"…we were spending the whole day every day at home, so it had to be nice and cosy. And we also needed to see people, that's why I wanted the house to be inviting so friends would come, stay longer than planned and come again." 

Zet een pot vol filterkoffie, leeg je asbak en zoek dat heerlijke hoekje op de bank. Want ik betrap mijzelf steeds op het lezend lopen van bank naar keuken naar wc, iets dat helemaal niet erg is, tot mijn kleine teen op pijnlijke wijze wordt herinnerd aan de deurpost. Misschien wel de essentie van Apartamento, bedenk ik terwijl ik een schreeuw achter gesloten lippen demp. Want dit tijdschrift gaat over wonen... leven is misschien een passender woord.


Kunst, styling, design, architectuur, muziek, koken, zien, voelen, ruiken, horen, proeven. Interieur in de breedste zin van het woord. Hoe wij en het huis waar wij leven langzaam naar elkaar toe groeien, elkaar aftasten. De spullen die we erin verzamelen en de sporen die we er achterlaten; genius loci (zie Spirits, Amanda Maxwell). Totdat wij en die speciale plek zo onlosmakelijk verbonden zijn dat we er als blinden doorheen kunnen bewegen.


Apartamento leest als een roman en bevat beelden die je het liefst in zou willen lijsten. Tegelijkertijd geeft het idee van een nieuw nummer in de maak mij het fantastische gevoel van vrijheid dat ik er gerust met een pen in onderstreep en aantekeningen maak. "Een tijdschrift voor de post-materialist", zo noemt zij zichzelf. Ik ben blij dat ik binnenkort indruk kan maken in een goed gesprek en zoek op: post-materialist: de maatschappijkritische idealist, ook wel 'wereldverbeteraar'. Een doelgroep waar iedereen zich wel bij aan wil sluiten.


Maar Apartamento is consequent. Wat zij van haar lezers verwacht geeft zij ook terug. Zo laat zij zien dat wonen niet altijd zonder problemen gaat. Je kan je teen stoten of erger. De muren van je huis en spullen daarbinnen kunnen de controle overnemen, druk uitoefenen tot ze je verzwelgen. Op zo'n moment moet je iets doen en Apartamento geeft je een paar suggesties: "Ik druk op de reset knop en begin opnieuw" (Nick Currie, a new box). "Je moet de spullen om je heen blijven vernieuwen" (Zoe Bedeaux, The Sourceress).

Ik moet denken aan iets dat ik ooit leerde van een televisieprogramma over Feng Shui. Dat je de spullen om je heen moet blijven aanraken en bewegen, zodat de energie ervan blijft stromen. Het verbaast mij dan ook niet dat het een Japanse is, Azusa Kito, die met sleutel komt tot gelukkig leven. Het gaat allemaal over evenwicht, zo zegt zij in een artikel over bloemschikken (Two ikebana and a green tea). Niet te weinig en nooit te veel. "Nunca sobra ni falta nada -- always just right."

Apartamento is verkrijgbaar bij de betere boekhandel en via www.apartamentomagazine.com