‘Leuk om enkele stoffen te zien waar mijn moeder het huis mee inrichtte. Zelf maakte ik in de 60-er jaren al mijn jurken van ploegstoffen, ik heb er zeker 20 gehad!’, schrijft Hanna Benthem in het gastenboek bij de tentoonstelling ‘De Ploeg, sterke stoffen’ in het Textielmuseum in Tilburg. De DIY trend slaat als een virus om zich heen. Haken, breien en kleding maken, het is weer helemaal terug. Lidewij Edelkoort sprak over specifieker, eigener, minder maar met meer ziel. Op de rommel markt tref je soms weer oude patronen uit de jaren ’70 of ‘80, via het internet bestel je Vogue en Knip patronen en in de winkel zag ik het boek ‘Zelf kleding maken zonder patronen’.  

Maar waar haal je mooie stoffen vandaan vroeg ik me af tijdens mijn bezoek aan De Ploeg expositie. Wat zou ik graag willen dat deze stoffen uit het stalenboek weer te koop waren: met ruiten, lijnen, en intense subtiele kleuren. Er wordt zelfs gesproken over het gerenommeerde Ploegruitje. Met zulke stoffen kom je met een simpel ontwerp toch tot een fantastisch kledingstuk. Op de expositie liggen een aantal knippatronen in de vitrines en je ziet dat ieder patroon varieert op een simpel gegeven van een wijde rok met een eenvoudig bovenstuk met aangeknipte mouwen, soms met elastiek in het midden. Zijn in de jaren ’50 de stoffen nog ingetogen waarbij de diepe kleuren zich voegen in de structuur van de garens, in de jaren zestig barst een explosie aan kleur en vorm los. Het vuurwerk van de bloemen, planten, psychedelische lijnen en golven en grote contrasten en grote patronen nemen de stoffen in bezit. Deze motieven worden op de stof gedrukt. Ontwerpers als Ulf Moritz en Joke van de Heyden doen hun best en ook verschijnen er nieuwe technologische stoffen als dralon. Ulf Moritz bedenkt de 1,2,3 jurken waarbij de onderdelen van de jurk al op de stof zijn geprint zodat knippen en in elkaar zetten alles is voor een geweldige sixties mini jurk.


En zoals ze zelf adverteren maakte Ploeg vele soorten stoffen: ‘Ploegstoffen voor gordijnen maar ook voor terras en boot, kussens en tafelkleedjes, waszakken en zomerkleding. ’De Ploeg richt zich op kwaliteit en tot de jaren zeventig blijft het gedachtengoed van het Bauhaus de richtlijn. Het nabootsen van stijlen uit het verleden is uit den boze. Met de heftige dessins in de jaren zestig liepen ze wel voorop in de trends maar gaven ze ook iets op van hun unieke eigen identiteit.

De kleine tentoonstelling is een mix van oude foto’s, reclamemateriaal, lappen stof, stof staaltjes, het is ingericht als een museumdepot waar alles op rekken hangt en in laden bewaard wordt. Jammer dat je de stoffen niet kunt voelen, maar inspirerend is het zeker. De fabriek in Bergeijk (een ontwerp van Gerrit Rietveld en tuinen van Mien Ruys) is gesloten. De Ploeg kwam in handen van Artex in AarleRixter en vanaf 2009 worden er weer Ploegstoffen op de markt gebracht, maar wel alleen gordijn en meubelstoffen.