10 t/m 13 februari 2001 vindt Art Rotterdam weer plaats. In museum Boijmans van Beuningen zijn filmpjes te zien van Kutlug Ataman. Mister Motley schreef over dit werk in nummer 22 (volkskunst), dit nummer is nog steeds na te bestellen via www.mistermotley.nl/Nabestellen.
Lees meer »
De verborgen wereld van Eugène Brands
Eugène Brands, 1941. In de vogelkooi het gedicht Minstrel Man van Langston Hughes
De volgende mister Motley heeft als thema vogels en komt uit op 11 maart. Tijdens de voorbereiding van zo'n nummer is de redactie extra alert op vogels, we zien overal vogels, en zo viel deze foto van Eugène Brands ons op.
Lees meer »
Hollands Kabinet van Sara van der Heide
Sara van der Heide, Hollands Kabinet, dag 99 en dag 100
Het kabinet bestaat 100 dagen. Beeldend kunstenaar Sara van der Heide begon op de 14 oktober 2010, de dag dat het kabinet aan de slag ging met Hollands Kabinet. Iedere dag tekent ze een bruin kabinet en ze gaat daar mee door tot het kabinet valt.
Lees meer »
Een studio in een zwembad
Omdat in deze reeks waarin de ene kunstenaar doorverwijst naar een andere kunstenaar even een stilstand is gekomen, is hier een tussendoortje: de studio van Roel van der Linden, hij werkt in een voormalig zwembad in Blijdrecht.
Felix Gonzalez-Torres - Colter Jacobsen
Felix Gonzalez-Torres, Portrait of Ross
"Something that I tell my students is to read it once, then if you have problems with it read it a second time. Then if you still have problems, get drunk and read it a third time with a glass of wine next to you and you might get something out of it,
Lees meer »
Craigie Horsfield
Nog tot en met dit weekend is het werk van Craigie Horsfield te zien in het Mkha te Antwerpen maar ook als je geen mogelijkheid meer hebt om er heen te gaan is het de moeite waard om er iets van te zien en weten. Craigie Horsfield werd bekend met donkere zeer matte en groot afgedrukte foto’s, vaak zo donker dat je de tijd moet nemen om de voorstelling echt goed waar te nemen.
Lees meer »
Koken met kunstenaars
Nu al die dagen van recepten uitpluizen, boodschappen doen en nog meer boodschappen doen en alles opeten weer over zijn, is het tijd voor het allersimpelste recept dat mogelijk is. Dat vond ik in het boek Koken met kunstenaars.
Lees meer »
Sneeuwbal
In het Vondelpark in Amsterdam zijn twee daklozen bezig om een gigasneeuwbal voort te rollen. Ze willen hem naar de Dam brengen om er geld voor te vragen. Ik wilde hun ook wel wat geld geven, want voor onderdak heb je bij de daklozenopvang een euro of zo nodig. In mijn portemonnee zat alleen 20 euro, een van de twee zegt dat hij wel kan wisselen, en haalt vervolgens wat kleingeld uit z'n zak. Toen heb ik hun sneeuwbal maar gekocht voor 20 euro.
Lees meer »
Zo zijn wij niet
De strijd tussen glans en mat is in de wereld van de kunst misschien wel nooit echt gestreden en mat heeft altijd gewonnen. Er wordt het liefst op mat papier gedrukt, alles wat glanst en glittert wordt vermeden en het kleine gebaar verdient de voorkeur.
Lees meer »
Where we are
Er is zo veel dat je aandacht vraagt in het gewone, alledaagse leven: de boodschappenbriefjes die in het winkelwagentje zijn blijven liggen, papiertjes die je vindt op straat of in de bibliotheek, briefjes die in boeken zijn achtergelaten. Ik neem ze mee en verzamel ze dan een tijdje, maar dan ontdek ik weer een nieuwe fascinatie en de map met bijvoorbeeld ‘gevonden’ blijft een beetje in de steek gelaten in mijn archief achter.
Lees meer »
Antoinette Nausikaa
In het atelier van Antoinette Nausikaa hangt een ijle sfeer, een vreemde niet te grijpen presentatie vol poëzie en met wonderlijke kinderlijke stokpoppetjes. Ik wist er niet zo goed raad mee, behalve dat het me intrigeerde, en haar presentatie leek ook niet te rijmen met de serieuze rijksakademie.
