
Onlangs sprak president Barack Obama zich uit voor het homohuwelijk. Hij is daarmee de eerste Amerikaanse president die dat doet. In Amerika is het homohuwelijk duidelijk nog een erg gevoelig punt. Gelovigen Amerikanen zien het als een bedreiging, als ongelovige vind ik het maar moeilijk te begrijpen waarom iemand tegen het homohuwelijk kan zijn. Van mij mag iedereen met iedereen trouwen zolang dat het maar met wederzijds instemming is. Kunstenaar Tayeba Begum Lipi had zelfs dit niet nodig toen zij in een performance met zichzelf trouwde.
Lees meer »

Vorig jaar heb ik een jaar lang elke dag een beeldje gemaakt, om de liefde voor het maken van beelden weer terug te vinden (zie: www.dagbeelden.blogspot.com).
Tijdens dat proces is een kleine serie beelden ontstaan onder de titel Vandaal. De vandalen waren een volk die volgens de geschiedenis plunderend Europa doorkruiste. Een hele bevolking waarvan de naam nu gebruikt of misbruikt wordt voor vernielers in het algemeen. Vandaal III is gemaakt uit delen van door mijzelf gemaakte en vernielde beelden, met resten van vlaggen uit verschillende landen. Niks is alleen zwart-wit. Dit beeld kan medeleven oproepen, maar is ook vrolijk en triest tegelijk.

Mijn werk is een zoektocht naar de betekenis van mijn menselijk bestaan. Nee, ik heb geen zelfmoordneigingen. Totaal niet zelfs. Ik prijs en bejubel het leven. 'All the good all the bad, all the heavy all the light.' Alle emoties en ervaringen zijn en vinden mijn overgave in het maken van werk. Daarbij komt vaak de liefde kijken. Uiteraard! Want liefde is een van die dingen in het leven die het belang van de dag in kan vullen en mij het meest laat lachen en huilen tegelijk. Deze tekening staat voor de afwezigheid van empathie waardoor er geen ruimte is voor liefde.
Kijk voor meer informatie op www.annevandersligte.nl
In Museum De Pont in Tilburg staat dit werk, Zonder titel (United Enemies) van de Duitse kunstenaar Thomas Schütte. Het werk bestaat uit enkele ronde sokkels waarop steeds twee figuren gevangen zitten onder een glazen koepel. De figuren zijn nog verder in hun vrijheid gelimiteerd doordat ze aan elkaar vastgebonden zijn. De titel van het werk, dat ons laat weten dat de figuren 'vijanden' zijn, maakt het geheel tot een verbeelding van een soort duistere dans.
Lees meer »
Ahmet Öğüt, Perfect Lovers, 2008'In the original [Untitled (Perfect Lovers), 1991] Gonzalez-Torres placed two synchronized industrial clocks side by side. The idea was that in the beginning, the clocks should run in perfect sync, but because batteries gradually fail over time, they would slowly become out of sync. In my Perfect Lovers this process is reversed. Although a 1 YTL (New Turkish Lira) coin is not a perfect replica of a 2 EUR coin and does not correspond to the same value, the coins are aesthetically alike, and have the same dimensions and weight. 1 YTL is worth approximately half of its European counterpart.
Lees meer »
Endre Aalrust, Stockholm Syndrome, 2008Empathie is een krachtige maar complexe emotie. Het kan gevoeld worden op de meest onverwachte momenten en zelfs genegenheid naar een vijand veroorzaken. Bij het zogenoemde stockholmsyndroom kunnen gegijzelden tijdens en na de gijzeling empathie voelen tegenover de gijzelaars en het zelfs tegenover de politie en in de rechtbank voor ze opnemen.
Het werk Stockholm Syndrome uit 2008 is de eerste uit een serie werken van Endre Aalrust over dit syndroom. Het werk bestaat uit de enige foto die bekend is van de Norrmalmstorg-overval in Stockholm in 1973 waarnaar ook het syndroom zelf vernoemd is. Over de foto heeft Aalrust een regenboog geschilderd. De regenboog verwijst naar de gay pride beweging waar de vlag met de regenboog zowel verwijst naar diversiteit en saamhorigheid als naar hoop en verlangen.
Lees meer »

Tijdens haar verblijf op Curacao bij het Instituto Buena Bista heeft de alomtegenwoordigheid van religie in het dagelijks leven op Curaçao Kathrin Schlegel geïnspireerd om te reageren in vorm van een site-specifieke interventie. Een van de engelen aan de poort van begraafplaats Santa Maria trok haar aandacht doordat deze engel flink gehavend was. Ze heeft deze engel getransformeerd in een ongedeerde perfecte eenvleugelige engel. Schlegel voegde de missende arm toe, verving de verdwenen trompet voor een nieuwe glanzende chromen en restaureerde de rug. De enige imperfectie die ze in stand hield was het gebrek aan een tweede vleugel.
Lees meer »

