ARCHIEF
Monica Bonvicini
Monica Bonvicini (Venetië 1965)
Monica Bonvicini is altijd gevoelig geweest voor ruimtes. Ze werkt dan ook liever buiten, op straat, dan binnen. Haar interesse voor architectuur is overal in haar werk aanwezig. Een belangrijk onderzoekspunt op dat gebied is de relatie tussen taal en architectuur: de structuur, het sociale, de politieke en economische kant. Voor Bonvicini is architectuur een vorm van macht.
Sinds de jaren negentig houd Bonvicini zich bezig met de verhoudingen van seksen in architectuur. Deze werken gaan dan voornamelijk over hoe architectuur betrokken is bij relaties en processen in het gebouw, of die veroorzaakt worden door het gebouw. Met een humoristische ondertoon legt ze met haar werk de seksualiteit van een gebouw bloot, zowel op architectonisch als sociaal gebied.
In de toonaangevende architectuur van vroeger en nu, staat het mannelijke erg centraal. Bonvicini reageert hierop door het gebruik van uitspraken van bekende, mannelijke architecten. Haar werk openbaart zich in allerlei vormen: installaties, video, tekeningen, fotografie enz. In veel van haar werken zie je haar drang naar vernielzucht, dat in recentere werken wat minder aanwezig is.
In 1999 komt Bonvicini met het werk ‘I believe in the skin of things, as in that of a woman’, naar een uitspraak van le Corbusier. Dit nietsvermoedende citaat draait ze volledig om door een zelfgebouwde, gipsplaten kubus hevig te vernielen en vervolgens te bekladden met graffiti. Citaten van andere bekende architecten worden daarin gebruikt naast obscure woorden, karikaturen en afbeeldingen van masturberende mannen die naar met sierraden behangen vrouwen kijken. Het betreden van deze ruimte veroorzaakt een onbehaaglijk gevoel, als het lopen in een vies beklad steegje in de avond. Tegelijkertijd schuilt er een vreemde vorm van humor in de extreem vandalistische manier waarop ze het gebouw heeft toegetakeld.
Bonvicini woont en werkt afwisselend in Berlijn, Los Angeles. Ze heeft gestudeerd aan het California institute of the Arts.
*********************************************
Zie voor meer info:
www.fundamentfoundation.nl
www.frieze.com (1e artikel)
www.frieze.com (2e artikel)
I believe in the skin as in that of an old woman, 1999, Biennale van Venetie
, Filmstill, 1998.jpg)
Hammering out an old argument, filmstill,1998
Monica Bonvicini is altijd gevoelig geweest voor ruimtes. Ze werkt dan ook liever buiten, op straat, dan binnen. Haar interesse voor architectuur is overal in haar werk aanwezig. Een belangrijk onderzoekspunt op dat gebied is de relatie tussen taal en architectuur: de structuur, het sociale, de politieke en economische kant. Voor Bonvicini is architectuur een vorm van macht.
Sinds de jaren negentig houd Bonvicini zich bezig met de verhoudingen van seksen in architectuur. Deze werken gaan dan voornamelijk over hoe architectuur betrokken is bij relaties en processen in het gebouw, of die veroorzaakt worden door het gebouw. Met een humoristische ondertoon legt ze met haar werk de seksualiteit van een gebouw bloot, zowel op architectonisch als sociaal gebied.
In de toonaangevende architectuur van vroeger en nu, staat het mannelijke erg centraal. Bonvicini reageert hierop door het gebruik van uitspraken van bekende, mannelijke architecten. Haar werk openbaart zich in allerlei vormen: installaties, video, tekeningen, fotografie enz. In veel van haar werken zie je haar drang naar vernielzucht, dat in recentere werken wat minder aanwezig is.
In 1999 komt Bonvicini met het werk ‘I believe in the skin of things, as in that of a woman’, naar een uitspraak van le Corbusier. Dit nietsvermoedende citaat draait ze volledig om door een zelfgebouwde, gipsplaten kubus hevig te vernielen en vervolgens te bekladden met graffiti. Citaten van andere bekende architecten worden daarin gebruikt naast obscure woorden, karikaturen en afbeeldingen van masturberende mannen die naar met sierraden behangen vrouwen kijken. Het betreden van deze ruimte veroorzaakt een onbehaaglijk gevoel, als het lopen in een vies beklad steegje in de avond. Tegelijkertijd schuilt er een vreemde vorm van humor in de extreem vandalistische manier waarop ze het gebouw heeft toegetakeld.
Bonvicini woont en werkt afwisselend in Berlijn, Los Angeles. Ze heeft gestudeerd aan het California institute of the Arts.
*********************************************
Zie voor meer info:
www.fundamentfoundation.nl
www.frieze.com (1e artikel)
www.frieze.com (2e artikel)
I believe in the skin as in that of an old woman, 1999, Biennale van Venetie Hammering out an old argument, filmstill,1998 
