Roti, Parbobier, Groot Bazuin en Sweet Masters en een rumoerige drukte: gisteren was de opening van Paramaribo Perspectives en dat bracht leven in de brouwerij van kunstinstelling Tent in Rotterdam. De tentoonstelling laat zien wat een uitwisselingsprogramma van vijf jaar tot stand heeft gebracht en brengt het werk van (jonge) Surinaamse kunstenaars en Rotterdammers samen. 

George Struikelblok maakte een installatie van spiegels in de eerste zaal, goedkope plastic spiegels met een afdruk van palmbomen of een filmster op de achterkant. Hij nam de spiegels mee naar een vijftal kindertehuizen in Suriname en vroeg hen om naar zichzelf te kijken in de spiegel en dan te schrijven of te tekenen wat in hen opkwam. Struikelblok: 'deze kinderen zitten in tehuizen om allerlei redenen, ze komen uit moeilijke omstandigheden en voelen zich vaak aan hun lot overgelaten. Hier zie je hun ziel, ze laten zien wat hun angsten en dromen zijn, of hoe verloren ze zich voelen. Hun leven reflecteert naar ons via die spiegels. We horen zoveel over mistoestanden over de hele wereld maar lopen soms voorbij aan wat zich om de hoek bijna onder onze ogen afspeelt. Ik wilde die kinderen een plek geven.’


Het werk van Dhiradj Ramsamoedj begon in februari 2010 met een bezoek aan zijn oma. Als enige van de familie woonde zij nog in het huis waar generaties waren opgegroeid, ze leefde in een kamertje op de begane grond en verder was het huis leeg. Dhiradj besloot een eerbetoon aan zijn oma te maken. Hij maakte 140 bekers van de beker waar zijn oma nog steeds haar koffie uit drinkt. Dhiradj: ’Iedereen is weg en oma is nog steeds daar op die plek, voor mij is zij het symbool van standvastigheid.’