Links: Floris (20), rechts: Jordy (22)

Kameraadschap onder militairen gaat verder en dieper dan een gewone vriendschap. Op uitzending wordt de band nog eens versterkt. Vierentwintig uur per dag wordt er met elkaar opgetrokken. Het eten, slapen, ontwaken, wassen, schoonmaken, oefenen, patrouilleren, vechten: alles wordt met elkaar gedaan. Worden er gevaarlijke of levensbedreigende situaties met elkaar gedeeld, of wordt er met elkaar gerouwd om een gesneuvelde collega, dan is de band voor eeuwig gesmeed en is die nog hechter dan met de eigen familie. 

Enkele illustere voorbeelden van hechte, mannelijke, kameraadschappen uit een ver verleden, die nog steeds tot de verbeelding spreken, zijn
die tussen de krijgers David en Jonathan uit het Oude Testament, Achilles en Patroclos uit de Griekse mythologie, en Alexander en Hephaistos uit de Oudheid.

Vooral het diepe verdriet van Achilles over de dood van zijn dierbaarste vriend Patroclos is indrukwekkend om over te lezen:

'Intussen weende Achilles, denkende aan de vriend die was gestorven. En de slaap had geen macht over hem. Altijd maar dacht hij aan Patroclos, aan diens kracht, moed en adeldom, en aan wat zij samen al niet hadden beleefd en geleden. [...] Daaraan dacht hij voortdurend en vergoot hete tranen.'

Het staat allemaal beschreven in het epos De Ilias van de Griekse dichter Homeros, geschreven 800 voor Christus. Dat verhaal over oorlog, verraad, liefde en dood heeft niets aan actualiteit ingeboet. De omstandigheden waaronder oorlog wordt gevoerd zijn veranderd, maar de algemene menselijke thema’s waarover De Ilias verhaalt, veranderen nooit. Kameraadschappen onder strijders zullen altijd tot de meest intense menselijke vriendschappen blijven behoren… hoe wij onze oorlogen in de toekomst ook mogen gaan voeren.

Links: Jan (20), rechts: Robert (22)