Barthelemy Toguo

Wat was er te zien op de Biënnale van Mercosul in Porto Alegre in Brazilië? Hierbij een aantal van onze favorieten. 

The New World Climax is een installatie van grote houten stempels die op een tafel liggen en daarachter een wand met een afdruk van iedere stempel. Het werk refereert aan de vernederende procedures van visa autorisatie en immigratie die vooral door de burgers van de derde wereld wordt ervaren.


Nick Rands reisde een route door een vierkant op de kaart van het gebied te tekenen en nam zand mee van de plek die op de hoek lag. De installatie bestaat uit het zand van Rio Grande do Mercosul.


Angela Detanico en Rafael Lain hebben een representatiemodel gemaakt gebaseerd op een van de meest bekende symbolen van het zuidelijk halfrond, de constellatie die het mogelijk maakt om de Zuidpool te identificeren, al begrijp ik de wetenschap erachter niet helemaal, de installatie was kaal en mysterieus, ruimtes die zweven in de ruimte.


Duke Riley, Reclaiming the lost kingdom of Laird

Duke Riley onderzoekt de geschiedenis van een klein eiland in de Delaware rivier en een van de inwoners, een Ierse immigrant, beweerde dat hij in de 19e eeuw koning was van dit eiland: het Laird imperium. Het eiland is nu in al zijn voorzieningen en mogelijkheden overgenomen door een Venezuelaanse oliemaatschappij. De kunstenaar schreef president Chavez een brief om het eiland weer aan de rechtmatige bewoners terug te geven. In zijn kunstwerken brengt hij de geschiedenis van het gebied weer tot leven.


Francis Alys maakte dit werk speciaal voor de Biënale van Mercosul, hij neemt de stad Porto Alegre als uitgangspunt om de afstand tussen de mentale map en de topografie te onderzoeken. Untitled 2011 bestaat uit oude papieren Mexicaanse vlaggen om te reflecteren op de betekenis van ‘exist’ en ‘to be’ in termen van nationaliteit. Zou hij wel in Porto Alegre geweest zijn?


Juan Manuel Echavarria liet acht filmpjes zien, Bocas de Ceniz, van verschillende mensen die over hun persoonlijke tragedies zingen. Er is geen muziek, alleen hun stem. Ieder zingt over het geweld en displacement in hun leven. Ontroerend. (Dit werk was eerder te zien op de Biënnale van Venetië en in de mister Motley over muziek).


Edgardo Aragon maakte Tinieblas, Darkness in 2009. Het is een video-installatie waarin 13 muzikanten in de stad Ocotlan de Morelos op een steen staan, normaal gebruikt om de grens te markeren, en een begrafenismars spelen die refereert aan de conflicten in de regio.


Werk van Melanie Smith en Rafael Ortega dat dit jaar ook op de Biënnale van Venetië te zien was; een georganiseerde event waarin door duizenden studenten die papieren vasthouden een patroon wordt gevormd, zoals dat soms ook bij grote sport of politieke gebeurtenissen plaatsvindt. Deze afbeeldingen laten de kern 'beelden' van de 20e eeuw zien, zoals het Buddha beeld dat vernield werd in Afghanistan.


Voluspa Jarpalaat laat archieven zien van de FBI over haar activiteiten in Zuid Amerika over de laatste 40 jaar.


Maria Elvira Escallon liet een serie foto's van zien van interventies die ze samen met een houtsnijder maakte tijdens een reis door de Mission regio. (New Flora of the South, 2011)

Marcelo Moscheta, Displacing Territories: Urugay Project 2011

Tijdens zijn reis in het grensgebied van de pampa's, tussen Barra do Quarai en Pelotas verzamelde Moscheta stenen die hij volgens een eigen systeem classifiseerde.