De mens is een stukje natuur. Hoe erg we het soms ook willen ontkennen, we zijn er onlosmakelijk mee verbonden. We begonnen als onderdeel van de natuur, waarbij de natuur net zoveel gebruik maakte van ons als wij van haar. Maar inmiddels is die verhouding verschoven; nu gebruiken wij de natuur steeds meer. Van die ontwikkeling maakt Piero Gilardi gebruik. Hij laat de verbinding van mens en natuur op een nieuwe wijze zien.
 

De werken van Gilardi spreken enorm tot de verbeelding. Het materiaal is onconventioneel: beeldhouwwerken lijken van hard plastic of gips, maar zijn eigenlijk van zachtere kunststof of schuimrubber. De kleuren zijn fel en gevarieerd. Het is groen met hoofdletter G. De mogelijkheid om een van de werk aan te raken geeft het een totaal andere ervaring. Er kan echt contact gelegd worden. Verderop is er zelfs de mogelijkheid om in een vulkaan (Ipogea) te kruipen. Het idee van dit interactieve werk is dat het samenspel tussen bezoeker en kunstwerk op een ander niveau wordt gebracht.


Uit het werk wordt duidelijk hoe wij gebruik maken van de natuur, maar vanuit een heel ander oogpunt. Wij zijn namelijk enorm gewend aan een aantal zaken die anders als heel vreemd gezien kunnen worden. De vloeren in veel huizen geven de illusie een stuk natuur te zijn, zoals houten planken. Als we kunnen betalen, gebruiken we liever natuursteen dan een baksteen uit de fabriek. Dat wij natuur op deze manier gebruiken wordt onder andere aangegeven door het werk Rol Natuurtapijt met Stenen. Wij gebruiken natuurlijke elementen en patronen voor onze nieuwe scheppingen.


De tentoonstelling geeft een beeld van de vermenselijking van de natuur. Aan de ene kant heel letterlijk, door ons gebruik van de natuur te onderstrepen. Aan de andere kant zien we de vermenselijking metakunstzinnig. Daarmee doel ik op het plaatsen van de natuur in het museum. Door stukken als Maïs en Watermeloenen gaat men heel anders kijken naar de natuur. Het contrast tussen de strakke museumzalen en het groene en bruine werk is enorm. Het stimuleert de fantasie dan ook heel erg, het verfrist de geest.


Piero Gilardi probeert met zijn werk het samenspel tussen kunstwerk en beschouwer een andere lading te geven. Behalve dat enkele werken aangeraakt mogen worden, is dat ook te zien aan hoe hij de mens en natuur laat samensmelten. Mens en natuur zijn al verbonden, maar Gilardi beeldt die verbinding op een nieuwe manier uit. Mensen smelten zelfs letterlijk samen met de natuur. Deze nieuwe uitbeelding van onze verbinding beslaat een groot onderdeel van ons mens-zijn. Maar door de speelsheid van de materialen, kleuren en toegankelijkheid is de sfeer verre van zwaarmoedig.


Piero Gilardi - Samen Werken is te zien in het Van Abbe Museum, tot en met 6 januari 2013, van dinsdag tot en met zondag, 11.00 tot 17.00.
www.vanabbemuseum.nl