Tijdens deze regenachtige zomer waarin ik steeds meer spijt krijg dat ik geen vakantie heb geboekt, kan ik toch even naar het paradijs wegdromen met het laatste nummer van Ein Magazin über Orte (een tijdschrift over plaatsen). 

In het eenvoudig gebonden blaadje in twee talen (Duits en Engels) staan korte teksten waarin (voornamelijk) beeldend kunstenaars reflecteren over bijzondere en minder bijzondere plekken. In het geval van deze editie het paradijs of hun persoonlijke visie ervan. Een tuin, een prille liefde, een mooie dag, een feestje, een maquette, een Skinhead in heaven…


Het paradijs kan conceptueel gezien worden als de tegenhanger van ons dagelijks bestaan en praktisch iedere cultuur en religie kent er wel een versie van. Bovenal is een paradijs een plek die niet van deze wereld is en misschien alleen in gedachte bestaat. Of op zijn minst is het een plek waar niemand ooit van terug keert om er over te vertellen. Hierdoor is het paradijs ook een subjectieve term is, die van alles en niets kan betekenen.

Dat het paradijs van de één, de nachtmerrie van een ander kan zijn, toont het gedicht Woman Martyr van Agi Mishol dat gaat over de twintigjarige vrouw Andaleeb Takatka die in 2002 een zelfmoordaanslag pleegde en daarbij zes mensen om het leven bracht. Het brengt mij bij het lezen weer even terug naar het hier en nu en maakt een link met de hedendaagse realiteit die soms allesbehalve paradijselijk is.


Een van de langere teksten geeft ook een minder dan perfect beeld van het paradijs. Het korte verhaal Adam and Evam van Günther Kunert gaat over twee astronauten die in het heelal zwerven richting een mogelijk levensvatbare planeet nadat de aarde en de gehele mensheid is vernietigd. Volgens enkele vage noodinstructies verandert de ene astronaut de ander in een vrouw zodat hij kinderen met haar kan krijgen om zo het voortbestaan van de mensheid te verzekeren. Maar omdat bij iedere creatie ruimte is voor falen, is er iets misgegaan: de vrouw is kaal maar heeft wel een volle baard die ze in krulspelden zet en de astronaut vreest voor een psychische blokkade om kinderen bij haar te verwekken. Almaar ouder wordend slijten ze kinderloos hun laatste dagen zwevend in een leeg universum.


De teksten worden vergezeld van afbeeldingen van kunstwerken die het onderwerp niet illustreren maar ondersteunen in de openheid van interpretaties. De visuele bijdragen zijn onder andere van Fischli & Weiss, Noor Damen, Bruno Kurru, Raymond Pettibon, John Copeland, Jeff Wall en Luc Tuymans.

Een mooi blaadje voor de verzamelaar en diegene die houdt van reizen zonder de gemakken van het eigen huis achter zich te laten. De volgende bestemming van Ein Magazin über Orte: Berlijn.






Kijk voor meer informatie over dit tijdschrift en hoe je het kunt bestellen op www.orte-magazin.de