Foto en tekst door Mahal de Man:

Als jonge aspirant-kunstenaar geborgen in de warme, moederlijke armen van de academie, lijkt de wereld open te liggen. Toch (b)lijken de mogelijkheden beperkt na het afstuderen. Voor mij werd de vraag of ik niet tóch wilde gaan werken - kantoorbaan het liefst – wel erg reëel. Ik heb namelijk altijd, in tijden van onzekerheid, geroepen: “Ik ga stoppen met m’n studie!”. Nu kon ik dat niet meer zeggen en tja, wat kon ik nog wel? Geen studie, geen verkopen en nog altijd de vaste lasten.  

Heden ten dage bezet ik tijdelijk een atelierruimte, vraag ik een startstipendium aan en is de eerste sollicitatie (tijdelijk archiefwerk bij een kunstinstelling) verstuurd. Het zwarte gat was (of is) er ongetwijfeld, ik heb er zelfs een verwijzing naar gemaakt in mijn eindexamenwerk (zie afbeelding). Zelf denk ik dat de angst groter is dan het werkelijke zwarte gat. Ik zou daarom graag willen dat de onderwijsinstellingen niet langer de studenten angst in boezemen – iets dat bij ons vanaf dag één aan de orde was: “Niemand zit op jullie te wachten!” aldus het hoofd van onze afdeling. Dat heeft mij toen niet gestopt verder te gaan met wat ik denk dat mijn roeping is, laat ik het dan nu ook niet opgeven. Alle begin is moeilijk.

Twee maanden na de eindexamenexpositie heb ik nog geen fantastisch aanbod gekregen van een galerie of mecenas. Mijn handen zijn vrij om te experimenteren en ik heb de tijd en ruimte om mijn eigen weg te kiezen, in plaats van gestuurd te worden door de druk en verwachtingen die gepaard gaan met vroege bekendheid. Ik mag mijzelf gelukkig prijzen met mijn naderende eerste verkoop en daarnaast ben ik aangesproken door het Sandberg Instituut, waar ik trouwens niet op in ben gegaan omdat het tijd werd mij aan het 'echte leven' te wagen.

Enige tijd geleden kwam ik tot de conclusie dat moeilijkheden en problemen deel van het leerproces zijn. Ik kan niet anders zeggen dan dat dat nu ook het geval is. Overigens zou je als kunstenaar en mens nooit moeten streven naar succes maar naar een optimaal functioneren. Dat betekent dat ik wellicht nooit rijk en beroemd word maar in ieder geval heb ik mijn opperste best gedaan. Dus wees niet bang en neem die sprong in het diepe. Het is allemaal een prachtig spel en als je niet meedoet dán verlies je pas.

Mahal de Man
Beeldend kunstenaar
www.mahaldeman.nl
De essentie van Mahal de Man