De stad lijkt vandaag mooier dan ooit. Je geliefde loopt naast je en je wijst alle plekken aan waar jullie samen zijn geweest. Op iedere hoek een liefdesherinnering. Dan opeens zie je jezelf weer staan, hier op dezelfde plek. Een jaar geleden nam je hier afscheid van je vorige geliefde. Zwijgend liepen jullie toen terug naar huis. Wat viel er nog te zeggen? Je duwt de herinnering weg en loopt verder. In deze stad liggen al je herinneringen opgestapeld, te wachten tot ze weer worden herkend.
Lees meer »

Deze tweetallen zijn met de hand opgebouwd met dunne rolletjes klei,
ik had ze ook snel van een plaat klei kunnen maken, maar het langzaam ontstaan en groeien past beter bij mijn visie over processen. Ik maakte eerst twee gave cylinders en plaatste deze bij elkaar om ze vervolgens met met een scherf en prikker te bewerken en aan te tasten. Dat voelde heel fysiek, een zere huid, het werd een gevecht tegen de zwaartekracht, ik wilde ze niet vernietigen, ik wilde dat ze ondanks de pijn bleven staan, in zichzelf naar elkaar gericht.
Lees meer »

In zes minuten en zesendertig seconden roken Jean en Jeroen een sigaret in bed. In de slaapkamer hangt een poster aan de muur. Een wekker naast het bed. Asbak. Slippers. Stereo. Lamp. Jeroen streelt Jeans been, steekt de sigaret in haar mond, drukt een kus op haar mond. Daar waar de ‘bed-in’ van Yoko en John een voorstelling voor de media was, daar lijken Jean en Jeroen zich niet bewust te zijn van de aanwezigheid van een camera. Hun tafereel ademt een sfeer uit die tegelijkertijd intiem en alledaags is. In zes minuten en zesendertig seconden roken ze een sigaret in bed.
Lees meer »

Dit representeert het moment waarop je de keuze hebt liefdevol en empatisch te zijn of juist niet. De hand kan strelen, maar ook naar beneden duwen. Een dubbelzinnig beeld omdat het meisje liefdevol lijkt te kijken, terwijl het andere meisje getergd is.

www.corinnekruger.nl

Vladimir Nabokov schreef in 1955 het boek Lolita. Een boek dat wereldberoemd werd. In Lolita valt een man van middelbare leeftijd voor een meisje van 12 jaar oud. Zij wordt afhankelijk van hem en hij neemt haar mee op een reis door Amerika. Is hij een jager en zij de prooi? Het ligt iets minder eenvoudig...
Lees meer »

Il n'est point de Bonheur sans Toi, sans Ton Amour

Three short stopmotion animations set in a turn of a century French Cinema. Satirically depicting the horrors, twists and turns of romanticism within a culture norm. Underneath the sweet crooning tenderness of love lies an unspoken cruelty that passion can bring out.
Lees meer »

Het beste liefdesnummer ooit is geschreven door de lelijkste man van Engeland: Johnny Rotten. Zijn artiestennaam is subliem gekozen, als je hem ziet dan ruik je ‘m; droge shag en oprispingen bier van de rest van de band, PIL. This is not a love song (1983). De titel wordt onder luid gitaargejank door een microfoon geschreeuwd, niet een of twee keer maar zo vaak, met steeds een andere intonatie of nadruk op een woord, dat het verdacht wordt.
Lees meer »

Dit werk komt uit een serie aquarellen met als onderwerp empathie. Centraal in deze serie staat het zich in elkaar omkeren en in elkaar opgaan. Op de aquarel houdt de vrouw de hond vast en omgekeerd, zij zijn innig met elkaar verbonden en op elkaar afgestemd.

www.suzannescholten.nl

De jacht is een symbool van het verlangen naar de Ware. The One. De jager eigent zich de macht toe om lief te hebben, totale vreugde te beleven aan het ritueel. Maar al is het spel nog zo fraai en verleidelijk; de jacht is tragisch. Sandor Marai ziet zijn vrouw als prooi, Petrarca beschouwt de liefde als een gif dat lekker smaakt en ook bij Leonardo da Vinci zijn genot en smart met elkaar verbonden. Waar ook op gejaagd wordt en wat dan ook verleid wordt, altijd heerst ambivalentie.
Lees meer »

Inci Eviner, Terra Incognita, 1998

Empathie betekent voor mij het delen van verantwoordelijkheid met de toeschouwer. Ik vraag mijn toeschouwer op twee manieren om aandacht: op het eerste niveau verleid ik de toeschouwer en nodig ik ze uit in mijn wereld. Op het tweede niveau, als ze binnen zijn, vraag ik ze hun eigen menselijkheid met al zijn zwakheden onder ogen te zien.
Lees meer »

Self-portrait with folding chair - 160 x 120 cm - oil/acrylic/enamel paint/canvas

www.harryvanderwoud.nl

Liefde is besmettelijk, een virus waar je je volledig van overhoop kan raken. En toch kun je er geen genoeg van krijgen.

