ARCHIEF
Martine en Vanessa Stig en van Dam
Mr Motley meets Mr Wood
Nils van Beek
?It is like? why do you kiss somebody, why do you not kiss somebody. I don?t feel like.? De tekenaar is niet te vermurwen, hij heeft er geen trek in om een portret te maken van de man op de foto, Mr. Wood. Loopt het spoor hier dood?
Mr. Wood speelt de hoofdrol in een boekproject van fotograaf Martine Stig, dat dan ook Stories of Mr. Wood heet. Samen met vormgeefster Vanessa van Dam bezocht Stig twee filmhoofdsteden: Hollywood (Los Angeles) en Bollywood (Bombay). Ze wilden de steden graag met elkaar vergelijken, maar dan op een niet voor de hand liggende manier. Ze bedachten een uitgebreid scenario, waarin was vastgelegd wat en op welke manier er in de twee steden gefotografeerd zou worden.
In films worden de eerste vijf minuten vaak gebruikt om de hoofdpersonen voor te stellen. Ook in het schema van Stig en Van Dam is tijd ingeruimd om het personage Mr. Wood beter te leren kennen. Het AVRO-programma Hollands Zicht volgde hen tijdens de eerste vijf dagen in India. Het is er hectisch en drukkend warm.
Dag 1. Uiterlijk. Ga om twaalf uur precies naar het bekendste park van de stad. De eerste man die passeert met een krant in zijn hand, is Mr. Wood. Ze volgen de bewuste man en maken foto?s. Al snel verliezen ze hem uit het oog, maar het scenario gaat verder. Probeer de kleding te kopen die Mr. Wood draagt. Dat lukt heel goed, ze maken er in het hotel foto?s van.
De tweede dag staat in het teken van het werk van Mr. Wood. Ze volgen hun van te voren bedachte regels: hun hotelkamernummer 408 in millimeters noordwaarts op de stadsplattegrond brengt Stig en Van Dam bij zijn werkplek. Mr. Wood blijkt een politieagent in Bombay te zijn. Toeval of niet, maar de volgende opdracht in het schema is om van Mr. Wood een compositietekening te laten maken. (Bij een collega-portrettist hebben ze meer geluk dan bij de eerste tekenaar.) ?Kent u deze man?? vragen ze voorbijgangers met de tekening in hun hand. Maar geen van hen blijkt de man te kennen. Op dag 3 fotograferen ze (de omgeving van) zijn huis, dat wordt gevonden door vanuit hun hotelkamer op de omliggende gebouwen in te zoomen.
Dag 4. Sociale omgeving. Er worden vooral groepsportretten gemaakt, waarop, hoe kan het ook anders, veel politieagenten staan. Opvallend is, dat de Mr. Wood in India met veel meer mensen lijkt om te gaan dan zijn naamgenoot in L.A. Op de vijfde dag ten slotte, leren we iets over Mr. Woods verleden.
Stories of Mr. Wood is een kenmerkend project voor Martine Stig. Al haar fotoseries ontstaan vanuit een van tevoren bepaald concept. Meestal legt zij zichzelf daarin een regel op, een beperking. In de serie After (1998) vroeg zij stelletjes om zichzelf na het vrijen te fotograferen in de opstelling die zij bij hen thuis had klaargezet. Op straat in New York drukte Stig steeds af precies op het moment dat twee voorbijgangers elkaar passeerden (Hello, 2000) en in La Paz legde zij alleen mannen vast die hun ogen beschermden tegen de zon (Men, 1999). In 2002 maakte ze een reis door Noord-Korea, onder streng toezicht van gidsen die door het communistische regime werden meegestuurd. Ze mocht alleen fotograferen op de plaatsen die de gidsen aanwezen: meestal uitgestrekte, opgepoetste pleinen met grote monumenten. (DPRKwaar staan deze letters voor? K.) Dit vormde voor Stig geen belemmering, het paste heel goed in haar manier van werken.
De gekozen beperkingen zorgen ervoor dat Stig als fotograaf juist niet alles in de hand heeft, maar dat er ruimte blijft voor toevalligheden. Zo laten fascinerende beelden zich vinden, een beetje zoals je in een bibliotheek soms een prachtig boek aantreft op de plank naast het boek dat je via de catalogus feitelijk doelgericht had opgespoord; haar werkwijze is een vorm van serendipiteit. Stig is in de eerste plaats ge?eresseerd in de werking van fotografie en in de invloed die de camera heeft. Ze stelt zich een vraag en als ze weet hoe het werkt, gaat ze niet eindeloos door om het perfecte plaatje te vinden, maar volgt een nieuw project. Het gaat haar niet om het optimale moment, maar om de mogelijke verhalen buiten de foto om.
Stigs concepten hebben wel iets van recepten, zij het dan met onvoorspelbare resultaten. ?Bel straks effe terug mam. Ik sta net de cake af te gieten,? zo stond ooit te lezen op een poster van Loesje. Daaraan valt ook met de olijke ?serveertips? op de verpakking van de bakmix niet veel meer te verhelpen. De kundigheid van de kok speelt natuurlijk ook een rol. Met haar scenario moedigt Martine Stig iedereen aan ook eens op zoek te gaan naar Mr. Wood. Ver weg, of net om de hoek.
ANY RESEMBLANCE TO EXISITNG PERSONS
IS PURELY COINCIDENTAL
Stories of Mr. Wood -Amsterdam-
by Heather Flood & Johnny Vivash
A PROJECT BY
Vanessa van Dam & Martine Stig
>> As much as film characters are said to be fictitious, to which extent are we sure that our own identity is not in itself a fiction, a construction? Just as writers and investigators do, isn't everybody constantly inventing stories and narratives that make sense of the world and of others?
