Het werk van Desiree Dolron (1963, Haarlem) bestaat zowel uit reisreportages als geenceneerde fotografie. Voor de serie Exaltation gebruikte ze een documentaire fotostijl. Dolron bezocht gedurende negen jaar religieuze festivals en rituelen in onder meer India, Thailand, Marokko en de Filippijnen. Het werk werd in 2000 gepubliceerd in het boek Exaltation. Images of Religion and Death. In 2002 reisde Dolron naar Cuba en maakte de serie 'Te di todos mis suenos' (ik gaf je al mijn dromen). Ze maakte de opnames van oa desolate straatscenes, vervallen interieurs van huizen en openbare gebouwen veelal tijdens de schemering. Een foto uit deze serie staat in mister Motley.
Haar reportages vormen geen afgerond verhaal, maar zijn een aaneenschakeling van op zichzelf staande momenten. Zowel in haar difuse zwartwitfoto?s als in haar kleurenopnames grijpt Dolron terug naar het picturalisme uit het begin van de vorige eeuw.
Dolron onderzoekt in verschillende projecten de traditie van het portretgenre. De beklemmende positie waarin de geportretteerde mens zich bevindt, lijkt een steeds terugkerend thema in haar werk. De serie ?Xteriors? (2001-2005) toont een duidelijke visuele en thematische verwantschap met de schilderkunst van Johannes Vermeer en van de Vlaamse Primitieven zoals Lucas van der Weyden. De sereniteit en het mysterie die deze schilders in hun werk wisten te leggen tracht Dolron in haar portretten te bereiken door lichtval en subtiele digitale aanpassingen.