Wat is de oorzaak van wat wij liefde noemen? En waar in de hersenen ontstaat liefde eigenlijk? Is verliefdheid een fundamentele menselijke drift of verschillen we niet zoveel van de dieren? Er is onderzoek gedaan naar onder andere verliefde vossen, chimpansees die tongzoenen en savannebavianen die elkaar van de zenuwen niet aan durven te kijken. Een verliefde student neemt deel aan een wetenschappelijk onderzoek en hoort dat liefde een verslaving is.
Lees meer »

Deze foto getiteld Soulsisters heb ik genomen tijdens een fotosessie van de twee vrouwen, in eerste instantie als onderdeel van een serie 1-op-1 portretten van bijzondere vrouwenverhalen uit mijn omgeving, maar tijdens deze serie ontstond het idee voor deze foto vanuit hun wens om hun onderlinge band vast te leggen in deze vorm.

Ik heb utopische dromen over de wereld. Empathie wil voor mij zeggen dat de stem van de Natuur diep in mij resoneert. Technologische ontwikkelingen en wensdromen maken ons tot onderdeel van een noodlottige wereld. Ik ben objectverslaafd. Ik verzamel ze en geef ze een andere vorm of een ander toepassingsgebied. Het draait niet om recycling; waar het om gaat, is dat je de stem hoort van het onbezielde object.
Lees meer »

Betekent empathie en liefde ook weer los laten, wanneer dat beter is voor de ander of betekent empathie en liefde volhouden, doorzetten en vasthouden aan de belofte 'tot de dood ons scheidt'?
Lees meer »

De Japanse fotograaf Seiichi Furuya heeft zijn vrouw vanaf de eerste dag dat hij haar zag, gefotografeerd. Zeven jaar lang. Maar hoe meer foto’s er van haar worden gemaakt, hoe minder er van haar overblijft. Langzaam lost het beeld van haar op.

In de liefde kun je geen genoeg van elkaar krijgen: het liefst zou je de hele dag elkaar in de ogen staren en je in die diepte van die oneindige blik willen verliezen. Dat verlangen is verbeeld in het werk van de Japanse fotograaf Seiichi Furuya. In 1978 ontmoette hij de Zwitserse Christine Gössler. Ze trouwden met elkaar en kregen een zoon. Vanaf de eerste dag dat hij haar zag, heeft hij haar gefotografeerd.
Lees meer »

Marina Abramovic en Paco Blancas tijdens de performance

In 2010 vond in het New Yorkse MoMa de tentoonstelling The Artist is Present plaats. Een tentoonstelling, zo lijkt wel, speciaal gemaakt voor iedereen (zoals ik) die wel gehoord en gelezen had over de performances van Marina Abramovic, soms ook wel een videoregistratie gezien had, maar nog nooit echt in levende lijve een van haar geruchtmakende performances heeft mogen bijwonen. Drie maanden lang zat Abramovic, van het moment dat het museum ’s ochtends opende tot dat het eind van de middag sloot, op een stoel. Tegenover haar een lege stoel waar steeds een bezoeker mocht plaatsnemen.
Lees meer »

Steven Bos & Susan Lanting, May eternal light shine upon them, 2010

Op een rond bed liggen twee lichamen van een man en een vrouw, de lichamen zijn bedekt met witte pailettenstof en uit hun buiken puilen met rode pailettenstof beklede organen. Het bed draait langzaam rond, een helder licht schijnt op de lichamen door de glinstering van de pailetten lijkt het alsof er nog een klein sprankje leven zit in de bloedrode organen.
Lees meer »

Paul Kooiker, foto uit het boek Sunday, 2011

Volgens fotograaf Paul Kooiker kan je als je verliefd bent geen goede foto maken, althans niet van je geliefde. Afstand is noodzakelijk. Een ultieme liefdesfoto bestaat volgens Kooiker niet (of wel?) en smaakvolle kunst is voor hem het ergste wat er is. Zijn werk roept irritatie en fascinatie op. Hij maakt je onvermijdelijk tot een gluurder. Je hebt geen keuze.
Lees meer »

Tilleke Schwarz, Racing Thoughts, 1996 (detail)

Ik kreeg ooit een kerstkaart met een klein borduurwerkje (van Maria met Jezus) gedaan door nonnen in Zuid Amerika. Ik heb het afgeweekt en opgenomen in mijn werk Racing Thoughts uit 1996. Aangezien dit borduurwerkje klein is, ziet men meestal niet wat het is en lijkt het eerder een yin yang motief.
Lees meer »

Dit was een inzending van Alwine van Heemstra

In de nieuwe mister Motley over Empathie staat het werk Good and evil misunderstandings - cars van Jarbas Lopes afgebeeld (zie onder). Het werk bestaande uit een zwarte en een witte auto is als het Chinese symbool yin en yang waarin twee tegengestelde waarden elkaar aanvullen en symbool staan voor het universum.