Lees meer »
Rebecca Stephany
Als ik het atelier van Rebecca Stephany binnenloop hoor ik haar stem zingen: ‘I can’t get no education. We don’t need no satisfaction.’ Het een beetje vals en lijzig gezongen liedje blijft je achtervolgen. Onder een grote pop door die dwars aan het plafond naar beneden hangt loop ik verder, het atelier is onderverdeeld in kleine hokjes. Rebecca wilde in plaats van een selectie eigenlijk alles laten zien, een soort ‘mental space’ creëren.
Lees meer »
Masterclass in Den Haag: was onderwijs maar altijd zo!
In deze tijd waarin kunstenaars op zoek zijn naar hoe ze hun betrokkenheid met de wereld in de kunst kunnen toelaten, vond in Den Haag een workshop over (in)tolerantie plaats. Ontwerper Chaz Maviyane-Davies, afkomstig uit Zimbabwe en nu wonend in Boston, gaf een week lang een masterclass over het maken van posters. Een speciale groep van studenten, oud-studenten en young professionals werkten hard en enthousiast en vrijdag opende een expositie met de resultaten.
Lees meer »
De afbeelding als een soort ventiel
Berend Strik exposeert zijn werken, foto’s met borduursel en applicaties in Nijmegen, de stad waar hij is opgegroeid. Een zaal concentreert zich dan ook op het thema familie; want ‘wie je ook bent en waar je ook vandaan komt, je familie neemt altijd een plek in.'
Lees meer »
May I show you my pictures, een jas
In het Dolhuys hangt een jas waarvan de voering een geheim bevat, de voering is namelijk helemaal vol geborduurd. De binnenwereld van de jassenman is nu voor iedereen te zien. Toen hij nog leefde was dat anders, alleen wanneer de drager dat wilde opende hij zijn jas voor jou en deelde zijn geheim, zijn schat.
Lees meer »
Dai Fukiwara: De kleur groen
In de eerste minuten van de film Jarhead schreeuwt de instructeur de nieuwkomers toe: 'vanaf nu zijn jullie niet meer rood, geel, roze of bruin maar groen!' Groen is legergroen. Groen is ook de kleur van de natuur, van vernieuwing. En van jaloezie, zoals Edvard Munch indringend schilderde. Groen is mijn lievelingskleur, niet omdat mijn vader officier was maar waarschijnlijk omdat mijn ogen groen zijn. Het liefst draag ik altijd groen.
Lees meer »
Op bezoek bij verzamelaar Springmeister
Dankzij mijn vrienden kom ik op mooie plekken en kon ik als vip mee naar Berlijn om daar de kunst op de Art Forum en thuis bij verzamelaars te bekijken. Op zaterdagochtend staan we in het huis van verzamelaar Springmeister, een mooi appartement waarin de ene kleine ruimte de andere opvolgt zodat het met elkaar toch een groot huis is. De genodigden mogen overal kijken, boven het bed hangt een prachtig werk van Nathan Carter en laag aan de wand is een soort Michelin mannetje van Tom Claassen tegen de muur geprikt, als je in bed ligt zie het precies op ooghoogte.
Lees meer »
Jan de Goede in De Twee Wezen
'Beste Dromedaris, - in enkele woorden iets zeggen over mijn werk, dat is een vraag die me in verlegenheid brengt. Hoe veeleisend is communicatie? Hoe noodzakelijk de taal? Als ik naar mijn werk kijk, zie ik de schaduw van een luchter op een wand, klompen waaruit de vogel is gevlogen, een vermomming als een indiaan. De foto’s van August Sander dwalen door mijn geest, een zwart vierkant in de vorm van een zebra, poepende honden. Het zijn omgespoelde flessen die ik weer heb gevuld met kleur, met verf. Ik weet niet waar die werken over gaan. Misschien zijn het onderdelen van een bootje dat ik aan het timmeren ben.' (Jan de Goede, 2010-10-05)
Lees meer »
Schoenen, sokkels voor de ziel
Ik ken geen vrouw die niet van schoenen houdt, al heeft niet iedereen zo veel schoenen als art director Edda Mueller die in de Elle van oktober 2010 vertelt dat ze 215 paar schoenen bezit. (‘Ik draag al mijn schoenen alleen moeten sommige nog op hun moment wachten. Elk paar krijgt bij mij z’n eigen momentje.’) 365 dagen in een jaar gedeeld door 215 is 1.69, dus ruim genomen draagt ze ieder paar twee dagen per jaar.
