Sayaka Abe opent de deur gekleed in een zwart T-shirt en een grijze wijde broek met een enorme grote rode button. ‘Ganbare Japan’ staat erop. Wat betekent ‘Ganbare’, vraag ik haar. Dat is zoiets als ‘maak Japan lichter’ maar het is niet precies te vertalen. We vroegen ons af wat wij als studenten voor Japan konden doen nu alles is weggevaagd door de aardbeving en de tsunami. Mensen hebben werkelijk niets meer. Maar als student zijn we ook arm, we zijn een actie gestart om positieve energie naar Japan te sturen, om onze betrokkenheid te laten zien.  (www.ganbarejapan.com)


Vervolgens praten we over haar schoenen, zwarte slofachtige schoenen waarvan de grote teen een aparte plek heeft. Ze komen uit Japan waar ze vooral in de bergen heel populair zijn omdat ze meer controle geven bij het lopen. Het zijn hele alledaagse schoenen maar deze zijn fashionable gemaakt door een Japanse ontwerper (en nu weet ik ook waar de Belgische ontwerper Dries van Noten zijn idee voor de ‘hoef’schoenen vandaan heeft). Bij schoenen met een aparte teen horen ook weer andere sokken. Sayake draagt rode sokken met tien tenen, van de Ten Kate markt.


Sayaka kleedt zich om een gesprek uit te lokken, om contact te maken en dat kan op vele manieren. Zo heeft ze een hele zachte muts die iedereen wil aaien, als een kat. ‘Het raakt mijn hart als ik de muts draag, in de winter is het een goede vriend’, zegt ze. Hij komt uit een soort Winkel van Sinkel in Japan. Een andere muts is meer een kindermuts met het gezicht van een lieve ezel met een dikke neus. Ze zag hem op de Albert Cuypmarkt en de muts was onweerstaanbaar. Mensen staren me echt vreemd aan maar ik voel me gelukkig met deze muts op. In Estonia kocht ze een zwarte broek met een vreemd uitstulpsel, een feestbroek maar die hier uit de verkleedmand lijkt te komen. Ze draagt ‘m bij speciale gelegenheden. ‘Ik hou ervan om te spelen met de kleding die ik draag.’


En altijd stopt ze haar zakken vol spullen, kleine dingen als een pen, een beertje, gevonden kinderhandschoenen. Het zijn een soort knuffels voor haar waardoor ze zich veiliger en zekerder voelt maar die ook vaak aanleiding tot een gesprek kunnen zijn. ‘Zo heb je altijd iets prive’s bij je, waar je ook heen gaat. Als ik me verlegen voel stop ik mijn hand in mijn zak en voel mijn spullen en dat helpt, als een soort gelukspoppetjes of wonderstenen.’ Of ze hangt voor ze de deur uitgaat snel een ketting met een kartonnen camera om haar nek, een camera met een oog dat de wereld voor opsplitst in een oneindig aantal facetten, als een diamant. ‘Japanners dragen toch altijd een camera’, lacht ze. De camera aan een kettinkje is dan ook snel onderwerp van gesprek. Ook had ze lange tijd een roze varkentje op een bandje om haar pols maar die is kapot gegaan. En dat is misschien maar goed ook want een paar maanden geleden stond ze op het platteland oog in oog met een echt varken en dat was een beangstigende ervaring, niet wat ze had verwacht. ‘Wild en angstaanjagend’, alsof dat varken haar had kunnen eten!


Sayaka houdt er van om er steeds anders uit te zien, om anderen uit te dagen door speelse kleding. Ze is klein van stuk maar draagt altijd platte schoenen om het nog meer te benadrukken (maar ook omdat fietsen met hoge hakken haar echt niet lukt). Haar kleding is kleurrijk en vol patronen. Onweerstaanbaar. En communicabel.



Kijk voor meer informatie over Sayaka Sabe ook op www.sayaka.nl