Heb je ook een voorbeeld van yin en yang? Stuur een foto in naar web@mistermotley.nl . De mooiste en meest originele yin en yangs worden op de site gepubliceerd.
Lees meer »

Op reis gaan is altijd heerlijk. Het idee alleen al: je gooit de deur achter je dicht, laat de boel de boel en om de hoek kan het avontuur van het nieuwe beginnen. Zo simpel kan het zijn. Maar het wordt anders als je verliefd bent. Dan kan een reis een marteling zijn. Elke nieuwe kilometer van huis boort zich dieper in je lichaam en vergroot de eeuwigdurende pijn van het weg-zijn. Er is dan nog maar één ding dat je wilt en dat is terug naar huis, en wel onmiddellijk, om je geliefde te zien, haar je liefde te verklaren en vooral om er zeker van te zijn dat alles nog bij het oude is.
Lees meer »

Things you can only ask your gynecologist if she was your friend is an artist collaboration between Jasmin Moeller and Margueritte Krüger. The works confront different clichés about male and female sexuality and the different roles that we are forced to coexist with from out our society. Their works are executed in various mediums such as interactive installation, performance and video. One could even say that they use methods of interrogation as a medium to present some kind of psychological introduction of their work towards the viewer. A blushing audience is a common phenomenon in their work and is almost a necessity for consummation.

Erik van Lieshout, zonder titel, 1999

In de liefde kun je niet wonen, je kunt er niet eten, je kan er niet van leven. Wat is dan in vredesnaam de drijfveer? En hoe pak je de liefde aan? Giacomo Casanova, wiens grootste talent zonder aarzeling liefhebben is, heet u van harte welkom in zijn persoonlijke cursus. Voor deelname moet u er volledig voor gaan, u moet bereid zijn er voor te sterven.
Lees meer »

Complaints Choir Helsinki

De kredietcrisis waar we midden in zitten, de wetenschap dat het openbaar vervoer weer te kampen krijgt met koude winters, het feit dat de dagen korter en de nachten langer worden, studentenwoningen te duur zijn, jonge kunstenaars nauwelijks toekomst hebben en het aftellen van het stoplicht tergend lang lijkt te duren (30 sec.): Wat hebben we toch een hoop te klagen!
Lees meer »

Michel Szulc-Krzyzanowski

Haar ogen als de nevel in Lombardije

In het verhaal Bedroefde moeder van Carlos Fuentes schrijft een moeder een brief aan de moordenaar van haar dochter. Ze beschrijft de plaats delict en voor onze ogen doemen de bergen op waar verliefde mensen naar de zonsondergang kijken en de tijd onherroepelijk vergeten. ‘Vertel me eens, waarom was u daar?’ vraagt de moeder. Jose Nicasio, voor wie haar woorden bestemd zijn, reageert gretig: ‘Ik dank u voor uw brief. Ik had helemaal niet verwacht dat u zo’n mooi gebaar zou maken. Zo oprecht edelmoedig, mevrouw.’
Lees meer »

Gertie van Nuenen, Lieven, 2010

Dit werk ontstond naar aanleiding van een gedicht van Judith Herzberg:

(Want) houden van
is gauwer gezegd
dan langer gedaan
maar soms komt het
in het donker
op gang en dan
is er verder geen houden meer aan

Een Amerikaanse vrouw vereeuwigde al haar Facebook vrienden op haar arm

Ga bij de derde duif linksaf en vraag aan de eerste persoon die je tegenkomt om samen wat te drinken. Of: zoek iemand met een mooie volle snor en complimenteer hem met zijn doorzettingsvermogen. Kleine opdrachten die het leven liever en lichtvoetiger maken. Die je bewust laten kijken naar je directe omgeving en die je forceren contact te zoeken. Eergisteren in de trein zat ik naast een Poolse dame die gebrekkig Nederlands sprak. Ze toverde een oud koekblik met pools opschrift uit haar leren damestas. Trots opende ze hem en duwde het onder mijn neus ‘cookie?’ vroeg ze.
Lees meer »