Lees meer »
Lisa Auerbach: Truien breien
Stop making scarfs. Start making trouble, over de truien van Lisa Auerbach
De eenvoudigste manier om een boodschap uit te dragen is middels een T-shirt, voor of tegen bont, voor of tegen Wilders, met een T-shirt maak je snel en simpel duidelijk waar je staat. Of wie je bent: het blad Linda gaf een T-shirt cadeau waarop in simpele lijnen als in een kleurplaat het hoofd van Linda de Mol was afgebeeld. Zo kun je laten zien dat je fan van Linda bent. Vrijwel iedere club heeft eigen T-shirts met een afbeelding of slogan, zelfs mister Motley had een eigen T-shirt.
Lees meer »
Het nieuwe breien
Ik was op zoek naar gehaakte pannenlappen. Om te beginnen had ik een bolletje katoen gekocht en een haaknaald en het zelf geprobeerd, maar het werd een verkrampt zweterig lapje haakwerk dat nooit af kwam. De bejaarden in het tehuis bij mij om de hoek waren al druk met sjaals en mutsen voor daklozen. Mijn vraag had geen urgentie en dat begrijp ik. Toch bleef ik zoeken want mijn moeder maakte vroeger van restjes katoen geweldige gebreide lapjes die we als pannenlappen gebruikten, eigenlijk wil ik mijn moeder weer een beetje in huis.
Lees meer »
Performance Floozie
UITNODIGING:FLOOZIE
Jhafis Quintero & Nathalie Ho-Kang-You
Op 23 September start om 17.00 uur de processie Floozie vanaf de Rijksakademie (Sarphatistraat 470) en eindigt 45 minuten later in het Wertheimpark (Plantage Middenlaan).
Lees meer »
Bojan Sarcevic: Werkkleding
In de buurt waar ik woon bevindt zich een bloemenwinkel die enkel lelies verkoopt. Toevallig zijn dat mijn lievelingsbloemen dus ik kom er vaak. Anderen hebben een hekel aan deze bloemen omdat het stuifmeel van hun grote meeldraden onuitwisbare vlekken maakt en de geur zo sterk is, als een opengevallen sprookjesboek. Tijdens het kopen van een bos bloemen zie ik de man altijd uiterst behoedzaam om zijn bloemen heen lopen, hij wil zijn kleren sparen.
Lees meer »
Bloemencorso Zundert 2010
Paniek in Zundert, kopte de Volkskrant eerder deze week al: twee dagen voor het jaarlijkse bloemencorso kampten de deelnemers met een groot tekort aan dahlia’s. Door het slechte weer staan veel bloemen nog in de knop. ‘De pluk valt tegen: alles wat op een dahlia lijkt moet naar het bloemencorso Zundert.’ zo riep een van de deelnemers. Op het totaal benodigde aantal van acht miljoen dahlia’s kwam men twee miljoen tekort. ‘De tekorten bestaan in het gehele kleurenspectrum, maar de grootste pijn zit bij rood en oranje’, aldus woordvoerder Barry Joosen. Het drukbezochte corso is het grootste dahliacorso ter wereld en twintig buurtschappen werken een jaar lang aan hun wagens, aan het ontwerp, een technisch plan en vervolgens de uitvoering. Op zaterdag plofte ik op de bank en zette mijn tv aan, en daar trokken de bloemenwagens voorbij, Omroep Max was erbij en deed verslag. Een grote treurwilg met vrouwenlichaam dat is opgedragen aan de dood is net in beeld (titel Salix Tristes). Dan een vis van bloemen die in een enorm driedimensionale staketsel hangt, en als de camera wat uitzoomt zie ik dat er onder de wagen mannen op middeleeuwse wijze die kar voorttrekken, op hun knieen. De Jas van buurtschap Raamberg, De Vale Gier van Buurtschap Helpt Elkaar. De fantastische wagens worden afgewisseld met fanfares, wat een feest.
