Zaaien en wieden is een bewerking van de expositie Säen und Jäten. Volkskultur in der zeitgenössischen Kunst naar een concept van gastconservator Dr. Nicole Fritz. Voor deze versie zijn er werken van Nederlandse kunstenaars aan toegevoegd. En daar wringt het een beetje, de discussie rond volkskunst draait om ‘knopen of splitsen’, zoals het boek van het Fonds voor Cultuurparticipatie heet. Is volkskunst een terug naar de regio beweging die daarbij anderen buitensluit, of kan volkskunst worden ingezet om mensen met elkaar te verbinden?  Zoals de kunstenaar Daan van Golden in de jaren ’60 het basis motief van het weven, een ruit, veelvuldig gebruikte omdat het in iedere cultuur is terug te vinden, onze Hollandse zakdoek lijkt verdomd veel op doeken uit Afrika en lappen stof uit Indonesië. Ook het bloemmotief verbindt alle culturen met elkaar.

Een tentoonstelling over volkskunst die uit Duitsland is overgenomen zou de puntjes eens op de I kunnen zetten, is de Nederlandse identiteit anders dan de Duitse, of valt dat eigenlijk wel mee? Welke positie dichten we de volkskunst op dit moment toe? In de inleiding is te lezen: 'het begrip heeft ook een cultureel politieke lading in een tijd waarin nationale identiteit ter discussie staat en het teruggrijpen op een gedeelde cultuur ook gebruikt kan worden om groepen buiten te sluiten.' Maar op de tentoonstelling zelf is er weinig terug te vinden van deze prangende vraag, alles blijft een beetje hangen in de gebruikte technieken die ontleent zijn aan of geïnspireerd door de volkskunst. Veel kunstenaars houden van volkskunst omdat het een tegenwicht biedt tegen de conceptuele kunst, zij houden van het proces van maken, van kunst die recht uit het hart komt. Mooie kunstwerken zijn er zeker te zien maar als geheel oogt het koel en kaal, zowel wat betreft het kloppende hart als qua discussie.










Zaaien en wieden
Volkscultuur in hedendaagse kunst
18.06 - 04.09 2011 Cobra museum
Sandbergplein 1, Amstelveen NL
www.cobra-museum.nl