Op oefening zijn ‘in het veld’ betekent voor de jongens en meiden van de 43e Gemechaniseerde Brigade slapen in tenten. De tenten staan in de Marnewaard in rijen opgesteld op het bebouwde terrein naast het uitgestrekte oefenveld, en herbergen zo’n 16 militairen per stuk. Dicht op elkaar staan er stretchers, met erboven hangend, er tussen opgesteld en eronder weggestopt, allerlei legerbenodigdheden. Bij de ingang struikel ik over het grote aantal geweren dat daar op de grond ligt, en binnen heerst een wat opgewonden drukte.  Jongens proberen in het midden van de tent een primitief ogend kacheltje aan de praat te krijgen, wat na mild gevloek eindelijk lukt. Er liggen wat jongens en een enkel meisje te slapen; moe van de inspannende oefeningen op het terrein even verderop.

Er is een grote kantine op het oefenterrein, maar Jur maakt liever zijn eigen koffie en thee op een brandertje. Hij laat mij de brander zien waarop hij zijn water kookt. Als de ketel fluit, steekt hij met een gelukzalige blik zijn vinger omhoog: 'Hoor! Niets mooiers dan het gefluit van mijn keteltje! Thee! Lekker warm!' En even later krijg ik een geurende mok in mijn handen gedrukt.


Als ik de volgende dag met de jongens en meiden meeloop met de oefeningen in het veld, en de regen gestaag op ons neerdaalt, is er niets meer welkom dan de warme koffie die Jur bij die gelegenheid tevoorschijn tovert uit zijn thermoskan. Met vooruitziende blik heeft hij die ‘s ochtends op het brandertje gemaakt om de lange dag met het vele wachten door te komen. Hij geeft mij bij die gelegenheid ook nog wat crackers, waar ik normaal gesproken niet dol op ben, maar die hier, in de kou en de regen, verrukkelijk smaken. Jur waarschuwt me dat ik straks, in winters Afghanistan, altijd een thermoskan met warme drank en crackers bij me moet hebben. Het maakt het verschil tussen je miserabel of comfortabel voelen legt hij me uit. Iets dat ik goed in mijn oren knoop, want met zoiets simpels als warme opwekkende drank en iets te knabbelen zo’n prettig effect sorteren is ver van huis zeer welkom.

Goed bereid eten en drinken is belangrijk voor een militair in den vreemde. Daarom worden de pakketten met het vertrouwde voedsel van thuis, met daarin vaak de zeer populaire noodles, door de uitgezonden militair ook altijd zo enthousiast begroet, en is de kwaliteit van het eten op uitzending het eerste dat gekeurd en goed bevonden moet worden. 'Met een hongerige maag is het slecht vechten', stelt Jur vast.