De wagens bieden meer dan alleen een realistische voorstellingen in bloemen, een koe van dahlia’s zit boordevol mechaniek die laat zien dat een koe een moderne melkmachine is geworden. Buurtschap ‘t Stuk waarschuwt het publiek voor te veel stress met de wagen Opgejaagd. Een wagen met Ballonnen won de eerste prijs. ‘Ook dit jaar was er weer erg veel commotie over de jurering. Het lijkt er bijna op dat artistiek/kunstzinnigheid belangrijker is dan een bloemencorso wagen die mooi en technisch knap is gemaakt. Dat is eigenlijk jammer, want de hoofdmoot van het publiek komt toch vooral kijken hoe mooi de wagens zijn en niet hoe artistiek. Daarvoor gaan ze wel naar het museum,’ aldus Henri Matthijssen op zijn blog.
Kijk ook op: new.bloemencorsozundert.nl
Het verslag van Max is te vinden op hun website www.omroepmax.nl
Mister Motley is weer terug!
Mister Motley is weer terug na een half jaar pauze! Dankzij subsidies van het Fonds voor Cultuurparticipatie en het Fonds BKVB kunnen we weer jaren vooruit. Dank voor alle steunbetuigingen toen we dreigden te verdwijnen. Daardoor kon mister Motley terugkeren en we hebben er een Motley in een nieuw jasje van gemaakt. Wat blijft is dat ieder nummer een thema brengt: dit nummer gaat over angst, maar die is bij ons gelukkig weer voorbij…
Lees meer »
Porno-sloffen
Deze pantoffels komen uit een pornowinkel in Den Haag.
Wie draagt deze sloffen?
Als eerste dacht ik dat iemand als Jan van Heemskerk, de hoofdredacteur van Playboy, ze wel na zijn werk zou kunnen dragen, maar ik kwam een uitspraak van hem tegen waarin hij bekent een overtuigd 'billenman' te zijn: ‘Er zijn borsten- en billenmannen. Dat weet u. De vraag is even: wie zijn nou leuker, billen- of borstenmannen?
Lees meer »
Opbouw Beeld Hal Werk
Vanavond is het dan zover: de opening van Beeld Hal Werk om 5 uur op Gedempt Hamerkanaal 85 in Amsterdam Noord. De expositie is te zien van 3 september t/m 31 oktober 2010. In de bijzondere inrichting van Bas Oudt zullen 50 beelden te zien zijn. Mister Motley mocht alvast rondkijken onder de voorwaarde dat we geen overzichtsfoto’s maakten van de hele zaal, zodat we niet alles verklappen, en ook geen foto’s van hele beelden. Hierbij dus een selectie foto’s van een expositie in opbouw, vol ingepakte beelden, half uitgepakte beelden en doorkijkjes. De foto’s zijn van Monica Aerden.
Lees meer »
De accessoires van een man, deel 2
Als een medaille zijn hier de klassieke symbolen voor geloof, hoop en liefde bij elkaar gebracht. De drie-eenheid ‘geloof, hoop en liefde’ is terug te vinden in een tekst in de bijbel: 'Ons resten geloof, hoop en liefde, deze drie, maar de grootste daarvan is de liefde.' Vanuit Bijbels oogpunt worden alle drie de termen gedragen door het rotsvaste vertrouwen dat God redding, steun en een verlichting bij tegenspoed zal bieden. In die zin zijn het positieve symbolen die je bij je draagt om kracht aan te ontlenen. Maar ook zonder geloof is het fijn om deze symbolen bij je te dragen en te vertrouwen op deze drie prachtige begrippen. De broche is gemaakt door Beate Reinheimer en is van porselein met een laagje goud erop. Zij heeft hem cadeau gedaan aan Gijs Assmann.
