ARCHIEF
C’est tout ma vie
OPROEP AAN KUNSTENAARS: wil je een autobiografisch werk laten zien op de Motley site, stuur tekst en beeld naar web@mistermotley.nl

'C’est tout ma vie.’ Met deze woorden overhandigde Charlotte Salomon in 1942 haar levenswerk Leben oder Theater? aan een bevriend arts. Het werk bestaat uit meer dan 1300 gouaches waaraan de joodse Charlotte in 1940 was begonnen, op een moment dat ze voor een belangrijke beslissing stond: opgeven of doorzetten. Het werd het laatste, ze ging schilderen.

Leben oder Theater? is een autobiografisch werk in de vorm van een theaterstuk waarin Charlotte zichzelf, haar familieleden, vrienden, kennissen ten tonele voert. Bij iedere gouache staat een enkel zinnetje, bijvoorbeeld ‘Je bent zo mooi. Wanneer je lacht, lachen je handen mee’, of: ‘Ze snauwde tegen me alsof ik een schooljochie ben’. De teksten en de beelden vormen met terugwerkende kracht het script van haar leven. Charlotte tekende en schilderde vanuit een verdrietig leven (als joodse in oorlogstijd), maar ze had geleerd niet langer bang te zijn voor de duistere kant van de mens en het lukte haar het leven met enige ironie te bekijken. Leben oder Theater? wordt daardoor een tijdloos, zelfs springlevend kunstwerk, rijk aan beeld en kleur en aan ongebruikelijke, vrije composities. Het zou door een hedendaagse kunstenaar gemaakt kunnen zijn. ‘She elevated her life into theater, a form of existence in art that has more meaning than mere life’(Amadeus Daberlohn, vriend en inspirator)




'C’est tout ma vie.’ Met deze woorden overhandigde Charlotte Salomon in 1942 haar levenswerk Leben oder Theater? aan een bevriend arts. Het werk bestaat uit meer dan 1300 gouaches waaraan de joodse Charlotte in 1940 was begonnen, op een moment dat ze voor een belangrijke beslissing stond: opgeven of doorzetten. Het werd het laatste, ze ging schilderen.

Leben oder Theater? is een autobiografisch werk in de vorm van een theaterstuk waarin Charlotte zichzelf, haar familieleden, vrienden, kennissen ten tonele voert. Bij iedere gouache staat een enkel zinnetje, bijvoorbeeld ‘Je bent zo mooi. Wanneer je lacht, lachen je handen mee’, of: ‘Ze snauwde tegen me alsof ik een schooljochie ben’. De teksten en de beelden vormen met terugwerkende kracht het script van haar leven. Charlotte tekende en schilderde vanuit een verdrietig leven (als joodse in oorlogstijd), maar ze had geleerd niet langer bang te zijn voor de duistere kant van de mens en het lukte haar het leven met enige ironie te bekijken. Leben oder Theater? wordt daardoor een tijdloos, zelfs springlevend kunstwerk, rijk aan beeld en kleur en aan ongebruikelijke, vrije composities. Het zou door een hedendaagse kunstenaar gemaakt kunnen zijn. ‘She elevated her life into theater, a form of existence in art that has more meaning than mere life’(Amadeus Daberlohn, vriend en inspirator)













