Denk Mad Men en je begrijpt de situatie. Begin jaren zestig verhuist het jonge gezin naar een keurige buitenwijk en de man reist braaf heen en weer naar zijn werk in de stad om vrouw en kinderen te onderhouden. Omdat maar weinig mannen het voorbeeld van Don Draper kunnen volgen om er een opwindend tweede leven vol affaires op na te houden, was er voor deze brave mannen een oplossing in de vorm van Playboy. Het tijdschrift realiseerde op iedere pagina de droom van de getrouwde man in de suburb, het toonde het leven van de vrijgezel met verleidelijke meisjes, een snelle sportwagen, hifi en andere gadgets in een appartement met een bar in de stad. 

Beatriz Colomina onderzocht met een groep studenten aan de hand van de architectuur en design in het tijdschrift Playboy hoe design werd ingezet om de man een identiteit te geven. In 1953 werkte Hugh Hefner nog als copywriter voor Esquire, hij leende geld van zijn moeder en begon een eigen blad, Playboy. Op de eerste editie zwaaide Marilyn Monroe vanaf de cover uitnodigend naar de lezer en het was een instant succes.

‘The playboy man is an indoors man, We dont mind telling you in advance – we plan on spending most of the time inide. We like our appartment. We enjoy mixing cocktails and an hord d’oeuvre or two, putting a little mood music on the phonograph, and inviting in a female acquaintance for a quiet discussion on Picasso, Nietsche, jazz and sex.’


De tentoonstelling gaat in op alle facetten van de architectuur in Playboy. Allereerst kun na het aantrekken van witte stoffen handschoenen de reportages zelf bekijken in het archief van de Plaboy edities die in op een golvende display zijn neergezet. En wat een onschuld, wat zoet allemaal, de centerfolds in de eerste jaren poseerden dan wel verleidelijk maar waren keurig gekleed. Pas later met de komst van Penthouse wordt de Playboy ook bloter en explicieter. Het blad loopt voorop in emancipatievraagstukken als voorvechter van abortus en homoseksualiteit. Het publiceerde interviews met Martin Luther King, Jean Paul Sartre en andere grote denkers en schrijvers en natuurlijk architecten zoals Mies van de Rohe, Frank Loyd Wright. Architecten die hun werk in Playboy wilden laten zien presenteerden hun maquettes met een erotisch sausje, een dame met een drankje in haar hand en een dame op bed, of een huis in erotische rondingen zoals de architecten groep Texas Time Machine.

Op de tweede verdieping wordt je meegevoerd in de idealen van de man uit de jaren zestig waarin alles draait om een bon vivant levensstijl. Het gaat om de man die de man in de suburbs eigenlijk had willen zijn,om ‘the architecture of seduction’, de ontsnappingsmogelijkheid. In de Playboy is het ideale huis voor deze bachelor te zien, gebouwd als een model en dan gefotografeerd met veel moderne design en bijvoorbeeld een uitklapbare wand voor de bar en de televisie. Of in de vorm van het huis van Hugh Hefner zelf, the playboy Mansion.

Ook geeft het blad uitleg hoe je in zo’n huis het beste een dame kon versieren middels een uitgestippelde route en de daarbij horende handelingen, zoals een gepassioneerde kus in de keuken, even checken of je schoon ondergoed aanhad, het balkon met uitzicht om te imponeren, een drankje shaken en dan uiteindelijk de slaapkamer. Play it cool. Er klinkt jazz uit de hippe installatie, playboy publiceerde jaarlijks een jazz poll.


Het ideale bed is rond, zo een als Hugh Hefner zelf heeft in zijn appartement. Op diverse foto’s zie je hem echter niet met een dame in dat bed liggen maar als een echte workaholic met foto’s en typemachine, altijd aan het werk. Maar de verhalen van zijn Playboy Mansion zijn legendarisch, er wordt verteld dat zijn Chicago mansion een plaatje naast de deurbel gad met de teskt: Si Non Oscillas, Noli Tintinnare ("If you don't swing, don't ring"). De sexy reputatie van de Grotto, het warm water deel van zijn mansion in Chicago loog er ook niet om al wist niemand wat er zich precies afspeelde: what happens in the grotto stays in the grotto.

‘It's been a fascination for decades. What really goes on inside the very private and privileged walls of the Playboy Mansion, particularly in the master bedroom? Well, up until now, all we could do is imagine with a little help from the pages of Playboy magazine.’

En dat is precies te zien in de prachtige tentoonstelling, in een wellustige tentoonstellingarchitectuur vol rondingen door Eventarchitecture.

Playboy architecture 1953-1979 inNaim/bureu Europa in Maastricht.