Lees meer »
De accessoires van een man
Kunstenaar Gijs Assmann ziet er altijd nogal eigenzinnig uit, een roze T-shirt staat hem bijvoorbeeld uitzonderlijk goed. Toch onderscheidt de kleding van Gijs zich niet door een voorkeur voor opvallende of vreemde kleren maar vooral door de details. Hij vertelt me dat hij nooit zo gek was op de veel gedragen buttons die vooral een geloof belijden (ik ben tegen kruisraketten, ik ben voor de vrede, ik hou van New York) en op zoek was naar versierselen met een minder eenduidig of commercieel karakter. Zo ontwikkelde hij een voorliefde voor broches en accessoires die als symbool een oude betekenis dragen en zo staan voor een positieve betekenis. Je zou ze ook nood of hulpmiddelen kunnen noemen, omdat ze je steunen in het (alledaagse) leven zelf. De meeste dingen zijn handgemaakt en daardoor uniek. Opvallend veel van zijn ‘sieraden’ heeft hij gekregen van geliefden of vrienden: dat geeft ze nog een extra glans en maakt ieder object nog persoonlijker.
Lees meer »
Pakken in Zuid
Mannen hebben het wat mode betreft een stuk moeilijker dan vrouwen. Ondanks dat de shows ieder jaar inventief genoeg zijn en kleurige mogelijkheden laten zien, lijken de opties voor de werkende man beperkt. Deze foto’s zijn gemaakt in de pauzetijd in Amsterdam Zuid, de verzamelplek voor succesvolle mannen. Ze dragen dan ook allemaal een keurig pak en geen van hen heeft het advies van Micha Klein opgevolgd: ‘Dat als je een baan hebt je niet per definitie in de pas gaat lopen met wat er heerst aan bedrijfscultuur. Gewoon proberen.
Lees meer »
Gepimpte laptops van kunstenaars
Joseph Marzolla en een onbekende kunstenaar op de Liste in Basel 2010
Lees meer »
Leve de president! Afrikaanse portretdoeken in het Tropenmuseum
In Zuid Afrika logeerde ik in het guesthouse van journaliste Heidi Holland. Aan de muur hangt een foto van Nelson Mandela waarop hij kort na zijn inauguratie als president een groep jongens op een middelbare school toespreekt. Je ziet Mandela op de rug en daarachter de gezichten van alleen maar witte jongens die met wantrouwige en norse blikken naar hun president kijken. In hun midden staat één zwarte jongen die de sterren van de hemel straalt.
Lees meer »
Flaporen
Van de stroef verlopende zomergasten avond waarin de ontwerpers Viktor en Rolf de hoofdrol speelden, is me eigenlijk maar een ding bijgebleven: de beelden van modeshows in het verleden waarin modellen nog een figuur en stijl hadden tegenover de hedendaagse fashionshows waarin de catwalk wel een lopende band lijkt.
Lees meer »
De kleren van Nick Relph
Nick Relph onderzoekt kleur. In een nogal taai en uitgebreid persbericht bij zijn expositie in juni 2009 bij Gavin Brown doet Relph verslag van de geschiedenis van kleur onder de titel A list of incorrect things, over de verfstof indigo in India, over het verven en het waarnemen van kleur, over schotse ruiten. De verfstof om een bepaalde kleur blauw groen -Paris Green- te maken is zo giftig dat het ook als rattengif wordt gebruikt.
Lees meer »
Diary of Clouds, 2008, Ugo Rondinone (Kunst op Art Basel/Liste in Basel deel 3)
Thuis in mijn boekenkast staat de uitgave ‘Wolkenplaten’ waarin de wolken geïnventariseerd zijn op hun verschijningsvorm. Het blijkt dat wolken net als planten Latijnse namen hebben en in soorten en familie worden ingedeeld: de cumulus wolk kent een verdere verdeling in bijvoorbeeld congestus (opeengehoopt), humilis (plat) of pileus (toevallig). Op de prachtige foto’s komen de wolken tot leven als personages in een ijle film hoog boven onze hoofden, ver weg in een andere dimensie. Het geven van namen brengt mens en wolk dichter bij elkaar, beiden lijken eeuwig en toch tijdelijk op deze aarde.
Lees meer »
House of Cards van Will Rogan (kunst op Art Basel/Liste 1 in Basel, deel 2)
Kunstenaar Will Rogan is dol op boeken en pluist dan ook regelmatig de
karretjes in bibliotheek door waar afgeschreven boeken voor
dumpprijzen aan de lezers worden aangeboden. Iedere keer trof hij wel
een catalogus of boekje aan van oudere kunstenaar die inmiddels
vergeten is. Deze boeken werden nooit meer uitgeleend.