De stad lijkt vandaag mooier dan ooit. Je geliefde loopt naast je en je wijst alle plekken aan waar jullie samen zijn geweest. Op iedere hoek een liefdesherinnering. Dan opeens zie je jezelf weer staan, hier op dezelfde plek. Een jaar geleden nam je hier afscheid van je vorige geliefde. Zwijgend liepen jullie toen terug naar huis. Wat viel er nog te zeggen? Je duwt de herinnering weg en loopt verder. In deze stad liggen al je herinneringen opgestapeld, te wachten tot ze weer worden herkend.
Lees meer »

Deze tweetallen zijn met de hand opgebouwd met dunne rolletjes klei,
ik had ze ook snel van een plaat klei kunnen maken, maar het langzaam ontstaan en groeien past beter bij mijn visie over processen. Ik maakte eerst twee gave cylinders en plaatste deze bij elkaar om ze vervolgens met met een scherf en prikker te bewerken en aan te tasten. Dat voelde heel fysiek, een zere huid, het werd een gevecht tegen de zwaartekracht, ik wilde ze niet vernietigen, ik wilde dat ze ondanks de pijn bleven staan, in zichzelf naar elkaar gericht.
Lees meer »

In zes minuten en zesendertig seconden roken Jean en Jeroen een sigaret in bed. In de slaapkamer hangt een poster aan de muur. Een wekker naast het bed. Asbak. Slippers. Stereo. Lamp. Jeroen streelt Jeans been, steekt de sigaret in haar mond, drukt een kus op haar mond. Daar waar de ‘bed-in’ van Yoko en John een voorstelling voor de media was, daar lijken Jean en Jeroen zich niet bewust te zijn van de aanwezigheid van een camera. Hun tafereel ademt een sfeer uit die tegelijkertijd intiem en alledaags is. In zes minuten en zesendertig seconden roken ze een sigaret in bed.
Lees meer »

Dit representeert het moment waarop je de keuze hebt liefdevol en empatisch te zijn of juist niet. De hand kan strelen, maar ook naar beneden duwen. Een dubbelzinnig beeld omdat het meisje liefdevol lijkt te kijken, terwijl het andere meisje getergd is.
www.corinnekruger.nl

Vladimir Nabokov schreef in 1955 het boek Lolita. Een boek dat wereldberoemd werd. In Lolita valt een man van middelbare leeftijd voor een meisje van 12 jaar oud. Zij wordt afhankelijk van hem en hij neemt haar mee op een reis door Amerika. Is hij een jager en zij de prooi? Het ligt iets minder eenvoudig...
Lees meer »

Il n'est point de Bonheur sans Toi, sans Ton Amour
Three short stopmotion animations set in a turn of a century French Cinema. Satirically depicting the horrors, twists and turns of romanticism within a culture norm. Underneath the sweet crooning tenderness of love lies an unspoken cruelty that passion can bring out.
Lees meer »

Het beste liefdesnummer ooit is geschreven door de lelijkste man van Engeland: Johnny Rotten. Zijn artiestennaam is subliem gekozen, als je hem ziet dan ruik je ‘m; droge shag en oprispingen bier van de rest van de band, PIL. This is not a love song (1983). De titel wordt onder luid gitaargejank door een microfoon geschreeuwd, niet een of twee keer maar zo vaak, met steeds een andere intonatie of nadruk op een woord, dat het verdacht wordt.
Lees meer »

Dit werk komt uit een serie aquarellen met als onderwerp empathie. Centraal in deze serie staat het zich in elkaar omkeren en in elkaar opgaan. Op de aquarel houdt de vrouw de hond vast en omgekeerd, zij zijn innig met elkaar verbonden en op elkaar afgestemd.
www.suzannescholten.nl

De jacht is een symbool van het verlangen naar de Ware. The One. De jager eigent zich de macht toe om lief te hebben, totale vreugde te beleven aan het ritueel. Maar al is het spel nog zo fraai en verleidelijk; de jacht is tragisch. Sandor Marai ziet zijn vrouw als prooi, Petrarca beschouwt de liefde als een gif dat lekker smaakt en ook bij Leonardo da Vinci zijn genot en smart met elkaar verbonden. Waar ook op gejaagd wordt en wat dan ook verleid wordt, altijd heerst ambivalentie.
Lees meer »
Inci Eviner, Terra Incognita, 1998Empathie betekent voor mij het delen van verantwoordelijkheid met de toeschouwer. Ik vraag mijn toeschouwer op twee manieren om aandacht: op het eerste niveau verleid ik de toeschouwer en nodig ik ze uit in mijn wereld. Op het tweede niveau, als ze binnen zijn, vraag ik ze hun eigen menselijkheid met al zijn zwakheden onder ogen te zien.
Lees meer »
Self-portrait with folding chair - 160 x 120 cm - oil/acrylic/enamel paint/canvaswww.harryvanderwoud.nl

Liefde is besmettelijk, een virus waar je je volledig van overhoop kan raken. En toch kun je er geen genoeg van krijgen.

