Sarah Bijlsma's afstudeerwerk is een video-installatie van drie schermen getiteld Mandarijn. De film vertelt het verhaal van een boer in Friesland, die na de geboorte van zijn acht zonen hoopt nu eindelijk een dochter te zullen krijgen. Daarnaast portretteert de film een man in China, die als gevolg van de een-kind-politiek geen vrouw kan vinden om mee te trouwen. 


Wat opvalt is dat deze twee mannen de hele film praten over een persoon die niet bestaat. Ze reflecteren naar zichzelf door de ogen van de vrouw en dochter en veranderen zo hun persoonlijkheid en hun doen. Het is een film die vragen stelt over de archetypes in de wereld waarin wij niet alleen andere mensen plaatsen maar ook vooral onszelf. Het is een onderzoek naar verlangen en naar de vraag of dit wel zo autonoom is als we denken.