Lees meer »
De kleren van Frida Kahlo
Een vriendin van me moest van de dokter steunkousen dragen, van die huidkleurige dikke elastieken zoals je ze wel bij bejaarden ziet. Deze vriendin was begin dertig en ze hield van schoenen met immense hakken. Dat laat zich niet combineren met van die vleeskousen. Ze heeft een week lang gehuild. Samen hebben we nog gezocht naar neongroene of oranje elastieken om dan maar zelf steunkousen te maken, beter opvallend vreemd dan bejaarden-onopvallend.
Lees meer »
Cilary van Ann Hamilton, over werken op Art Basel/Liste 2010, deel 1
Op Art Basel is een speciale hoek waar werk in oplage wordt verkocht en daar loop ik altijd graag even rond want misschien is er iets wat prachtig en betaalbaar is. Een van de werken die me opviel was een vreemd rond doek van Ann Hamilton, het zag er eigenlijk wat ouderwets uit als een soort waaier. Hamilton is een kunstenaar die met haar performances een beroep doet op je zintuigen, op horen en zien. Ze onderzoekt in haar werk hoe we via de zintuiglijke ervaringen communiceren.
Lees meer »
Footballer’s haircuts
Footballer’s haircuts (2003) heet het Engelse boekje dat ik deze week tussen een stapel tweedehands boeken uitviste en het is in alle opzichten bijzonder. Ten eerste het onderwerp dat zich legitimeert door de zin ‘We need our footballers to have hair’, want daaraan herkent het publiek de spelers. En dus geldt dat hoe opvallender de stijl hoe beter het is, want zichtbaarder. Er wordt verteld wie er speelt met een haarnetje, met een haartransplantatie of met een petje om kaalheid te verbergen. In de inleiding beschrijft voetballer Chris Waddle hoe hij met een totaal mislukte permanent in zijn ‘matje’ (die lange plukken aan de achterkant bij verder kort geknipt haar) het veld oprent en het publiek joelt ‘What have you done to your hair'? Vervolgens werd zijn uitwaaierende matje een hit, ‘the Waddle perm’.
Lees meer »
Vlekjes: het dierenmotief in de mode
Vlekjes op stof, deze nepdierenvelletje liggen gevoelig in de mode. Is het sexy? Chique? Ordinair? Hoerig? Zo’n patroon duikt overal op: In soaps, haute couture en op de Albert Cuypmarkt. Wat ik ooit zag in een supermarkt in Limburg overtrof alles. De vrouw, niet jong meer, had het haar geblondeerd en was van top tot teen in een dierenprint gekleed: pumps met pantervlekken, pantersokjes, panter broek, een jasje met een dierenprintje, net als haar sjaal en handschoenen. De totaliteit was overrompelend. Stil heb ik haar gevolgd terwijl ze haar karretje vollaadde. Als een detective met een geheime missie zat ik aan haar vastgeplakt, gedreven door een schaamteloze verwondering. Het was als aapjes kijken in de dierentuin, maar dan stiekem. De vrouw leek in niets op de plaatjes uit het boek Animal dat ik deze week weer eens uit mijn boekenkast had gepakt. Toch was zij het meest complete voorbeeld van het thema ‘animal in fashion’.
Lees meer »
Youth, foto’s van Dimitar Solakov
De situatie voor jonge kunstenaars in Sofia in Bulgarije is niet echt rooskleurig; de academie biedt een ouderwetse opleiding, er is weinig informatie voor handen over internationale kunst, er is geen museum voor moderne kunst en de vier grote zalen van de Union of Bulgarian Artists bieden een vreugdeloze aanblik met schilderijen uit andere figuratieve tijden. Toch opende donderdag 3 juni een opmerkelijke fototentoonstelling van Dimitar Solakov in het platform voor jonge kunst van de Sofia City art gallery.
Lees meer »
Agenda 2011
De nieuwe agenda voor 2011 ligt al op een plankje te wachten tot het nieuwe jaar begint. Dat komt niet doordat ik zo goed georganiseerd ben maar omdat ik Diary 2011: The Artist’s World niet kon laten liggen in de winkel.
Lees meer »
