De naaisters in witte jassen in de documentaire Valentino, the last emperor (2009) stalen de show door hun ongekende vakkennis, hun aandacht voor details en grenzeloze betrokkenheid. Alles wat Valentino bedacht, werd door hen uitgevoerd, steek voor steek want er kwam geen naaimachine aan te pas. Deze liefde voor het ambacht spreekt ook uit het werk van modeontwerper Iris van Herpen onder de titel Het nieuwe ambacht.  Het Centraal Museum in Utrecht laat haar kleding zien te midden van objecten uit de collectie op basis van het ambacht dat hen verbindt. Zo is goud behang de achtergrond voor de futuristische schoen Synthetica waarin van Herpen Hongaars goudleer verwerkt. Toch is het ambacht veranderd, sommige stukken uit de collectie zijn middels een driedimensionale print gemaakt. Om te laten zien hoe dat gaat staat de machine zelf ook in de expositie. In een video geeft Iris van Herpen toelichting: 'de toekomst is ‘nu’, wat me nu interesseert. In de toekomst ben ik het liefst op een plek die ik nu nog niet kan bedenken.'

Ook is er werk te zien van haar inspiratiebronnen: kunstenaars zoals Kris Kuksi, Nanine Linning, Stephen Jones, Bart Hess en Irene Bussemaker.

Iris van Herpen in het Centraal Museum te Utrecht, Het nieuwe ambacht, van 29 juni t/m 9 oktober 2011



In de vitrines in de gang textielontwerpen van Benno Premsela