Motive Gallery
Er is inmiddels ook een boek verschenen!
Nils van Beek
?It is like? why do you kiss somebody, why do you not kiss somebody. I don?t feel like.? De tekenaar is niet te vermurwen, hij heeft er geen trek in om een portret te maken van de man op de foto, Mr. Wood. Loopt het spoor hier dood?
Mr. Wood speelt de hoofdrol in een boekproject van fotograaf Martine Stig, dat dan ook Stories of Mr. Wood heet. Samen met vormgeefster Vanessa van Dam bezocht Stig twee filmhoofdsteden: Hollywood (Los Angeles) en Bollywood (Bombay). Ze wilden de steden graag met elkaar vergelijken, maar dan op een niet voor de hand liggende manier. Ze bedachten een uitgebreid scenario, waarin was vastgelegd wat en op welke manier er in de twee steden gefotografeerd zou worden.
In films worden de eerste vijf minuten vaak gebruikt om de hoofdpersonen voor te stellen. Ook in het schema van Stig en Van Dam is tijd ingeruimd om het personage Mr. Wood beter te leren kennen. Het AVRO-programma Hollands Zicht volgde hen tijdens de eerste vijf dagen in India. Het is er hectisch en drukkend warm.
Dag 1. Uiterlijk. Ga om twaalf uur precies naar het bekendste park van de stad. De eerste man die passeert met een krant in zijn hand, is Mr. Wood. Ze volgen de bewuste man en maken foto?s. Al snel verliezen ze hem uit het oog, maar het scenario gaat verder. Probeer de kleding te kopen die Mr. Wood draagt. Dat lukt heel goed, ze maken er in het hotel foto?s van.
De tweede dag staat in het teken van het werk van Mr. Wood. Ze volgen hun van te voren bedachte regels: hun hotelkamernummer 408 in millimeters noordwaarts op de stadsplattegrond brengt Stig en Van Dam bij zijn werkplek. Mr. Wood blijkt een politieagent in Bombay te zijn. Toeval of niet, maar de volgende opdracht in het schema is om van Mr. Wood een compositietekening te laten maken. (Bij een collega-portrettist hebben ze meer geluk dan bij de eerste tekenaar.) ?Kent u deze man?? vragen ze voorbijgangers met de tekening in hun hand. Maar geen van hen blijkt de man te kennen. Op dag 3 fotograferen ze (de omgeving van) zijn huis, dat wordt gevonden door vanuit hun hotelkamer op de omliggende gebouwen in te zoomen.
Dag 4. Sociale omgeving. Er worden vooral groepsportretten gemaakt, waarop, hoe kan het ook anders, veel politieagenten staan. Opvallend is, dat de Mr. Wood in India met veel meer mensen lijkt om te gaan dan zijn naamgenoot in L.A. Op de vijfde dag ten slotte, leren we iets over Mr. Woods verleden.
Stories of Mr. Wood is een kenmerkend project voor Martine Stig. Al haar fotoseries ontstaan vanuit een van tevoren bepaald concept. Meestal legt zij zichzelf daarin een regel op, een beperking. In de serie After (1998) vroeg zij stelletjes om zichzelf na het vrijen te fotograferen in de opstelling die zij bij hen thuis had klaargezet. Op straat in New York drukte Stig steeds af precies op het moment dat twee voorbijgangers elkaar passeerden (Hello, 2000) en in La Paz legde zij alleen mannen vast die hun ogen beschermden tegen de zon (Men, 1999). In 2002 maakte ze een reis door Noord-Korea, onder streng toezicht van gidsen die door het communistische regime werden meegestuurd. Ze mocht alleen fotograferen op de plaatsen die de gidsen aanwezen: meestal uitgestrekte, opgepoetste pleinen met grote monumenten. (DPRKwaar staan deze letters voor? K.) Dit vormde voor Stig geen belemmering, het paste heel goed in haar manier van werken.
De gekozen beperkingen zorgen ervoor dat Stig als fotograaf juist niet alles in de hand heeft, maar dat er ruimte blijft voor toevalligheden. Zo laten fascinerende beelden zich vinden, een beetje zoals je in een bibliotheek soms een prachtig boek aantreft op de plank naast het boek dat je via de catalogus feitelijk doelgericht had opgespoord; haar werkwijze is een vorm van serendipiteit. Stig is in de eerste plaats ge?eresseerd in de werking van fotografie en in de invloed die de camera heeft. Ze stelt zich een vraag en als ze weet hoe het werkt, gaat ze niet eindeloos door om het perfecte plaatje te vinden, maar volgt een nieuw project. Het gaat haar niet om het optimale moment, maar om de mogelijke verhalen buiten de foto om.
Stigs concepten hebben wel iets van recepten, zij het dan met onvoorspelbare resultaten. ?Bel straks effe terug mam. Ik sta net de cake af te gieten,? zo stond ooit te lezen op een poster van Loesje. Daaraan valt ook met de olijke ?serveertips? op de verpakking van de bakmix niet veel meer te verhelpen. De kundigheid van de kok speelt natuurlijk ook een rol. Met haar scenario moedigt Martine Stig iedereen aan ook eens op zoek te gaan naar Mr. Wood. Ver weg, of net om de hoek.
ANY RESEMBLANCE TO EXISITNG PERSONS
IS PURELY COINCIDENTAL
Stories of Mr. Wood -Amsterdam-
by Heather Flood & Johnny Vivash
A PROJECT BY
Vanessa van Dam & Martine Stig
>> As much as film characters are said to be fictitious, to which extent are we sure that our own identity is not in itself a fiction, a construction? Just as writers and investigators do, isn't everybody constantly inventing stories and narratives that make sense of the world and of others?
Motive Gallery
Er is inmiddels ook een boek verschenen!
