Doug Jones, Resurgam, 2011 (12 x 8 x 7 cm)

Op de overdrukke opening van Art Rotterdam kwam ik tussen de kakofonie van kunstwerken dit kleine gekke beeldje van Doug Jones tegen. Een lief oud vrouwtje inclusief knot zit vastgebonden op een stoel. Wat een raar sculptuur, denk ik bij mezelf, en stilletjes vraag ik mij af of het misschien een autobiografisch werk is en de kunstenaar een hele vervelende oma heeft.  Eenmaal thuis dwingt de nieuwsgierigheid mij het een en ander op te zoeken over deze kunstenaar.

Op de website van de Ceri Hand Gallery die Jones vertegenwoordigt, kom ik erachter dat de kunstenaar normaal gesproken veel grotere werken en installaties maakt en gebruik maakt van traditionele (handwerk)technieken als borduren. Door deze vertrouwde, huiselijke materialen te gebruiken en daar steeds een draai aan te geven, verstoort Jones het verwachtingspatroon van de toeschouwer. Wat vertrouwd was, is ineens heel vreemd en zelfs onaangenaam. Jones wil ons - op een luchtige, komische manier - duidelijk maken dat er in ieder vertrouwd persoon, voorwerp of gebeurtenis een dreiging schuilt. Veiligheid is schijn, dus kijk maar uit met die 'lieve oude vrouwtjes'.

Doug Jones wordt op Art Rotterdam vertegenwoordigd door de Ceri Hand Gallery uit Liverpool, in stand #38.