‘Sheila Hicks: Weaving as Metaphor; het boek dat Irma Boom maakte over het werk van Sheila Hicks won de gouden medaille voor het Most Beautiful Book in the World. Het is een dik blokachtig boek met een mat witte omslag en pagina;s met iets onregelmatige randen, het papier en de omslag voelen als textiel. Tegen een witte achtergrond en vrijstaand krijgen de kleine textielwerken alle aandacht.  


Ik kende de werkjes dus van het boek. Nu presenteert Boijmans een installatie met honderd kleine weefwerken (minimes) van Sheila Hicks. Ze weeft deze kleine lapjes, ter grootte van een handpalm, onregelmatig van vorm en van uiteenlopende materialen, van wol, rijstpapier, rubber, linnen. En eerlijk gezegd delen deze prachtige miniaturen mee in benoeming van ‘mooiste van de wereld’. Ieder lapje is een fragiele pracht van kleur en textuur. Wonderschoon. Ze dragen titels als: an Acre of rain forest, Cecily’s Garden, Cho Cho San, Cho Cho ichi, Malmo, Stuart Shifts, Nearly There, Green Box Grid of Besoin. In de toelichting lees ik dat ze les kreeg van oud Bauhausdocent Joseph Albers en leerde dat ‘zien’ niet voor iedereen gelijk is en dat het een intensieve bezigheid is.

Sheila Hicks werd geboren in 1934 in Nebraska en woont sinds 1964 in Parijs. In 2011 organiseerde The Institute of Contemporary Art (ICA) In Pennsylvania de overzichtstentoonstelling ‘Sheila Hicks: 50 Years’ waar grote en experimentele textielwerken te zien waren naast fotografie, design en andere producten van haar veelzijdige oeuvre. ‘Her unique work has explored the dynamic interactions of color and the skills required to hone an aesthetic vision in multiple media.’





Museum Boijmans van Beuningen, Rotterdam, t/m 4 maart 2012