Wanneer ik mezelf schilder ben ik een schilder die de schilder schildert. Ik schilder de redenen van de schilder om de schilder te schilderen. De schilder schildert om zich voort te planten, zoals alle levensvormen doen wat ze doen om zich voort te planten.  De schilder verspreidt zijn mentaliteit via zijn schilderijen, een voortplanting op zich. Tegelijkertijd is er de hoop dat er een andere reden kan zijn om te schilderen: zelfreflectie. Maar steeds wordt deze zelfreflectie overschaduwd door het idee van zelfpromotie, die dan weer in dienst staat van de voortplanting. Het proces waarin de schilder terecht komt, wordt onderwerp van de reflectie en het zelf wordt totaal onbelangrijk.


Zie ook: Een studio in een zwembad