« vorige | volgende »
Lofzang op de provincie




Vanuit Amsterdam is het twee uur rijden naar de kazerne in het noordoosten van het land, en dat is voor een hoofdstedeling heel erg ver weg. Maar de autoritjes naar de provincie Drenthe zijn een onverwacht genoegen. Als ik de route over Amersfoort en Zwolle neem, dan daalt er vanaf pakweg een kwartiertje voor Amersfoort een rust over me neer die ik in de stad zelden of nooit weet te bereiken. En dan heb ik het vooral over een visuele rust. Rust aan je ogen. Er staan geen geluidsschermen meer langs de wegen (behalve even bij Zwolle, maar daar biedt net op tijd een onderbreking in de schermen een prachtig zicht op de oude stad). Horizontaal strekken de polders met de glinsterende slootjes zich links en rechts van je uit, met hier en daar een verticale onderbreking van lieflijke kerktorens die naar de hemel reiken.  Bij Harderwijk heeft een Berlijner kunstenaar het leukste beeld van Nederland neergezet: een mannetje balancerend op een stok, die halverwege over de snelweg A28 lijkt te komen. Dit beeld geeft zo’n vrolijk, van-de-aarde-loskomend gevoel, dat het mede bijdraagt aan mijn opgewekte gemoedstoestand tijdens mijn tripjes naar de kazerne te Havelte.

Korporaal Tim is geboren en getogen in Drenthe. In Hoogeveen om precies te zijn; een stad vlakbij Havelte. En hij is trots op zijn achtergrond. Evenals de andere noorderlingen van de 43e Gemechaniseerde Brigade. Hun liefde gaat in afnemende trap van dorp/stad, naar provincie, naar land. Ik bemerk vaak een licht wederzijds wantrouwen tussen hoofdstedelingen en mensen uit de provincie. Men begrijpt elkaar niet helemaal. De provinciaal koestert waarden en normen, die door de grote stadsbewoner nog wel eens als achterhaald worden beoordeeld. Ons leger drijft echter voor het overgrote deel op mensen uit de provincie. En zolang de vrede op aarde en het welbehagen tussen alle mensen nog geen feit is, zal dat leger een noodzakelijk kwaad blijven.

#Op het filmpje zijn Tim en twee van zijn maten te zien, die een stukje van het lied ‘Ik ben een noorderling’ zingen: een lofzang op de noordelijke provincies; veel gedraaid op de plaatselijke piratenzenders . Ze zingen dit vlak voor de oefening in het veld in de Marnewaard, bij de slaaptenten.

| | | laat een reactie achter
Plaats een reactie
Je email zal nooit gepubliceerd of gedeeld worden.
Verplichte velden zijn gemarkeerd *