Begin jaren tachtig hadden kunstenaars wel genoeg van de rationele minimalistische kunst. Daarom zochten Tony Cragg en andere kunstenaars naar manieren om (beeldhouw)kunst weer te verbinden met het echte leven. Om dit te bereiken ging Cragg sculpturen maken met alledaagse voorwerpen die hij op straat vond.  In dit werk, Blue Horn (Axt) uit 1982, heeft hij dergelijke objecten in verschillende tinten blauw geschilderd en ruw geordend naar grootte. Door het in een halve cirkel te leggen krijgt het afval een esthetische en symbolische betekenis. De voorwerpen die oorspronkelijk door mensen zijn gemaakt, verwijzen nu naar de natuur. Naar de maan, het groeipatroon van planten of (en hier lijkt de titel naar te verwijzen) de Hoorn des Overvloeds die de houder alles schenkt wat hij of zij begeert.

Zelf zei hij over de beeldhouwkunst: “There is this idea that sculpture is static, or maybe even dead, but I feel absolutely contrary to that. I’m not a religious person—I’m an absolute materialist—and for me material is exciting and ultimately sublime. When I’m involved in making sculpture, I’m looking for a system of belief or ethics in the material. I want that material to have a dynamic, to push and move and grow.”

Dit werk van Tony Cragg is samen met zo’n tachtig andere werken van nationale en internationale kunstenaars t/m 15 mei 2011 te zien in de tentoonstelling I Promise to Love You in de Kunsthal in Rotterdam.