Het is soms lastig precies vast te stellen waarom een bepaald kunstwerk een directe aantrekkingskracht heeft. Duidelijk is in ieder geval dat ik mij bij het eerste ogenblik aangetrokken voel tot het werk van de Emre Hüner tijdens de RijksakademieOPEN 2011. In de studio van Emre Hüner staat een grote verscheidenheid aan objecten waar niet meteen een duidelijk verband tussen te vinden is.  Ergens doet het mij denken aan het werk van Karla Black. Black, vertegenwoordiger van Schotland tijdens de huidige biënnale van Venetië en genomineerde voor de prestigieuze Turner Prize, laat met haar werk een soort oerdrang of noodzakelijkheid van creatie zien. De aantrekkelijke constructies hebben een urgentie die intuïtief tot de toeschouwer spreekt. Ook bij Hüner bestaat er een mysterieuze logica tussen de objecten, vormen en rangschikking. En net als Black lijkt Hüner de ervaring van het materiaal boven taal te stellen. ‘De fysieke menselijke ervaring’, zo legt Black in een interview uit (www.artforum.com/words/id=23949), ‘komt van binnenuit en gaat vooraf aan onze taal.’


Het geheel is als een hedendaagse Wunderkammer waar je je kunt verwonderen over de bijzondere en verhalende objecten. Plots word ik ook herinnerd aan een tekst van de Britse kunsthistoricus Stephen Bann waarin hij de werkwijzen van hedendaagse kunstenaars vergelijkt met het vroegmoderne gebruik om een rariteitenkabinet aan te leggen. Voor Bann zijn deze vroegmoderne objecten en hedendaagse kunstwerken gelegen tussen kunst, wetenschap en religie. Net als bij Hüner wordt er in een rariteitenkabinet geen onderscheid gemaakt tussen gevonden en door de mens gemaakte objecten. In de presentatie zijn traditionele mediums gebruikt als klei, keramiek en lithografie (de steen zelf, niet een druk er van), maar ook veel gevonden voorwerpen; een motorhelm, planten en een boek. De voorwerpen spreken tot de verbeelding en vertellen een (nog) onbekend verhaal.


Naast dat zijn werk naar een vroegmodern verleden verwijst, richt het zich ook op de toekomst. Het modernistische ideaal van vernieuwing, technische vooruitgang en sociale verbetering is gefaald en kunstenaars zoeken naar alternatieve manieren om de toekomst positief tegemoet te kunnen zien. Net als in een rariteitenkabinet wordt de hele wereld in de studio van Hüner samengevat en zijn de grenzen van verschillende categorieën nog niet vastgelegd waardoor de toekomst open is voor interpretatie.

De presentatie van Emre Hüner is samen met dat van zo'n 50 andere kunstenaars dit weekend te zien tijdens de RijksakademieOPEN 2011. Rijksakademie van Beeldende Kunsten, Sarphatistraat 470 in Amsterdam (www.rijksakademie.nl).