Het buitenverblijf van Burl Marx deel 2
Hanne Hagenaars 10 sep 2011 |
door Hanne Hagenaars en Ernst van der Hoeven
De tuin:
Het lukt, uiteindelijk mogen we toch echt de aan het kantoor grenzende tuin in. Alleen een boom van een gids vergezelt ons. Stil zwijgend loopt hij voorop. En dan blijkt dat al onze moeite zeker niet voor niets is geweest: dit is een van de mooiste tuinen die we ooit hebben gezien.
De uitspraak ‘Burl Marx was a painter that uses plants as paint and the soil as a canvas’ zien we hier waarheid worden. Als een schilder experimenteerde hij met licht, kleur, textuur van stenen, planten en bomen en struiken waarbij zijn voorkeur lijkt uit te gaan naar planten met een uitgesproken kleur en bijzondere blad tekening. Veel van de zeldzame inheemse soorten die hij in zijn ontwerp introduceerde heeft hij zelf in de rimboe opgespoord en werden vervolgens op zijn landgoed gekweekt. Op deze buitenplaats collectioneerde hij een rijkdom aan Braziliaanse planten en bomen en onderzocht hij de mogelijkheden om deze inheemse soorten toe te passen in zijn ontwerpen.
Burl Marx was een verzamelaar maar ook een fantast met veel gevoel voor drama. Rotspartijen werden ontdaan van vegetatie en vervolgens opnieuw beplant met bijvoorbeeld cactussen. Duizenden orchideeën werden in Azië opgekocht. Veel zeldzame bomen, grillige waterpartijen en zelfs een monumentale natuurstenen façade (gekregen van de stad Rio en hier naar toe verscheept) complementeren het theater dat hier met veel verve wordt opgevoerd. Het is een spektakelstuk waarin het natuurlijke en het kunstmatige met elkaar een strijd lijken aan te gaan om uiteindelijk toch weer in balans te komen en de rust te vinden die deze tuin tot een bezielde plek maakt. Opvallend is het vermijden van in de natuur aanwezige subtiele ton sur ton mengkleuren. Burl Marx schittert graag met contrasterende, bijna giftige kleur combinaties. Soms lijkt het bijna niet meer echt en waan je je in een figurant in een betere Walt Disney tekenfilm compleet met de meest fantastische vogels, vlinders en hagedissen. In ieder geval was hij niet bescheiden en wist hij de natuur te trotseren en als een echte dramaturg heel precies naar je hand te zetten. Maar bovenal brengt de tuin een ode aan schoonheid van natuur, en daarvoor zet hij alles wat hij kan bedenken in.
De tuin:
Het lukt, uiteindelijk mogen we toch echt de aan het kantoor grenzende tuin in. Alleen een boom van een gids vergezelt ons. Stil zwijgend loopt hij voorop. En dan blijkt dat al onze moeite zeker niet voor niets is geweest: dit is een van de mooiste tuinen die we ooit hebben gezien.
De uitspraak ‘Burl Marx was a painter that uses plants as paint and the soil as a canvas’ zien we hier waarheid worden. Als een schilder experimenteerde hij met licht, kleur, textuur van stenen, planten en bomen en struiken waarbij zijn voorkeur lijkt uit te gaan naar planten met een uitgesproken kleur en bijzondere blad tekening. Veel van de zeldzame inheemse soorten die hij in zijn ontwerp introduceerde heeft hij zelf in de rimboe opgespoord en werden vervolgens op zijn landgoed gekweekt. Op deze buitenplaats collectioneerde hij een rijkdom aan Braziliaanse planten en bomen en onderzocht hij de mogelijkheden om deze inheemse soorten toe te passen in zijn ontwerpen.
Burl Marx was een verzamelaar maar ook een fantast met veel gevoel voor drama. Rotspartijen werden ontdaan van vegetatie en vervolgens opnieuw beplant met bijvoorbeeld cactussen. Duizenden orchideeën werden in Azië opgekocht. Veel zeldzame bomen, grillige waterpartijen en zelfs een monumentale natuurstenen façade (gekregen van de stad Rio en hier naar toe verscheept) complementeren het theater dat hier met veel verve wordt opgevoerd. Het is een spektakelstuk waarin het natuurlijke en het kunstmatige met elkaar een strijd lijken aan te gaan om uiteindelijk toch weer in balans te komen en de rust te vinden die deze tuin tot een bezielde plek maakt. Opvallend is het vermijden van in de natuur aanwezige subtiele ton sur ton mengkleuren. Burl Marx schittert graag met contrasterende, bijna giftige kleur combinaties. Soms lijkt het bijna niet meer echt en waan je je in een figurant in een betere Walt Disney tekenfilm compleet met de meest fantastische vogels, vlinders en hagedissen. In ieder geval was hij niet bescheiden en wist hij de natuur te trotseren en als een echte dramaturg heel precies naar je hand te zetten. Maar bovenal brengt de tuin een ode aan schoonheid van natuur, en daarvoor zet hij alles wat hij kan bedenken in.
