Van de stroef verlopende zomergasten avond waarin de ontwerpers Viktor en Rolf de hoofdrol speelden, is me eigenlijk maar een ding bijgebleven: de beelden van modeshows in het verleden waarin modellen nog een figuur en stijl hadden tegenover de hedendaagse fashionshows waarin de catwalk wel een lopende band lijkt.  Bij alle merken lopen spijkerdunne modellen als machines over het podium, alsof ze allemaal door dezelfde modellenmolen zijn gegaan. Behalve in de kleding er is nauwelijks een verschil te ontdekken en dit machinale en gelijkvormige valt pas goed op door de vergelijking met het verleden. En zo is het ook een beetje met het alledaagse leven, het is bijna te cliché om op te merken maar het schoonheidsideaal is steeds dwingender en homogener; en we wennen er aan, we weten niet beter. Ik hoorde dat kunstenaar David Bade zich als kind met hand en tand heeft verzet tegen een beugel die de spleetjes tussen zijn tanden zou moeten corrigeren. Knap werk want het is bijna ondoenlijk om er een andere mening dan de dictatoriale orthodontist op na te houden. Daarom is ieder gebit is nu een kopie van dat van de buurjongen, iedere rij tanden identiek. Flaporen worden rechtgezet en moedervlekjes weg gelaserd. Wie heeft er nog van die uitstaande oren? Wie heeft er nog zo’n prachtige afwijking en peinst er niet over om er iets aan te doen en op te gaan in de massa? Stuur je foto in naar web@mistermotley.nl