Marina Abramovic en Paco Blancas tijdens de performance

In 2010 vond in het New Yorkse MoMa de tentoonstelling The Artist is Present plaats. Een tentoonstelling, zo lijkt wel, speciaal gemaakt voor iedereen (zoals ik) die wel gehoord en gelezen had over de performances van Marina Abramovic, soms ook wel een videoregistratie gezien had, maar nog nooit echt in levende lijve een van haar geruchtmakende performances heeft mogen bijwonen. Drie maanden lang zat Abramovic, van het moment dat het museum ’s ochtends opende tot dat het eind van de middag sloot, op een stoel. Tegenover haar een lege stoel waar steeds een bezoeker mocht plaatsnemen. 

Hoe simpel kan het zijn? Gewoon tegenover elkaar zitten, elkaar aankijken... en ademhalen. Veel van de mensen die tegenover haar zijn gaan zitten, raakte geëmotioneerd en gingen zelfs huilen. Sommigen beschrijven het als een ervaring die hun leven voorgoed heeft veranderd. Paco Blancas is een van deze mensen, en zat uiteindelijk 21 keer tegenover Marina. Hij vertelde mister Motley over deze indrukwekkende ervaring:

‘Zelfs voordat ik tegenover haar had gezeten, voelde ik een sterke verbintenis met Marina Abramovic, en tijdens de eerste zitting voelde ik mij getransformeerd en gefascineerd door haar magnetische energie. Het zitten met Marina was zo’n heftige ervaring dat ik drie maanden lang al mijn energie in het stuk stopte, niet alleen door met haar te zitten, maar ook door gewoon in haar buurt te zijn tijdens haar performance. Ik stond heel vaak in de rij om met haar te kunnen zitten, soms wel 7 tot 10 uur lang en dan kon je nog niet altijd zitten, daarom ging ik al naar het museum voor dat die open ging, zodat ik een grotere kans had om met haar te mogen zitten. In de rij staan was een belangrijk onderdeel van het werk.

In totaal zat ik 21 keer tegenover Marina. De lengte van iedere zitting varieerde van een paar minuten tot 7 uur. De tweede keer dat ik zat duurde 7 uur tijdens de openingstijden van het museum. Iedere keer was een stimulerende en inspirerende ervaring en altijd hield ik oogcontact met haar terwijl ik voor haar zat. En ondanks dat we niet met elkaar praatten, heb ik het gevoel dat we toch een gesprek met elkaar voerden dat zeer intiem en diepzinnig was.’

Klik hier voor een slideshow met prachtige portretten van mensen die tegenover Marina Abramovic zaten.

(I.s.m. Hanne Hagenaars)