Een half jaar geleden interviewde ik Erik Kessels naar aanleiding van zijn bergen met miljoenen foto’s die in Foam tentoongesteld werden. www.mistermotley.nl/Archief/Blog/Expo_s/What__s_next_-_Met_Erik_Kessels/ De nagenoeg vier miljoen foto’s werden binnen 24 uur geüpload op Flikr. (dit aantal kwam tot stand na het verwijderen van reclame en porno). Dit getal is zo abstract dat het weinig meer inhoudt, maar lopend tussen de bergen heb ik me verbaasd. Een vriendin van mij, die destijds bij Foam werkte, vertelde me dat dagelijks de bergen werden aangevuld met verhuisdozen vol foto’s: er kwam maar geen einde aan. Met de komst van media als Facebook, Flikr, Twitter en Hyves is het in korte tijd heel gewoon gebleken je familiealbum, vakantiefoto’s en verliefde kiekjes zonder dat gênante gevoelens je bekruipen met de rest van de wereld te delen. Geen commentaar, geen vreemde blikken, af en toe een paar mensen die de stroom aan informatie bemoedigen door steeds maar weer op het duimpje van ‘like’ te klikken.  


Volgens Lidewij Edelkoort, die twee weken geleden in Zomergasten aan het woord was, is dit tijdperk spoedig voorbij. Nooit eerder leefden we in een wereld die zoveel van onze privacy in beslag neemt, nooit eerder is ons mensen gevraagd zoveel informatie te delen om te kunnen blijven functioneren in een maatschappij. Volgens Edelkoort, en ik denk met haar velen, is iedereen die uitgekotste informatie zat. Om te ontvangen, maar ook om onvermoeid te blijven delen. Spoedig zullen we stadsnomaden worden, willen ons in de anonieme, uitgestrekte natuur begeven. De komst van internet heeft het mogelijk gemaakt terug de leegte in te trekken, uit de metropool de korenvelden in. Daarmee houdt ook in dat we de behoefte krijgen anoniem te blijven, je gezicht en geheimen te bewaren en niet voor niets prijs te geven. Een interessante opvatting.

Veel van mijn tijd spendeer ik online. Soms doelloos dwalend, soms zoekend, soms onbewust doorklikkend. Internet kan aanvoelen als een winkel vol curiositeit, en net als je denkt dat je het laatste schap bereikt hebt, draai je de hoek om en zie daar: weer een oneindigheid aan opmerkelijkheden. De trendwatcher in mij heeft dezelfde trend waarover Edelkoort pakkend wist te spreken op een onbewuste dag waargenomen: de anonimiteit die terug keert op het internet. Facebook is sinds mijn 'lidmaatschap' een bron van inspiratie gebleken, net als vreemde sites als www.bored.com/photos/ (een tip van Kessels). Op mijn bureaublad prijken mapjes vol internetvondsten en -verzamelingen, zo ook het mapje ‘anonieme portret’, waarin het onderwerp op de foto volslagen onherkenbaar is.




























Mocht je op de foto staan, of de maker van de foto zijn: dan vernoemt mister Motley je met liefde (of verwijderen we de foto indien gewenst) : mail heske@mistermotley.nl .