Wat is de oorzaak van wat wij liefde noemen? En waar in de hersenen ontstaat liefde eigenlijk? Is verliefdheid een fundamentele menselijke drift of verschillen we niet zoveel van de dieren? Er is onderzoek gedaan naar onder andere verliefde vossen, chimpansees die tongzoenen en savannebavianen die elkaar van de zenuwen niet aan durven te kijken. Een verliefde student neemt deel aan een wetenschappelijk onderzoek en hoort dat liefde een verslaving is.
Lees meer »

Deze foto getiteld Soulsisters heb ik genomen tijdens een fotosessie van de twee vrouwen, in eerste instantie als onderdeel van een serie 1-op-1 portretten van bijzondere vrouwenverhalen uit mijn omgeving, maar tijdens deze serie ontstond het idee voor deze foto vanuit hun wens om hun onderlinge band vast te leggen in deze vorm.

Ik heb utopische dromen over de wereld. Empathie wil voor mij zeggen dat de stem van de Natuur diep in mij resoneert. Technologische ontwikkelingen en wensdromen maken ons tot onderdeel van een noodlottige wereld. Ik ben objectverslaafd. Ik verzamel ze en geef ze een andere vorm of een ander toepassingsgebied. Het draait niet om recycling; waar het om gaat, is dat je de stem hoort van het onbezielde object.
Lees meer »

Betekent empathie en liefde ook weer los laten, wanneer dat beter is voor de ander of betekent empathie en liefde volhouden, doorzetten en vasthouden aan de belofte 'tot de dood ons scheidt'?
Lees meer »

De Japanse fotograaf Seiichi Furuya heeft zijn vrouw vanaf de eerste dag dat hij haar zag, gefotografeerd. Zeven jaar lang. Maar hoe meer foto’s er van haar worden gemaakt, hoe minder er van haar overblijft. Langzaam lost het beeld van haar op.
In de liefde kun je geen genoeg van elkaar krijgen: het liefst zou je de hele dag elkaar in de ogen staren en je in die diepte van die oneindige blik willen verliezen. Dat verlangen is verbeeld in het werk van de Japanse fotograaf Seiichi Furuya. In 1978 ontmoette hij de Zwitserse Christine Gössler. Ze trouwden met elkaar en kregen een zoon. Vanaf de eerste dag dat hij haar zag, heeft hij haar gefotografeerd.
Lees meer »
Marina Abramovic en Paco Blancas tijdens de performanceIn 2010 vond in het New Yorkse MoMa de tentoonstelling The Artist is Present plaats. Een tentoonstelling, zo lijkt wel, speciaal gemaakt voor iedereen (zoals ik) die wel gehoord en gelezen had over de performances van Marina Abramovic, soms ook wel een videoregistratie gezien had, maar nog nooit echt in levende lijve een van haar geruchtmakende performances heeft mogen bijwonen. Drie maanden lang zat Abramovic, van het moment dat het museum ’s ochtends opende tot dat het eind van de middag sloot, op een stoel. Tegenover haar een lege stoel waar steeds een bezoeker mocht plaatsnemen.
Lees meer »
Steven Bos & Susan Lanting, May eternal light shine upon them, 2010Op een rond bed liggen twee lichamen van een man en een vrouw, de lichamen zijn bedekt met witte pailettenstof en uit hun buiken puilen met rode pailettenstof beklede organen. Het bed draait langzaam rond, een helder licht schijnt op de lichamen door de glinstering van de pailetten lijkt het alsof er nog een klein sprankje leven zit in de bloedrode organen.
Lees meer »
Paul Kooiker, foto uit het boek Sunday, 2011Volgens fotograaf Paul Kooiker kan je als je verliefd bent geen goede foto maken, althans niet van je geliefde. Afstand is noodzakelijk. Een ultieme liefdesfoto bestaat volgens Kooiker niet (of wel?) en smaakvolle kunst is voor hem het ergste wat er is. Zijn werk roept irritatie en fascinatie op. Hij maakt je onvermijdelijk tot een gluurder. Je hebt geen keuze.
Lees meer »
Kijk voor meer artikelen in het Archief












