Buiten de Arsenale en de Giardini zijn overal in de stad extra paviljoens en tentoonstellingen te vinden, welke moet je beslist gaan zien? 

1 The Cloud of Wondering, Ho Tzu Nyen, paviljoen van Singapore
Een bizarre film waarin de wolk metafoor is voor zowel de mogelijkheid om in contact te komen met de goddelijke ervaring als voor de belemmering daartoe, tevens een visueel onderzoek naar de wolk in de kunst.



2 Karla Black, paviljoen van Schotland
‘Almost objects’ noemt de kunstenaar de onderdelen van haar installatie. De zachte pastel kleuren van de koeken die je bij de bakker om de hoek kunt kopen spelen de bijna te zoete hoofdrol naast het stof van marmer, cellofaan, zeep, aarde, pigmenten, ‘caught between thoughtless gestures and seriously obsessive attempts at beauty.’



3 Hsieh Chun-Te met de expositie Raw op het Tiraoro campo S. Stae.
De 61 jarige Hsieh Chun-Te laat een serie geënsceneerde foto’s zien in Le Festin de Chun-Te met titels als Raw –bitches. 'I believe that the so called ‘modern art’ is moving further and further away from its original intention – touching the soul.' Niet alle foto’s bereiken dat maar je dwaalt wel in een ongelooflijk vreemde wereld.



4 Melanie Smith, paviljoen van Mexico
Over de mogelijkheid van de utopia als een bruikbare vorm in de kunst, waarbij het delirium en de melancholie zich mengen, een film die roffelt als een grote trom, vol onverwachte wendingen en geluiden een zaal met prachtige grote vitrine kasten als een persoonlijk museum waarvan de spullen de verschillende zalen met elkaar verbindt.



5 Marisa Merz in Fondazione Qerini Stampialia
Soms zie je werken waar je eigenlijk niet zo goed weet wat je er van moet vinden, dat had ik met deze tekeningen en collages van Marisa Merz, een soort edelkitsch temidden van prachtige oude Italiaanse meesters, tot een goede vriend een pleidooi hield dat maakte dat ik er nog eens naar moest kijken. Ga het vooral zelf zien.