Het werk North Korea gaat over beeldvorming, zonder dat dit door eigen waarneming getoetst is. Logischerwijs is het grootste deel van onze kennis gevormd buiten onszelf. Voor begrip van het vreemde, van de vreemdeling of de ander, moeten we vertrouwen op anderen, en die weer op anderen. Zo ontstaat er een gekleurd beeld, dat meer over je zelf zegt dan over de ander.  Ook in het geval van je eigen waarneming is het beeld gekleurd. De vraag is welk beeld gekleurder is, of waarheidsgetrouwer? Of doet dat er niet toe?

Ik heb een beeld van Noord-Korea gevormd op basis van artificiële structuren in het landschap bezien van boven. Je kunt ze zien als abstracte blauwdrukken van een cultuur. Deze beelden in combinatie met mijn beeldvorming heb ik gebruikt om ruimtelijke modellen te creëren waar je omheen kunt lopen; je kunt ze zelf ervaren.