De macht van de Sirene

Lang heb ik aan je borst
Gelegen en mij gelaafd aan je zachtheid
Je voeding die mij beschermde
En mij wiegde in een diepe slaap 
Je navelstreng heeft mij lange tijd
Omhelst en als een kostbare ketting
Om mijn nek gehangen
Voor eeuwig in liefde gesmeed

Tot hij me beknelde en ik
Hem aan flarden sneed

Vaarwel moeder

Ik ben de pelgrim die geen rust vindt
Ik volg de lokroep die van ver klinkt
De Sirene die van heldendaden zingt;
Zij zal mijn muze zijn