Akram leeft in Iran. Ze is op haar negende uitgehuwelijkt aan een twintig jaar oudere man, en ze heeft drie volwassen kinderen. Haar passie voor schilderen heeft ze lange tijd weten te verbergen, ze verstopte haar schilderijen onder het vloerkleed, maar sinds dit ontdekt werd schildert ze openlijk, zittend op de vloer in haar huis.  Haar echtgenoot sputtert tegen: ‘Je verpilt verf’ of hij bemoeit zich met de voorstelling: ‘zo ziet een pauw er niet uit’. Hun kibbelgesprekken zijn vermakelijk. Haar schilderijen zijn boeiend, en je ziet ze ontstaan.


Akram is onhoudbaar, ook kastdeurtjes en richels dienen nu als drager van een schilderij. Tot overmaat van ramp, of succes, heeft haar zoon een expositie voor zijn moeder geregeld in Parijs. Zou haar echtgenoot toestemming geven om die reis te maken? ‘Allah, maak dat hij me laat gaan’. Ze krijgt toestemming en de expositie is een succes. We zien Akram in grote musea van westerse kunst. ‘Oh, wat een kleurenpracht, wat een schoonheid, en wat zou mijn man het een verfverspilling vinden’. Eenmaal terug thuis wordt het geld van de verkochte schilderijen geteld, en nu moet ook de kamermuur het ontgelden.

De documentaire Painted Miracles is te zien tijdens IDFA, 16 t/m 27 november in Amsterdam. www.idfa.nl