MONU (Magazine on Urbanism) is een Engelstalig tijdschrift met als thuisbasis Rotterdam. Het blad staat vol met tekstuele bijdrages van architecten, designers en stedenbouwkundigen van over de hele wereld, en dat levert een breed scala aan artikelen en inzichten op. 


Elk nummer heeft een thema. Real Urbanism, Holy Urbanism, Brutal Urbanism, Political Urbanism en ga zo maar door. In Most Valuable Urbanism gaat het over de vraag wat de bazen van steden doen of juist niet doen om een meerwaarde aan hun metropool te geven. En hoe werkt het eigenlijk met Ranking–the–City lijsten waarin de leefbaarheid van steden wordt getoetst aan de meest bizarre richtlijnen?

Steden maken reclame, net als alle andere bedrijven. In de jaren zeventig kwam Milton Glaser, een grafisch ontwerper uit de V.S., met het I ♥ NY symbool. Het symbool wordt tot op de dag van vandaag op T- shirts gedrukt, en niet alleen door de bazen van New York. Zo’n beetje elke stad heeft het I ♥- teken in gebruik genomen. Amsterdam heeft tegenwoordig haar eigen originele symbool: I Amsterdam, niet te missen want in grote letters te bewonderen en te beklimmen op het museumplein.


De liefdesbetuiging die je met een I ♥ … shirt maakt, hoe oppervlakkig is die eigenlijk? Veel vakantiegangers kopen zulke items en zien alleen de toeristische stad houdt? Of moet je eigenlijk buiten de getreden paden van de toerist gaan, naar buitenwijken, naar de gebieden waar de gewone stedeling ook komt?

Entertainment in de stad is hip. Deze industrie heeft grote ontwikkelingen doorgemaakt de laatste jaren. Historische gebouwen, kunststukken, shopgelegenheden enz. worden ingezet om mensen naar de stad te trekken. (Tracy Metz beschrijft in haar boek PRET! Leisure en Landschap hoe in Nederland wordt omgegaan met entertainment). Het is eigenlijk best triest. Als toerist boek je een All-Inclusive pakket sightseeing en je hoeft alleen maar achter de meute aan te lopen. Het is allemaal even mooi en prachtig, is er dan geen ruimte voor lelijkheid?


Door drie studenten Architectuur aan de TU in Delft wordt daar grappige wijze op voort geborduurd. Zij willen kunst naar de straat brengen. Dat je bijvoorbeeld in Cairo in de taxi stapt en oog in oog komt met het masker van Toetanchamon. Of dat je de metro neemt zoals iedereen die in de stad woont en ineens de Mona Lisa ziet hangen. En wat dacht je van een achtbaan die door het Colosseum in Rome kronkelt. Het scheelt in ieder geval lange wachttijden en dure museumkaartjes…

Het gebeurt ook wel eens anders. In veel steden worden oude wijken opgeofferd voor nieuwbouwprojecten. De meeste mensen zien hun huis verdwijnen en vertrekken naar andere delen van de stad. Sommige mensen niet. Die blijven zitten waar ze zitten en zijn dus ineens omgeven door start- en landingsbanen van een vliegveld (Narita International Airport in Tokyo), of grote, betonnen kantoorgebouwen (Seattle). Gelukkig staat er ook een Urbanism Quiz in het blad waarin je kunt uitvinden of jouw stad succesvol genoeg is!

Kortom, MONU geeft in elk themanummer een beeld van de complexiteit van verstedelijkende gebieden. Kijk ook op www.monu-magazine.com